برق. قدرت. کنترل. الکترونیک. مخابرات. تاسیسات.

دایره المعارف تاسیسات برق (اطلاعات عمومی برق)

مفاهیم کلیدی در سری پردازنده های دو شرکت Intel وAMD

فرآیند ساخت (Process)
فرآیند ساخت و یا تكنولوژی ساخت پردازنده به نحوه تولید پردازنده اشاره می‌كند. عموماً فرآیند ساخت بیان كننده اندازه ترانزیستور‌های بكار گرفته شده در هسته پردازنده است. به عنوان مثال یك پردازنده با فرآیند ساخت 90 نانومتر دارای ترانزیستورهای با اندازه 90 نانومتر می‌باشد. در این چند سال اخیر شركت اینتل پردازنده‌های با فرآیند‌های ساخت 180، 130، 90، 65 و 45 نانومتر تولید كرده است.
شرکت‌های سازنده در حال کم کردن مقدار فرآیند سخت هستند تا بتوانند با کوچک‌‌تر کردن اندازه ترانزیستور‌ها، از ترانزیستور‌های بیشتری در یک پردازنده استفاده کنند .

هسته پردازنده (Core)
پردازنده‌ها توسط واحدی به نام هسته (Core) قادرند عملیات پردازش را انجام دهند. هسته‌های پردازنده‌های برای پردازش اطلاعات به واحد‌های مختلفی نیاز دارند. پردازنده‌های رایج در بازار اكنون دارای دو و یا 4 هسته هستند. افزایش تعداد هسته‌ها لزوماً به معنای افزایش كارایی  پردازنده‌ها نیست.

 حافظه نهان (Cache)
هسته‌‌ پردازنده‌ها برای کاهش زمان دسترسی به حافظه اصلی از نوعی حافظه بسیار سریع بنام كش استفاده می‌كند.
پردازنده برای اجرای برنامه‌ها نیاز دارد به حافظه اصلی ( RAM ) دسترسی داشته باشد. حافظه RAM به دلیل ماهیتی که دارد نسبت به پردازنده از سرعت کمتری برخوردار است.در پردازنده سیستم هوشمندی طراحی شده است که دستورالعمل‌ها و دیتاهایی که پردازنده با آنها بسیار کار دارد را در حافظه نهان ذخیره می‌شوند. در اینصورت پردازنده به جای مراجعه به حافظه اصلی به حافظه نهان ( که نسبت به حافظه اصلی چندین برابر سریع‌تر است ) مراجعه می‌کند.
پردازنده‌های كه در حال حاضر تولید می‌شوند دارای 1، 2، 4، 6، 8 و 12 مگابایت كش سطح 2 هستند. البته لازم به ذكر است كه تعداد اندكی پردازنده با كش سطح 3 نیز تولید شده است.
 
دستورالعمل (Instruction)
هر پردازنده برای آنكه بتواند برخی از وظایفش را سریع‌تر و آسان‌تر انجام دهد نیاز به دستور‌العمل دارد. سازندگان پردازنده‌ها و خصوصاً اینتل در طی چند سال اخیر مجموعه‌مختلفی از دستور‌العمل‌ها را برای پردازنده‌هایشان معرفی كرده‌اند. این دستور‌العمل‌ها علاوه بر اینكه موجب بهبود كارایی پردازنده‌ها می‌شوند به برنامه نویسان و توسعه‌دهندگان بازی‌ها‌، برنامه‌های كاربردی و غیره نیز كمك می‌كند تا برنامه‌ها و نرم‌افزارهای خود را آسان‌تر فراهم كنند.

مجموعه دستورالعمل‌های SIMD
این مجموعه دستورالعمل را شركت اینتل فراهم نمود و سپس شركت AMD نیز در پردازنده‌هایش از آنها استفاده كرد. SIMD مخفف عبارت Single Instruction Multiple Data است كه اشاره به این موضوع دارد كه چندین دستورالعمل و اطلاعات مختلف درون یك دستورالعمل قرار گرفته‌اند. به عبارت ساده‌تر پردازنده با استفاده از این دستورالعمل‌ها برای انجام یك وظیفه خاص نیاز به اجرای چندین دستورالعمل و اطلاعات مختلف ندارد و با اجرای یك دستور العمل می‌تواند عملیات مربوطه را انجام دهد.

(SSE  (Streaming SIMD Extensions
بطور كلی با پیشرفت پردازنده‌ها، مجموعه دستور العمل‌های SIMD نیز گسترش پیدا كرد و بسط‌های جدیدی (دستور‌العمل‌های جدیدتری) به آن اضافه شد. این بسط‌ها با عنوان SSE شناخته می‌شوند.
مجموعه دستورالعمل‌های SSE می‌توانند كارایی را بوسیله اجرای سریع‌تر محدوده وسیعی از برنامه‌های كاربردی شامل ویدیویی، صوتی، تصویری، پردازش عكس، رمزگذاری و رمزگشایی، مهندسی و برنامه‌های كاربردی مبتنی بر علوم مختلف افزایش دهند. پردازنده‌های پنتیوم 4 مبتنی بر معماری NetBurst در مقایسه با پردازنده‌های پنتیوم 3 شامل 144 دستورالعمل SSE جدید شدند كه با عنوان SSE2 شناخته می‌شوند.
اینتل در پردازنده‌های پنتیوم 4 مبتنی بر هسته Prescott از مجموعه دستورالعمل‌های SSE3 و پردازنده‌های مبتنی بر معماری Core از مجموعه دستورالعمل‌های SSE4 استفاده كرده است. پردازنده‌های Athlon64 X2 مبتنی بر سوكت AM2 و 939 ، از دستورالعمل‌های SSE3 استفاده می‌كنند.

شركت‌های سازنده پردازنده
در حال حاضر شركت‌های اینتل وAMD دو تولید كننده اصلی پردازنده ‌برای كامپیوترهای خانگی و سرورها هستند و شركت‌های دیگری نظیر VIA، IBM و ... سهم اندكی از بازار پردازنده‌ها را به خود اختصاص داده‌اند. در این مقاله ما تنها به بررسی تكنولوژی‌های بكار گرفته شده در پردازنده‌های اینتل وAMD می‌پردازیم. 

پردازنده‌های اینتل در طی چند سال اخیر برای رسیدن به كارایی بالاتر همواره از تكنولوژی‌های مختلفی استفاده كرده‌اند. برخی از این تكنولوژی‌ها موجب افزایش اندك كارایی و برخی دیگر افزایش چشمگیری را به همراه داشته است. در ادامه ابتدا به معرفی انواع پردازنده‌های اینتل و سپس به معرفی بعضی از این تكنولوژی‌ها بکار رفته در این پرازنده‌ها می‌پردازیم.

انواع تکنولوژی‌های
 ارائه شده توسط Intel
Intel® NetBurst® micro-architecture
معماری پردازنده‌های Pentium 3 موجب شده بود تا شركت اینتل دیگر قادر به افزایش كارایی پردازنده‌هایش نباشد. بنابراین این شركت تصمیم گرفت تا معماری جدیدی را برای پردازنده‌هایش معرفی كند. ریز معماری Intel NetBurst در حقیقت معماری است كه در پردازنده‌های پنتیوم 4 شركت اینتل بكار گرفته شده است. این ریز معماری اجازه داد تا پردازنده‌های شركت اینتل دارای تکنولوژی‌های Hyper Pipelined ، Rapid Execution Engine، Execution Trace Cache و چند خصوصیت دیگر نظیر پشتیبانی از مجموعه دستور‌العمل‌های SSE2 شوند.
 
‍Intel® Core micro-architecture
اینتل در حدود دو سال پردازنده‌های متعددی مبتنی بر معماری NetBurst معرفی كرد. اما این معماری موجب شده بود تا اینتل یكبار دیگر قادر به افزایش فركانس پردازنده‌هایش نباشد بطوریكه پردازنده‌های با فركانس بالای این شركت، مصرف توان بالایی داشتند و حرارت زیادی نیز تولید می‌كردند (خصوصاً در پردازنده‌های دو هسته‌‌ای Pentium D). علاوه بر این، پردازنده‌هایی كه شركت اینتل برای سیستم‌های موبایل معرفی كرده بود از همین معماری NetBrust استفاده می‌كردند و مصرف توان بالا و همچنین حرارت تولیدی بسیار بالای این پردازنده‌ها تبدیل به یك معضل بزرگ برای اینتل در سیستم‌های موبایل شده بود. از طرفی دیگر پردازنده‌های شركت رقیب یعنی AMD با مصرف توان و حرارت تولیدی كمتر كارایی بالاتری را نسبت به پردازنده‌های پنتیوم شركت اینتل ارایه می‌كردند. بنابراین شركت اینتل هیچ راه‌ حلی به جز تغییر در ریز معماری پردازنده‌هایش نداشت. اینتل در یك تحول اساسی ریز معماری Core را برای پردازنده‌های موبایل و ریز معماری Core 2 را برای پردازنده‌های سیستم‌های خانگی و سرورها معرفی كرد.
معماری Core خصوصیات جدیدی مانند كش یكپارچه، دستورالعمل‌های جدید، توان مصرفی کم و غیره را به پردازنده‌های شركت اینتل افزود.

Intel Hyper-Threading
در حدود سه سال پیش شركت اینتل برای آنكه بتواند كارایی پردازنده‌های پنتیوم 4 خود را افزایش دهد تكنولوژی Hyper Threading را معرفی كرد. این تكنولوژی پردازنده‌های اینتل را از نظر منطقی به دو پردازنده مجزا تقسیم می كرد بنابراین سیستم عامل پردازنده‌های تك هسته‌‌ایی شركت اینتل با تكنولوژی HT را  بصورت دو پردازنده مجزا شناسایی و بار پردازشی سیستم را بین آنها تقسیم می‌كند. البته لازم بذكر است كه فقط برنامه‌های كاربردی كه از تكنولوژی Multi-Thread پشتیبانی می‌كنند قادر به تقسیم بار پردازشی خود بین این دو پردازنده خواهند بود.
تكنولوژی Hyper Threading در برخی از پردازند‌ه‌های نسل جدید اینتل نیز بكار گرفته شده و پردازنده‌هایی كه بطور مثال دارای دو هسته فیزیكی هستند توسط این تكنولوژی در سیستم عامل بصورت 4 پردازنده مجزا شناسایی می‌شوند.
 
Virtualization Technology
این تكنولوژی به پردازنده‌های اینتل اجازه می‌دهد تا چندین سیستم عامل و برنامه‌‌های كاربردی را در بخش‌های مجزا (Container) اجرا كنند. به عبارت ساده‌تر توسط این تكنولوژی كاربران قادر خواهند بود روی كامپیوتر خود چندین سیستم عامل نصب كنند و بدون نیاز به راه‌اندازی مجدد كامپیوتر، از یك سیستم عامل به سیستم عاملی دیگری وارد شوند. نرم افزار Virtual Machine Monitor (VMM) این اجازه را به كاربران خواهد داد تا  كنترل كاملی بر پردازنده و دیگر بخش‌های سخت افزار داشته باشند و از یك سیستم عامل به سیستم عامل دیگر سویچ كنند.
لازم بذكر است هر سیستم عامل از دیگری كاملاً مجزا است و بر روی هر سیستم عامل باید بطور جداگانه درایورها و نرم افزارهای كاربردی نصب شود. 

Enhanced Intel SpeedStep® Technology
تكنولوژی SpeedStep قادر است تا بطور دینامیكی ولتاژ و فركانس پردازنده‌های اینتل را به دو وضعیت متفاوت تغییر دهد. آن دسته از پردازنده‌های اینتل كه از چنین ویژگی پشتیبانی می‌كنند در صورتیكه بار پردازشی كمی داشته باشند و یا در وضعیت بی‌كاری قرار گرفته باشند فركانس و ولتاژ كاری آنها تغییر پیدا می‌كند. بطور مثال یك پردازنده 3.2 گیگاهرتزی Pentium D، زمانیكه در وضعیت بیكاری قرار داشته باشد فركانس آن به 2.8 گیگاهرتز تغییر پیدا می‌كند. این موضوع موجب كاهش مصرف توان و طول عمر بیشتر باتری در سیستم‌‌های موبایل خواهد شد.

Intel® MMX™ Technology
تكنولوژی MMX كه ابتدا در پردازنده‌های پنتیوم 2 بكار گرفته شد، مجموعه دستورالعمل‌های است كه به پردازنده‌های اینتل اجازه می‌دهد تا در برنامه‌های چند رسانه‌ایی و ارتباطاتی، عملكرد سریع‌تری داشته باشند. این تكنولوژی شامل انواع اطلاعات و دستورالعمل‌های جدید است كه به پردازنده‌های اینتل اجازه می‌دهد تا برنامه‌های كاربردی را در سطح جدیدی از عملكرد اجرا كنند.

Deeper Sleep
Deeper Sleep یك وضعیت مدیریت توان پیشرفته برای پردازنده‌های نوت بوك است. این تكنولوژی موجب می‌شود پردازنده‌های اینتل توان كمتری مصرف كنند و در نتیجه طول عمر باتری (مدت زمان شارژ باتری) برای نوت بوك‌ها افزایش پیدا كند. Deeper Sleep مصرف توان پردازنده‌های اینتل را در مواقعی كه پردازنده مدت زمان زیادی بیكار باشد به حداقل میزان خود می‌رساند. در حقیقت این تكنولوژی با كاهش ولتاژ پردازنده به حداقل میزانی كه پردازنده در آن می‌تواند عمل كند موجب كاهش مصرف توان پردازنده می‌شود. از طرفی دیگر در صورتیكه كاربر شروع به فعالیت روی سیستم خود كند تكنولوژی Deeper Sleep موجب می‌شود تا سریعاً و بدون هیچ وقفه‌‌ایی پردازنده به حالت طبیعی خود باز گردد.
 
(Intel® Extended Memory 64 Technology  (EM64T
این تكنولوژی به پردازنده‌های اینتل اجازه می‌دهد تا در محیط‌های 64 بیتی کار كنند. در حقیقت پردازنده‌های مبتنی بر این تكنولوژی قادرند در هر دو سیستم عامل 32 و 64 بیت عمل كنند. آن دسته از پردازنده‌های اینتلی كه فاقد این تكنولوژی هستند تنها قادرند در سیستم‌عامل‌های 32 بیتی عمل كنند. برخی از پردازنده‌های مبتنی بر معماری NetBurst و كلیه پردازنده‌های مبتنی بر معماری Core شركت اینتل دارای قابلیت EM64T هستند.

Execute Disable Bit
       (XD-Bit)
Execute Disable Bit یك خصوصیت امنیتی مبتنی بر سخت‌افزار است كه سیستم‌های كامپیوتری را در مقابل حملات ویروس‌ها و برنامه‌های مخرب محافظت می‌كند. این ویژگی در برخی از پردازنده‌های اینتل خصوصاً پردازنده‌های حرفه‌ای‌ی این شركت گنجانده شده است و برای فعال شدن نیاز به پشتیبانی سیستم عامل دارد.

Intel® Advanced
   Smart Cache
این تكنولوژی در پردازنده‌های مبتنی بر معماری Core گنجانده شده است. این تكنولوژی موجب شده تا كش پردازنده‌های دو هسته‌‌ای‌ی مبتنی بر معماری Core با همدیگر ادغام شوند و یك حافظه كش یكپارچه را ایجاد كنند. بنابراین در پردازنده‌های مبتنی بر این معماری، كارایی به دلیل كاهش زمان دسترسی به حافظه كش و همچنین عدم كپی اطلاعات یكسان در حافظه‌های كش افزایش پیدا كرده است.  

  Intel® Smart
 Memory Access
این تكنولوژی كارایی سیستم را بوسیله بهینه‌سازی پهنای باند حافظه و زیر سیستم حافظه افزایش می‌دهد. Smart Memory Access با كاهش زمان دسترسی به حافظه موجب بهبود كارایی در پردازنده‌های مبتنی بر معماری Core می‌شود.

انواع پردازنده‌های Intel

Pentium 4

هفتمین نسل پردازنده‌های اینتل، پنتیوم 4 نام دارد و در دو سوكت 478 و 775 قابل دسترس است. اینتل در این پردازنده‌ها از معماری NetBrust استفاده كرده و در طی چند سال تكنولوژی‌هایی نظیر Hyper Threading ، EM64T ، SpeedStep و ... را به آن‌اضافه نمود. فركانس FSB این پردازنده‌ها برابر با 400، 533 و 800 مگاهرتز است.

Pentium D 

پردازنده‌های Pentium D شركت اینتل از دو هسته فیزیكی مجزا تشكیل شده‌اند. شركت اینتل در اواسط سال 2005 ، برای آنكه بتواند كارایی پردازند‌ه‌های خود را افزایش دهد دو هسته پرازنده‌ پنتیوم 4 را درون یك بسته‌بندی قرار داد و آن را Pentium D نامید. هر یك از هسته‌های بكار گرفته شده در پردازنده‌های پنتیوم D دارای كش مستقل به خود هستند. به عبارت ساده‌تر یك پردازنده‌پنتیوم D با 2 مگابایت كش از دو هسته تشكیل شده كه هر هسته دارای یك كش 1 مگابایتی است. بطوركلی این سری از پردازنده‌ها دارای یك عیب بزرگ هستند بطوریكه اگر یك برنامه Single-Tasking روی آنها اجرا شود، هر دو هسته روشن می‌شود.

Core

با توجه به مصرف توان و حرارت بالا در پردازنده‌های دوهسته‌ایی Pentium D، شركت اینتل دیگر قادر به استفاده از این پردازنده‌ها در بخش موبایل نبود. بنابراین این شركت تصمیم گرفت كه معماری پردازنده‌های خود را عوض كند. پردازنده‌های كه تحت معماری Core شناخته می‌شوند شامل تحولات متعددی نسبت به پردازنده‌های نسل قبل شده‌اند. این پردازنده‌های از دستور‌العمل‌های SSE4 ، كش یكپارچه، تكنولوژی Smart Cache و ... استفاده می‌كنند.

Core 2

بعد از معرفی پردازنده‌های مبتنی بر معماری Core برای كامپیوترهای همراه شركت اینتل تصمیم گرفت این معماری را در پردازنده‌های كامپیوترهای خانگی نیز بكار گیرد. پردازنده‌های مبتنی بر معماری Core برای كامپیوتر‌های خانگی Core 2 نامگذاری شدند. البته لازم بذكر است كه بعد از گذشت چند ماه اینتل نسخه موبایل این پردازنده‌ها را نیز معرفی كرد. تنها تفاوت بین پردازنده‌های Core و Core 2 موبایل در پشتیبانی از ویژگی EM64T است. پردازنده‌های Core دارای ویژگی EM64T نیستند. پردازنده‌های خانواده Core 2 در حال حاضر در دو نسخه دو و چهار هسته‌‌ایی موجود هستند. اینتل  پردازنده‌های دو هسته‌ی این خانواده را Core 2 Duo و پردازنده‌های چهار هسته‌ایی را Core 2 Quad نامگذاری كرده است.

Celeron

پردازنده‌های سلرون در حقیقت نسخه‌های ارزان قیمت پردازنده‌های پنتیوم 4 و پنتیوم 3 هستند. این پردازنده‌ها غالباً نسبت به پردازنده‌های سری پنتیوم از حافظه كش كمتر و فركانس FSB پایین‌تر استفاده می‌كنند.

 

کمپانی AMD

شركت AMD در حال حاضر دومین تولید كننده پردازنده برای كامپیوتر‌های خانگی در جهان است. این شركت ابتدا رقیب جدی برای شركت اینتل به حساب نمی‌آمد اما با گذشت زمان و معرفی تكنولوژی‌های جدید توانست یك رقیب جدی برای شركت اینتل باشد و حتی در یك دوره زمانی پردازنده‌های قوی‌تر و كارآمدتر نسبت به پردازنده‌های اینتل معرفی كرد.

 انواع تکنولوژی‌های
 ارائه شده توسط AMD

معماری K7
معماری K7 شركت AMD به پردازنده‌هایی اشاره دارد كه مبتنی بر سوكت 462 هستند و از دستور‌العمل‌های MMX و 3DNow پشتیبانی می‌كنند. فركانس FSB در زمان معرفی پردازنده‌های مبتنی بر معماری K7 برابر با 266مگاهرتز و میزان حافظه كش برابر با 256 كیلوبایت بود. اما AMD برای فراهم كردن كارایی بالاتر فركانس FSB و میزان حافظه كش را در پردازنده‌های مبتنی بر این معماری افزایش داد. بطوركلی پردازنده‌های مبتنی بر معماری K7 دارای فركانس FSB 266، 333 و 400 مگاهرتز و حافظه كشی برابر با 64، 128، 256 و 512 كیلوبایت هستند. 

معماری K8
در اواسط سال 2003 میلادی شركت AMD دیگر قادر به افزایش فركانس و میزان حافظه كش در پردازنده‌های مبتنی بر معماری K7 نبود درحالیكه رقیب اصلی این شركت یعنی كمپانی اینتل پردازنده‌هایی با فركانس و حافظه كش بالاتر تولید كرده بود. قوی‌ترین پردازنده مبتنی بر K7 یعنی Athlon XP 3200+ دارای فركانس 2200 مگاهرتز، 512 كیلوبایت كش و FSB 400 مگاهرتز بود كه كارایی آن نسبت به پردازنده‌های ماقبل افزایش اندكی و یا بهتر است بگوییم اصلاً افزایش نداشت. بنابراین شركت AMD مجبور به تغییر در معماری پردازنده‌هایش شد. AMD نسل جدید پردازنده‌های خود را K8 نامید و تحولات اساسی در این نسل ایجاد كرد. یكی از مهترین تحولات ایجاد شده در این نسل ادغام شدن كنترلر حافظه در پردازنده است. البته پردازنده‌های این نسل دارای تحولات اساسی دیگری نظیر پشتیبانی از باس HyperTransport و AMD64 شده‌اند. پردازنده‌‌های مبتنی بر معماری K8 در حال حاضر در سوكت‌های 754، 939 و AM2 (940) معرفی شده است.

3DNow!
شركت AMD برای آنكه كارایی پردازنده‌های خود را در بازی‌های سه بعدی و نرم‌افزارهای چند رسانه‌‌ی بهبود بخشد دستورالعمل‌های جدیدی را در پردازنده‌هایش با نام 3DNow! گنجاند. این دستورالعمل‌ها موجب شد تا پردازنده‌های شركت AMD تصاویر شفاف‌تر و با جزئیات بیشتری را در بازی‌های كامپیوتری به نمایش بگذارند و همچنین كارایی بالایی را در آنها ارایه كنند.

 AMD Cool'n'Quiet Technology
این تكنولوژی موجب می‌شود تا فركانس و ولتاژ پردازنده‌های AMD با توجه به بار اعمال شده به پردازنده، تغییر پیدا كند. در صورتیكه پردازنده بار پردازشی كمی داشته باشد تكنولوژی Cool'n'Quiet با كاهش فركانس و ولتاژ، توان مصرفی پردازنده را كاهش می‌دهد. این تكنولوژی در زمان‌های بیكاری پردازنده موجب كاهش مصرف توان تا میزان 60 درصد می‌شود. پردازنده‌های مبتنی بر معماری K8 از این تكنولوژی استفاده می‌كنند.

Integrated memory controller
همانطور كه در بالا ذكر شده معماری K8 دارای كنترلر حافظه مجتمع شده در پردازنده است. كنترلر حافظه در تمامی سیستم‌های مبتنی بر معماری K7 و پردازنده‌های شركت اینتل درون چیپست پل شمالی (South Bridge) مادربرد گنجانده شده است.  شركت AMD در یك تحول اساسی كنترلر حافظه را  درون پردازند‌ه‌های مبتنی بر معماری K8 ادغام كرد كه این موضوع موجب افزایش چشمگیر كارایی و كاهش زمان‌های دسترسی به حافظه شد. اما از طرفی دیگر ادغام كردن كنترلر حافظه درون پردازنده موجب شده تا شركت AMD برای پشتیبانی از نسل‌های گوناگون حافظه مجبور به تغییر در تعداد پایه‌های پردازنده و بالطبع سوكت پردازنده شود. به عنوان مثال اولین پردازنده مبتنی بر معماری K8 دارای 754 پین بود و از حافظه‌های DDR 400 پشتیبانی می‌كرد. شركت AMD برای استفاده از حافظه‌های Dual Channel DDR مجبور شد تعداد پایه‌های پردازنده‌هایش را به 939 عدد تغییر دهد و پردازنده‌های 939 را معرفی كند. با معرفی DDR2 شركت AMD یكبار دیگر تعداد پایه‌های پردازند‌ه‌هایش را تغییر داد و تعداد آنها را به 940 پایه (AM2) رساند. بطور قطع شركت AMD برای پشتیبانی از حافظه‌های DDR3 نیاز به معرفی پردازنده‌های جدید خواهد داشت.

گذرگاه HyperTransport
           (HT)
تمامی پردازنده‌های مبتنی بر معماری K7 و كلیه پردازنده‌های تولید شده توسط شركت اینتل برای انتقال اطلاعات و ارتباط با دیگر بخش‌های سیستم از گذرگاهی به نام FSB استفاده می‌كنند. این گذرگاه داری عرض باس 64 بیت و فركانس‌های مختلفی است. شركت AMD با معرفی پردازنده‌های سری K8 از گذرگاه ارتباطی HyperTransport برای اتصال بین پردازنده و چیپست پل شمالی استفاده كرد. تمامی پردازنده‌های مبتنی بر معماری K8 دارای گذرگاه‌HyperTransport با عرض باس 16 بیت هستند اما فركانس این گذرگاه در پردازنده‌های خانواده Athlon 64 برابر با 2000 مگاهرتز و در پردازنده‌های Phenom برابر با 5200 مگاهرتز است.

AMD64
تكنولوژی AMD64  به پردازنده‌های شركت AMD اجازه پردازش بصورت 64 بیت را می‌دهد. پردازنده‌های مبتنی بر معماری K8 در حقیقت اولین پردازند‌ه‌های بودند كه از تكنولوژی AMD64 و قابلیت پردازش 64 بیتی برای كامپیوتر‌های خانگی پشتیبانی كردند. پردازنده‌های مبتنی بر تكنولوژی AMD64 در صورتیكه همراه با سیستم عامل‌های 64 بیتی استفاده شوند، داده‌ها را بصورت 64 بیت و در صورتیكه همراه با سیستم عامل‌های 32 بیتی استفاده شوند داده‌ها را بصورت 32 بیت پردازش خواهند كرد.

AMD Balanced Smart Cache
هسته‌های موجود در پردازنده‌های چند هسته‌ایی شركت AMD دارای كش مستقل هستند به عبارت ساده‌تر هر هسته دارای یك كش L2 مستقل است. استفاده از كش‌های مستقل موجب می‌شود تا كارایی پردازنده‌ها در برخی از برنامه‌های كاربردی كاهش پیدا كند. شركت AMD برای رفع این مشكل در پردازنده‌های Phenom از یك حافظه كش L3 یكپارچه استفاده كرده است. تكنولوژی بكار گرفته شده در این كش L3 بطور هوشمند عمل می‌كند و میزان فضای مورد نیاز برای برنامه‌های كاربردی مختلف را در اختیار آنها قرار می‌دهد.  پردازنده‌های 4 هسته‌ای‌ی Phenom دارای 4 كش L2 با حجم 512 كیلوبایت و یك كش L3 یكپارچه با حجم 2 مگابایت هستند.

AMD CoolCore™ Technology
این تكنولوژی آن بخش‌هایی از پردازنده كه مورد استفاده قرار نمی‌گیرند را خاموش می‌كند. به عنوان مثال زمانیكه كنترلر حافظه درون پردازنده در حال عملیات خواندن از حافظه است نیازی به روشن بودن هسته نوشتاری كنترلر حافظه نیست. این تكنولوژی با خاموش كردن بخش‌های بلااستفاده پردازنده در كاربردهای مختلف موجب كاهش حرارت و مصرف توان می‌شود. تكنولوژی CoolCore همچنین می‌تواند هسته‌ها و كش‌های بلااستفاده را در پردازنده‌های 2 و یا 4 هسته‌ایی خاموش كند. 

انوع پردازنده‌های
   شركت AMD
Athlon XP

این سری از پردازنده‌های مبتنی بر معماری K7 هستند. فركانس FSB پردازنده‌های Athlon XP برابر با 266، 333 و 400 مگاهرتز است و از مجموعه دستورالعمل‌های SSE پشتیبانی می‌كنند. پردازنده‌های این خانواده دارای حافظه كش L2، 256 و یا 512 كیلوبایت هستند.

Athlon 64


اولین پردازنده مبتنی بر معماری K8 با نام آتلون 64 برای كامپیوترهای خانگی معرفی شد. پردازنده‌های آتلون 64 از تكنولوژی AMD64 و باس HyperTransport استفاده می‌كنند. این پردازنده‌ها دارای كنترلر حافظه مجتمع هستند. پردازنده‌های این خانواده در سوكت‌های 754، 939 و AM2 عرضه شده‌اند كه به ترتیب از حافظه‌های DDR 400، Dual Channel DDR 400 و Dual Channel DDR2 800 پشتیبانی می‌كنند.

Athlon 64 X2

پردازنده‌های دو هسته‌‌ای مبتنی بر معماری K8 ، Athlon 64 X2 نام دارد. این پردازنده‌ها در سو‌كت‌های 939 و AM2 عرضه شده‌اند و دارای 1 و یا 2 مگابایت كش L2 هستند.
در ژانویه 2007 ، شرکت AMD ، پردازنده‌ای مشابه با  Athlon 64 X2 عرضه کرد که تنها تفاوت آن ، ولتاژ و توان مصرفی کمتر آن بود که به نام Athlon X2 نامگذاری شد
پردازند‌ه‌های Athlon X2  تنها 45 وات توان مصرف می‌كنند در حالیكه پایین‌ترین مدل پردازنده Athlon 64 X2 حداقل 65 وات توان مصرف می‌كند. پردازنده‌های Athlon X2  در حال حاضر تنها در سوكت AM2 عرضه شده‌اند و دارای 1 مگابایت كش L2 هستند.

Phenom


این پردازنده‌‌ها هنوز مبتنی بر معماری K8 هستند اما شامل پیشرفت‌های متعددی شده‌اند. فرآیند ساخت در این پردازنده از 90 نانومتر به 65 نانومتر كاهش پیدا كرده و كنترلر حافظه‌ مجتمع شده درون پردازنده از حافظه‌های DDR2 1066 پشتیبانی ‌می‌كند. فركانس باس HyperTransport در این پردازنده‌ها افزایش پیدا كرده و یك حافظه كش L3 یكپارچه با اندازه 2 مگابایت به پردازنده‌های این خانواده اضافه شده است. پردازنده‌های Phenom مبتنی بر سوكت جدیدی با نام AM2+ هستند.

Sempron

شركت AMD برخی از پردازنده‌های ارزان قیمت معماری K7 و كلیه پردازنده‌های ارزان قیمت معماری K8 را به نام ، Sempron نامگذاری كرده است. پردازنده‌های Sempron مبتنی بر معماری K7 دارای فركانس FSB 333 مگاهرتز و كش L2 256 كیلوبایت هستند. پردازنده‌های Sempron مبتنی بر معماری K8 از تمامی ویژگی‌های معماری K8 به استثنای ویژگی AMD64 استفاده می‌كنند. این پردازنده‌ها دارای 128 و یا 256 كیلوبایت كش L2 هستند. 

Sempron 64

پردازنده‌های ارزان قیمت معماری K7 ، Duron نام دارد. این پردازنده‌ها دارای فركانس FSB 200 و 266 مگاهرتز و كش L2 64 كیلوبایتی هستند. این پردازنده‌ها در حقیت همان پردازنده‌های Sempron با ویژگی AMD64 هستند.

Turion 64

این پردازنده‌ها مبتنی بر معماری K8 هستند و برای كامپیوترهای همراه طراحی شده‌اند. بالطبع مصرف توان این پردازنده‌ها اندك است و از تكنولوژی‌های مدیریت توان ویژه‌ای‌ی استفاده می‌كنند. 

Duron

پردازنده‌های ارزان قیمت معماری K7 ، Duron نام دارد. این پردازنده‌ها دارای فركانس FSB 200 و 266 مگاهرتز و كش L2 64 كیلوبایتی هستند.

نکته: از توضیح در باره سری Corei3.5.7 اینتل و phenom2 ای ام دی خود داری کردم چون مطلب طولانی و خسته کننده می شد و در باره این مطالب در مقالات دیگر می توانید جستو جو کنید


صفحات جانبی

نظرسنجی

    لطفاً نظرات خود را درمورد وبلاگ با اینجانب در میان بگذارید.(iman.sariri@yahoo.com)نتایج تاکنون15000مفید و 125غیرمفید. با سپاس


  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :