برق. قدرت. کنترل. الکترونیک. مخابرات. تاسیسات.

دایره المعارف تاسیسات برق (اطلاعات عمومی برق)

همانطور که گفتیم این برنامه تحت لینوکس می باشد و با سیستم اوبونتو UBUNTU سازگاری دارد. البته به گفته شرما سازنده فقط با ورژن های خاصی از این سیستم عامل سازگاری دارد که برای اطلاع بهتره به سایت سازنده مراجعه کنید.

برای کار با EMC2 بعد از وارد شدن به Ubuntu از مسیر زیر وارد منوی برنامه می شوید:

Applications > CNC > EMC2

البته اگر به لینوکس مسلط باشد حتما میدانید که از طریق ترمینال terminal هم می توان کارهای اجرایی نظیر اجرای برنامه EMC2 را انجام داد. فقط کافی است کلمه "emc" رو در محیط دستوری این برنامه تایپ کنید.

وقتی وارد اون منو شدید گزینه های دیگری هم مثل  EMC2 User Manual ، EMC2 Integrator Manual ،G-Code Quick Reference و StepConfig رو ببینید

بهترین راهنما برای کار با این برنامه خودآموز هایی هست که کنار برنامه قرار داده شده و ما هم از روی همین ها یادگرفتیم. و سعی داریم مهمترین قسمت های این راهنما رو برای شما ترجمه کنیم و در این وبلاگ قرار بدیم. خب زیاد وقت تلف نمی کنم.

اولین قدم برای اجرای یک برنامه و راه اندازی یک دستگاه معرفی تجهیزات دستگاه به برنامه است.

وظیفه Stepconfig همین هست. پس برای شروع کار ابتدا وارد این قسمت می شویم:

اولین گزینه برای ساختن یک تنظیمات جدید هستش و گزینه دوم هم برای ویرایش تنظیم قبل. در ورژن های جدید شما می توانید بر روی صفحه اصلی نیز شرت کات تنظیمات خود را قرار بدید.

پنجره بعدی برای تعیین نوع ماشین شماست. این که یک فرز سه محوره است یا اصلا یک ماشین تراش است. تعیین نوع واحد اندازه ها. (اینچ و یا میلیمتر )

منو های بعدی برای تعیین مشخصات درایور شما می باشد که می بایست از کاتالوگ یا دیتاشیت Datasheet آن استخراج کنید. اطلاعات مربوط به فاصله زمانی بین دو پالس ، فاصله زمانی بین تغییر جهت هر پالس و بقیه تنظیمات که در پست های بعدی بیشتر در موردش توضیح می دم. زیرا نیاز به بحث بیشتر دارند.

البته خود برنامه تعدادی درایور رو معرفی کرده و تنظیمات پیش فرض آن ها رو هم قرار داده.

منوی قسمت سوم برای مشخص کردن آدرس پورت موازی رایانه شماست. اگر از چند پورت استفاده می کنید می توانید آدرس همه را وارد کنید. در مورد پورت موازی در مطالب قبلی کامل توضیح داده بودیم.

قسمت آخر این پنجره در مورد تست مهمی است به نام Latency test  که به شما می گوید آیا سیستمی که شما دارید به درد کار شما می خورد یا نه. بعبارت دیگر مشخصات رایانه شما برای کنترل یک دستگاه مناسب است یا خیر. با توجه به اهمیت این تست در مطلبی جداگانه به آن می پردازیم.

 

تست Latency

مقدار زمانی که طول می کشد تا رایانه فعالیتی را که در حال انجام آن است متوقف کند و به یک درخواست خارجی عکس العمل نشان دهد را Latency می گویند. کمترین مقدار Latency پالسهای سریعتر و یکدستر را بدنبال دارد.

عملکرد این تست فراتر از نوع CPU می باشد. برد اصلی، ویدئو کارت، درگاه USB و خیلی چیزهای دیگر بر این تست تاثیر گزارند. بهترین راه برای پی بردن به عملکرد سیستم اجرای تست latency  می باشد.

تولید پالس پله توسط یک نرم افزار یک مزیت بزرگ دارد و آن رایگان بودن آن است. هر رایانه یک درگاه موازی دارد که توانایی استخراج پالسهای پله تولید شده توسط نرم افزار را دارد. به هر حال پالسهای تولید شده توسط این نرم افزار ها معایبی هم دارند و آن:

·        محدودیت در ماکزیمم میزان پالس

·        پالس تولیدی نامطلوب

·        ظرفیت CPU

برای اجرای تست  Latency پنجره Terminal را از مسیر زیر در UBUNTU اجرا کنید:

Applications/Accessories/Terminal

حال عبارت زیر را تایپ و اجرا کنید:

latency-test

پنجره زیر باز می شود:

هنگامی که تست در حال اجراست شما باید بیشترین کار را از رایانه خود بکشید. پنجره های زیادی باز کنید و آنها را جابجا کنید. به اینترنت و وبگردی مشغول شوید. تعدادی فایل با حجم زیاد را کپی و جایی دیگر در هارد دیسک منتفل کنید. تعدادی برنامه و موزیک را با هم اجرا کنید. هدف از انجام این کارها این است که کامپیوتر را در بدترین شرایط کاری خود آزمایش کنیم تا بتوانیم بدترین نمونه اعداد را بررسی و ثبت کنیم.

نکته: هنگام اجرای این تست EMC2  و یا تنظیمات پله را اجرا نکنید.

مهمترین عدد بدست آمده “Max Jitter” است. در مثال بالا این عدد 7555 نانوثانیه یا 7.5 میکرو ثانیه است. این عدد را یادداشت و در قسمت  مورد نیاز در  StepConf وارد کنید.


 

در مطالب قبلی در مورد مشخصات درایور و Latency test توضیحاتی دادیم. حالا می رسیم به یک قسمت اصلی برنامه و اونم تنظیمات مربوط به پین های درگاه موازی یا parallel port می باشد. در این تنظیمات 12 پین برای اطلاعات خروجی از برنامه و 5 پین برای اطلاعات ورودی برنامه تعبیه شده است. اطلاعات خروجی مانند پالس موتور، تعیین جهت موتور، اسپیندل ، آب صابون و ... و پین های ورودی هم مانند میکروسویچ ها وHome switch  ها. همانطور که در شکل زیر می بینید شماره پینها مشخص هستند و فقط شما می بایست با کلیک بر روی منوی آبشاری کنار هر پین وظیفه مربوط به آن رو تعیین کنید.

به طور مثال در این شکل برای پین شماره یک وظیفه کلید توقف اضطراری ، پین شماره 2 برای موتور محور X و پین شماره 3 نیز برای جهت این موتور انتخاب شده.

گزینه ای باعنوان Invert قرار داده شده تا در صورتی که عملکرد سیستم ما در جهت عکس بود آن را به جهت مورد نیاز شما تبدیل کند. مثلا اگر جهت دوران پیش فرض موتور شما ساعتگرد بود آن را پاد ساعتگرد می کند و یا اگر با فعال سازی کلیدی به صورت پیش فرض وسیله ای از حالت خاموش به روشن در می آمد ، عملکرد پیش فرض آن را به وضعیت روشن درآورده  و با فعال سازی کلید آن وسیله خاموش می شود.


 

بعد از تنظیمات مربوط به پین ها نوبت تنظیمات موتور ، میز و تجهیزات تبدیل حرکت مانند پولی و بال اسکرو می باشد.

همانطور که در شکل زیر می بینید این بخش دارای سه قسمت است که به ترتیب کاربرد هر کدام رو توضیح می دیم:

قسمت اول:

در این قسمت به ترتیب از بالا:

1- تعداد پله هایی که موتور شما در یک دور می زند. این اطلاعات را باید از کاتالوگ موتور خود استخراج کنید. در این شکل موتور در یک دور 200 پله می زند. بعبارت دیگر برای هر پله 1.8 درجه می چرخد.

2- در صورتی که درایور شما دارای تنظیمات میکرو استپ یا ریزپله باشد شما باید مقدار تنظیمات آن را وارد کنید. بعضی از درایور ها تا 40000 میکرو استپ هم پشتیبانی می کنند. در صورتی که بر روی نصف پله تنظیم کرده اید عدد 2 را وارد کنید.

3- اگر برای ارتباط موتور ها از پولی تا تسمه و یا چرخدنده استفاده می کنید نسبت تبدیل ابتدا و انتهای آن ها را در این قسمت وارد کنید.

4- اگر از لیداسکرو و یا بال اسکرو برای تبدیل حرکت دورانی موتور به حرکت خطی محور استفاده می کنید مقدار جابجایی آن را برای یک دور کامل موتور وارد کنید. در بال اسکرو این مقدار را می توانید هم از طریق کاتالوگ بدست آورید و هم از طریق کولیس اندازه گام را بخوانید. زیرا گام بال اسکرو برابر است با مقدار جابجایی آن در یک دور.

5- ماکزیمم سرعت موتور

6- ماکزیمم شتاب موتور

قسمت دوم: در صورتی که از دو مقدار بالا اطلاع ندارید قسمتی برای تعیین این اعداد تعبیه شده به نام test this axis

در این قسمت با توجه به شرایط موتور و میزان بار روی آن می توان با آزمایش مقادیر آن ها را بدست آورد.

البته برای استفاده از این قسمت دقت کنید میکرو سویچ های شما فعال باشد. لیمیت سویچ از آسیب دیدن دستگاه جلوگیری می کند. 

قسمت سوم: این قسمت برای تنظیم کردن محدوده عملکرد میز و همچنین تعیین مبداء می باشد.


 

همانطور که قبلا توضیح داده شد EMC2 می تواند ماشین های مختلف را کنترل نماید. در ادامه به معرفی برخی از کاربرد های مهم آن می پردازیم:

1.       ماشین کاری با تخلیه الکتریکی یا EDM:ماشین های EDM ماشین های نسبتا جدید و پیشرفته ای هستند که با تخلیه انرژی و تولید گرما عملیات ماشین کاری را انجام می دهند فرایند کاری آن ها بصورت ذوب قسمتی از یک فلز رسانا توسط تخلیه الکتریکی داخل یک حمام مایع کنترل شده می باشد.

برای کنترل EDM توسط EMC نیاز به استفاده از یک مترجم مخصوص به آن می باشد

2.      از دیگر استفاده های EMC کنترل یک دستگاه پلاسما می باشد. بدین منظور نیاز به استفاده از داریور و موتور پله ای است تا بتوان محور ها را حرکت داد.

3.     کنترل یک دستگاه وایرکات از دیگر نمونه های استفاده از این نرم افزار است. در این سیستم توسط یک موتور محور عمودی و توسط موتورهای دیگر محورهای دیگر کنترل می شوند. البته در این نوع باید از کد های مخصوص خود استفاده شود.

4.     فرز 5 محوره، دستگاه هوا برش و ... قابلیت های مهم و پر کاربرد این نرم افزار می باشند.

 

قابلیت جدید EMC یا Enhanced Machine Controller

 

 

یکی دیگر از ویژگی های EMC که البته در نسخه های جدید آن گنجانده شده است نمایش سه بعدی فرایند تولید قطعه به وسیله شبیه سازی ماشین مورد استفاده می باشد. بعبارت دیگر برای هر نوع ماشین که مورد استفاده قرار می گیرد و با توجه به تعداد محور هایی که دارا می باشد و همچنین جهت حرکت هر محور یک شبیه سازی از ماشین در کنار صفحه EMC باز می شود.

در زیر تعدادی از شبیه سازی های به کاربرده شده در EMC نشان داده شده است:





 

در مطلب قبلی تا منوی تنظیمات موتور و میز پیش رفتیم و گفتیم که نیاز هست تا بیشترین سرعت و شتاب موتور را برای کار داشته باشم. اهمیت این قسمت از این جهت است که سرعت کم کار را کند می کند و اگر سرعت وارد شده از توان موتور هنگام کار بیشتر باشد باعث آسیب دیدن موتور و در ادامه آن دستگاه می شود.

برای همین در ادامه قصد داریم چگونگی محاسبه این اعداد را برای شما معرفی کنیم.

Finding Maximum Velocity محاسبه بیشترین سرعت 

کار با EMC2 (محاسبه ماکزیمم سرعت)

برای شروع بهتز است با یک شتاب کم مانند 2 اینج بر مجذور ثانیه و یا 50 میلیمتر بر مجذور ثانیه شروع کنید و ببینید آیا به سرعت که مورد نظر شماست می رسد یا خیر. با استفاده از دکمه های منوی تست محور رو به نزدیک مرکز مسر ببرید. خیلی مراقب باشید زیرا با شتاب کم موتور می تواند مسافتی را بپیماید که زمان کافی برای توقف و کاستن شتاب را نداشته باشید.

فرمول d=.5*v*v/a کمترین فاصله مورد نیاز برای دست یافتن به سرعت مطمعن بر اساس شتاب وارد شده را می دهد.

اگر به دستگاه مطمعن هستید و اطمینان دارید که خطری پیش نمی آید برای شبیه سازی نیروهای برشی ار حرکت محور ها و چرخش موتور جلوگیری کنید. اگر ماشین دچار مشکل شد سرعت را کم کنید و دوباره تست کنید.

اگر در برابر عمل شما مقاومت نشان داد و به حرکت خود ادامه داد دکمه Run را غیر فعال کنید. اگر محور به جای قبلی خود برنگشته بود و موقعیت آن اشتباه بود و یا این که در طول تست موتور پله رد کرده بود سرعت را کاهش داده و دوباره امحتان کنید


بعد از اندازه گیری مسیر پیموده شده، یک مقدار مطمئن داخل Test Area وارد کنید و این را به خاطر داشته باشید که بعد از متوقف شدن موتور ممکن است حرکت بعدی را در جهتی غیر منتظره شروع کند. سپس بر روی دکمه Run کلیک کنید.

ماشین مسافت داده شده را شروع به رفت و برگشت می کند. در این تست این نکته اهمیت دارد که ترکیب شتاب و Test Area به ماشین این اجازه را میدهد تا به سرعت مورد نظر در حداقل فاصله و بیشترین مسافت دست یابد.

وقتی بعد از تست های مکرر به عدد مورد نظر رسیدید از مقدار آن 10 درصد کم کنید و آن عدد را برای بیشترین سرعت وارد کنید.

در ادامه آموزش کار با نرم افزار EMC2 به محاسبه شتاب ماکزیمم می پردازیم. بعد از محاسبه سرعت در مرحله قبل می توانید شتاب مورد نظر رو با توجه به نیاز خود تغییر دهید و کم و زیاد کنید. بعد از این عددی پیدا کردید که سیستم شما متناسب با نظر شما در آن عدد کار می کند مقدار آن را 10 درصد کم کرده و بعنوان شتاب آن را وارد نمایید.

توجه نمایید نیروی وارد به بالسکرو و میز و همچنین گشتاور مورد نیاز موتور شما کاملا با انتخاب شتاب نرم افزار مرتبط می باشد. بطوری مه اگر این شتاب را کاهش دهید می توانید موتور با گشتاور پایین تری انتخاب کنید و هزینه ی تمام شده خود را به میزان قابل توجهی کاهش دهید.

در صورتی که در تنظیمات مربوط به پین ها Spindle PWM را انتخاب کرده باشید در ادامه منوی شکل زیر ظاهر می شود. این منو برای تنظیمات اسپیندل می باشد.

PWM Rate: این قسما برای carrier frequency سیگنال PWM مربوط به اسپیندل می باشد. در صورتی که در حالت PDM می باشد عدد صفر را وارد کنید که برای کنترل آنالوگ ولتاژ می باشد

Speed 1 and 2, PWM 1 and 2: اعداد وارد شده در این قسمت یم رابطه خطی برای محاسبه مقدار PWM بر حسب rpm به ما می دهد. در صورتی که وارد فوق را نمی دانید می توانید آن ها را محاسبه کنید. برای تو ضیجات بیشتر به راهنمای این برنامه مراجعه کنید.

منوی آخر هم مربوط به تنظیمات برنامه نویسیpvVCP  و PLC  می باشد که  توضیحات لازم در این مورد در قسمت plc داده خواهد شد.


 

صفحات جانبی

نظرسنجی

    لطفاً نظرات خود را درمورد وبلاگ با اینجانب در میان بگذارید.(iman.sariri@yahoo.com)نتایج تاکنون15000مفید و 125غیرمفید. با سپاس


  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :