برق. قدرت. کنترل. الکترونیک. مخابرات. تاسیسات.

دایره المعارف تاسیسات برق (اطلاعات عمومی برق)



معایب وایمکس


یکی از مشکلاتی که در ابتدا خریدار تکنولوژی وایمکس را مردد می‌کند، پیروی این فناوری از قانون امواج رادیویی است. به دلیل بی‌سیم بودن وایمکس، موانع محیط همچنان اثرات خود را روی آن خواهد گذاشت. اثرات محیطی باران و آب در این شبکه تاثیر بیشتری دارد. هرچند در مورد امواج مزاحم نسبتا ایزوله شده اما نسبت به رطوبت هوا آسیب‌پذیرتر شده است. با وجود بهینه کردن تجهیزات دیجیتال سیستم، هنوز تداخل امواج با رادیویی دیگر ممکن است اتفاق بیفتد.
مشکل بعدی این است که استفاده از شبکه وایمکس در بیشتر مواقع نیازمند سرپا کردن دکل است. البته وایمکس مورد استفاده در تلفن همراه، متفاوت است زیرا در این صورت سلول‌های محلی مشترک را معاف از نصب دکل می‌کنند.
بزرگترین اشکال وایمکس، تاثیر امواج مربوط آن بر محیط و انسان است. این اشکال در بیشتر کشورها باعث تردید آنها در استفاده از وایمکس شده است. البته اثر محیط روی وایمکس به نسبت دیگر شبکه‌های بی‌سیم بسیار کم شده است.
یکی از امکانات وایمکس که همه جا بیان می‌شود، این است که می‌تواند سرعت 70 Mbps در محدوده 70 مایلی (113 کیلومتر) با ایستگاه متحرک ارائه کند. در حالی که این تنها در ایده‌آل‌ترین شرایط و فقط به شرط وجود یک گیرنده است.
در محیط باز، مشترک سرعت 10 مگابایت را در فاصله 10 کیلومتری از وایمکس دریافت می‌کند. اما در مناطق شهری و با توجه به نداشتن وضعیت دید، حداکثر در دو کیلومتری از مرکز، ممکن است سرعت 10 مگابایت وجود داشته باشد. همه اینها در صورت ثابت بودن مشترک است و حرکت کردن می‌تواند افت چشمگیرتری در شبکه ایجاد کند.
علاوه بر همه اینها در وایمکس نه‌تنها ممکن است پهنای باند اینترنت مشترک به اشتراک گذاشته شده باشد که خود شبکه وایمکس  همین اتفاق را تجربه کند. این مشکل موجب کاهش مضاعفی در پهنای باند مورد استفاده می‌شود.
همچنین یکی دیگر از معایب بزرگ وایمکس نصب تجهیزات است. البته مشکل بودن نگهداری از تجهیزات آن را نباید فراموش کرد زیرا بسیار دشوارتر و پرهزینه‌تر است.
از اشکالات دیگر وایمکس، تجهیزات و نیاز رسیدگی بیشتر بود. همچنین مصرف انرژی آن در مقایسه با دیگر شبکه‌های بی‌سیم بسیار بالاست و نیازمند منابع برق زیادی است.


مزیت وایمکس ایرانی نسبت به مدل جهانی‌اش

 

درکنار اینکه وایمکس در ایران علاوه بر مشکلات جهانی‌اش، دو مشکل دیگر هم دارد، مزیتی را نیز داراست که در هیچ جای جهان وجود ندارد؛ در ایران، اگر کاربر اینترنت پرسرعت در مناطقی باشد که امکان استفاده از اینترنت پرسرعت کابلی به هیچ طریقی نباشد، می‌تواند از وایمکس استفاده کند. این نشان می‌دهد که وایمکس ایرانی در بیشتر مناطق مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

مزایای وایمکس
با خواندن مطالب قبل به مرحله‌ای از صرف‌نظر برای استفاده از وایمکس رسیده‌اند. ولی نباید این نکته را فراموش کنیم که وایمکس یک فناوری جدید است. هر فناوری جدیدی هم نسبت به باقی تکنولوژی‌ها مزایایی دارد. وایمکس هم نسبت به باقی روش‌های دستیابی به اینترنت خوبی‌هایی دارد. یکی از این خوبی‌ها این است که یک ایستگاه می‌تواند صدها کاربر را پوشش دهد.
وایمکس همچنین نسبت به شبکه‌های سیمی مثل دایال‌آپ، ای‌دی‌اس‌ال و آی‌سی‌دی‌ال سریع‌تر امکان اتصال کاربران را فراهم می‌کند.
همچنین اینترنت پرسرعت بی‌سیم وایمکس، عدم محدودیت مکانی دارد. وایمکس می‌تواند ورودی‌‌ای باشد که به کاربران اجازه می‌دهد بدون محدودیت در سراسر منطقه تحت پوشش اپراتور از سرویس خود استفاده کنند. با این ویژگی، اینترنت قابل جابه‌جایی و حمل و نقل خواهد شد که این امر سرعت روآوردن صاحبان کسب و کار به استفاده از مزیت‌هایی که اینترنت برای آنها فراهم می‌کند را بیشتر از پیش خواهد کرد.
امنیت بالای انتقال داده‌ها که در این شبکه وجود دارد، همچنین موجب می‌شود تا داده‌ها به صورت رمزگذاری‌شده منتقل شوند و دسترسی به داده‌ها صرفا با داشتن مجوز مربوطه امکان‌پذیر باشد و مشترکین یک شبکه، به‌خصوص مشترکان سیار بتوانند در هر نقطه‌ای با داشتن اجازه اتصال، به شبکه متصل شده و از امکانات ویژه آن برخوردار شوند.
علاوه بر این، در فناوری وایمکس استفاده از خدمات ارزش‌افزوده‌ای همچون VoIP (تلفن اینترنتی)، VPN (شبکه اختصاصی مجازی)، Content Providing (موسیقی، فیلم، تصویر و...) و بسیاری دیگر نیز گنجانده شده که این تکنولوژی را به یکی از رقبای جدی سیستم‌های تلفن ثابت، موبایل و دیگر فناوری‌های ارتباطی تبدیل کرده است.
 

 

وایمکس ایرانی چه مشکلاتی دارد؟


علاوه بر معایبی که برای وایمکس مطرح شد، این فناوری که تازه به ایران رسیده، مشکلات بزرگ‌تری در کشورمان دارد. اصل استفاده از وایمکس در سراسر جهان برای اپراتورهای تلفن همراه است. یعنی این فناوری به‌عنوان یکی از خدمات تلفن همراه (اینترنت تلفن همراه) محسوب می‌شود. اما در ایران، وایمکس توسط اپراتورهای مستقل ارائه می‌شود و کسی از این تکنولوژی به منظور اینترنت همراه (تلفن همراه) استفاده نمی‌کند. تنها اپراتور مشترک تلفن همراه و وایمکس، ایرانسل است. اپراتور دوم ایران توانسته از این موقعیت به خوبی استفاده کند. ایرانسل همچنین با ارائه وایمکس و خدمات تلفن همراه، بازار اپراتور سوم که تنها ارائه‌دهنده نسل سوم موبایل است را خراب کرده  زیرا وایمکس در رقابت با نسل سوم موبایل و بعد از آن وارد بازار شده است. پس با وجود این فناوری کمتر کاربری به فکر استفاده از نسل سوم موبایل خواهد افتاد.
یکی دیگر از معایب وایمکس ایرانی توجه نداشتن به امکانات اصلی آن است. وایمکس، بیشتر به دلیل سیار بودنش یعنی استفاده از آن در موقع حرکت مورد استقبال قرار گرفته است. اما در ایران مشترکان وایمکسی نمی‌توانند از آن در زمان حرکت استفاده کنند؛ قانون وایمکس ایران این اجازه را به کاربران نمی‌دهد.
 
WiMAX, Worldwide Interoperability for Microwave Access

منبع : سایت گروه مجلات همشهری

شما از چه طریقی به اینترنت دسترسی دارید؟ شاید لیست زیر شامل نوع ارتباط شما با اینترنت هم بشود:

اتصال BroadBand: در منزل احتمالاً از DSL و ADSL استفاده می‌کنید و در محل کار از T1 یا T3.
Wifi: احتمالاً این نوع اتصال را بیشتر در ایستگاه‌ها قطار با فرودگاه‌ها و رستوران‌ها دیده باشید.
Dialup: اگر از این روش استفاده می‌کنید شاید فکر کنید روش‌های دیگر را کمی گران هستند.

مشکل اتصال‌های BroadBand شاید این باشد که کمی گران است و شاید سرویس دهنده اینترنت به منطقه شما سرویس ندهد. ولی اگر راه حلی برای این مشکلات جود داشته باشد استفاده از آن سرویس بسیار بهینه و مناسب خواهد بود.

این سرویس می‌تواند مزیت‌های زیر را داشته باشد:

• سرعت بالای BroadBand را دارا باشد.
• بدون سیم باشد و مشکلات اتصال BroadBand‌ را نداشته باشد و ارزان‌تر نیز باشد.
• مشکل کم بودن نقاط اتصال در سرویس Wifi‌ را نداشته باشد.

اگر واقعاً آرزوی داشتن همچنین سرویسی را دارید بهتر است بدانید که همچین سرویس اینترنتی برای استفاده همگان وجود دارد (در حال حاضر در شهر تهران و چند شهرستان دیگر) و با نام (Worldwide (Interoperability for Microwave Access WiMAX شناخته می‌شود. این سرویس تحت استاندارد انجمن مهندسین برق آمریکا IEEE‌ نیز شناخته شده‌است و استاندارد 802.16 را داراست.

این سرویس در حکم تلفن‌های موبایل است. همان کاری که تلفن همراه با خطوط ثابت تلفن انجام داد را WiMAX با خطوط کابل‌کشی شده اینترنت انجام داده‌است. در ادامه به نحوه کارکرد و اتصال این سرویس می‌پردازیم.

WiMAX

شاید بتوان گفت که این سرویس مانند Wifi‌کار می‌کند ولی با سرعتی بیشتر، در مسافت‌های بیشتر و به تعداد بیشتری کاربر.

این سرویس می‌تواند به حومه شهرها که شرکت‌های مخابراتی در آنجا سرویس خطوط BroadBand ارائه نمی‌دهند نیز کمک زیادی بکند.

WiMAX‌ از دو قسمت تشکیل می‌شود:

یک فرستنده که به تنهایی می‌تواند 8هزار کیلومتر مربع مساحت معادل شعاعی به بزرگی 50 کیلومتر را پوشش دهد.

• و یک گیرنده که می‌تواند یک آنتن و گیرنده ساده باشد.

فرستنده WiMAX می‌تواند به تنهایی به یک خط پرسرعت اینترنت متصل شود و یا حتی توسط گیرنده‌ای به برج فرستنده دیگری متصل شود و اینترنت را از آن بگیرد.

دریافت از فرستنده به دو صورت انجام می‌شود. یا شما مستقیماً به آنتن گیرنده متصل می‌شوید و یا اینکه بدون آنتن گیرنده و به صورتی شبیه Wifi اطلاعات را با فرکانس کوتاه دریافت می‌کنید. در این صورت فرستنده از فرکانس 2 تا 11 گیگاهرتز استفاده می‌کند. در این صورت شعاع پوشش محدود به حدود شعاع 5 کیلومتری می‌شود. در غیر این صورت از فرکانس حدوداً 66 گیگاهرتز استفاده می‌شود.

همانطور که گفتیم WiMAX نیز شبیه Wifi با استفاده از امواج رادیویی اطلاعات را از نقطه‌ای به نقطه دیگر می‌فرستد و از انواع محدودیت‌های دسترسی برای کنترل دسترسی و جلوگیری از ورود هکر‌ها استفاده می‌کند.

در شرایط کاملاً مناسب Wifi می‌تواند به شما سرعتی معادل 54 مگابایت بر ثانیه را عرضه کند در حالی که WiMAX می‌تواند 70مگابایت بر ثانیه را نیز پشتیبانی کند.

در هر حال برتری این سرویس در سرعت آن نیست چون اگر از WiMAX‌ در یک مجتمع مسکونی یا اداری استفاده کنید سرعت بین کاربران تقسیم می‌شود و سرعتی معادل سرعت خطوط BroadBand را به شما می‌دهد. برتری این سرویس مسافت و دسترسی آن است





آشنایی با وایمکس
 
نیاز به ارتباط با جهان اطلاعات و همچنین بی نیاز کردن کاربران از محدودیتهای مکانی و زمانی سال هاست مد نظر کارشناسان علم کامپیوتر و بخصوص مهندسین اینترنت است. آنچه نسل های مختلف فناوری بی سیم را از هم متمایز می کند، سرعت و محدوده دسترسی آنهاست.

در این مسیر WiMAX بعنوان پدیده ای بی بدلیل در عرصه ارتباطات، از لحاظ سهولت دسترسی، پهنای باند وسیع، ظرفیت خدمات دهی و پوشش شبکه رادیویی، عملکرد مناسبی را در کارنامه خود به ثبت رسانده است. WiMAX در اصل اصطلاحی ابداعی بوده که مخفف کلماتی است که به معنای قابلیت تبادل و استفاده اطلاعات در سطح جهانی برای دستیابی از طریق ماکروویو (Worldwide Interoperability for Microwave Access) می باشد.

 به طور خلاصه فناوری WiMAX خدمات ارتباطی بی سیم از طریق امواج رادیویی است که از خدمات دهنده به محل دریافت کننده منتقل می شود. شبکه های بنا شده با فن آوری WiMAX جز شبکه های بی سیم شهری محسوب می شود که به راحتی می تواند با وجود منطقه وسیعی که ایستگاههای وایمکس تحت پوشش قرار می دهند امکان استفاده از اینترنت پرسرعت را برای سازمانها، شرکت های تجاری و منازل مسکونی فراهم آورد.

فناوری WiMAX در شرایط ایده آل با بردی برابر 50 کیلومتر و سرعت دسترسی معادل 70 مگا بیت بر ثانیه، در حال تکامل بخشیدن به فناوری باند پهن فعلی است. این فناوری می تواند امکان دسترسی به خدمات باند پهن را برای مشترکان معمولی و تجاری به صورت بی سیم فراهم کند و از جمله دیگر ویژگی های WiMAX این است که علاوه بر انتقال داده، انتقال صوت و تصویر را نیز به خوبی پشتیبانی می کند و خدماتی که ارائه شود، دارای محدودیت حجمی و زمانی نمی باشد.

تجهیزات WiMAX را می توان با توجه به سطوح مختلف شبکه که شامل کاربران، شبکه دستیابی رادیویی و شبکه هسته می شود، تقسیم بندی نمود:

تجهیزات کاربران: این تجهیزات موسوم به CPE یا Customer Premises Equipment بوده و در حالت کلی شامل تجهیزات ارتباطی داخلی (Indoor)، تجهیزات ارتباطی بیرونی (Outdoor)، تجهیزات USB و یا آن طور که پیش بینی می شود و تا حدی نیز محقق شده است، تراشه های قابل نصب در کامپیوترها و لپ تاپ ها می شود. تجهیزات نهایی مشترک یا CPE ها در پیکربندی ها و اشکال مختلف برای کاربردها و مشترکان متفاوت در دسترس هستند.

تجهیزات دسترسی شبکه رادیویی: این دسته از تجهیزات، رابط کاربران با بخش هسته شبکه به حساب می آیند و شامل مواردی چون نقاط دسترسی و ایستگاههای پایه (BS) می شوند که بطور کلی مدیریت منابع رادیویی را برعهده دارند. یک ایستگاه پایه WiMAX شامل آنتن ها، سخت افزار کنترلی، دکل WiMAX و کابلهای تغذیه است.

تجهیزات هسته شبکه: این بخش شامل سیستم های مدیریتی شبکه، تجهیزات مربوط به نظارت بر کاربران، روترها و واسط های خاص جهت ارتباط با شبکه های مختلف است. بخش هسته در شبکه WiMAX، بخشی است مابین ایستگاه پایه WiMAX و زیرساخت صوت یا داده شبکه که در آن ترافیک مشترکان WiMAX از طریق روترها و سوییچ ها منتقل می شود. طراحی مناسب شبکه IP و مهندسی مناسب این تجهیزات، خدمات با کیفیت بسیار بالایی را برای کاربران نهایی تضمین می کند و به دنبال آن، سادگی عملیات را برای ارائه دهندگان WiMAX به همراه می آورد.

 

صفحات جانبی

نظرسنجی

    لطفاً نظرات خود را درمورد وبلاگ با اینجانب در میان بگذارید.(iman.sariri@yahoo.com)نتایج تاکنون15000مفید و 125غیرمفید. با سپاس


  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :