تبلیغات
برق. قدرت. کنترل. الکترونیک. مخابرات. تاسیسات. - بیشترین حساسیت چشم انسان به رنگ های سبز و زرد در روز و آبی در شب است

برق. قدرت. کنترل. الکترونیک. مخابرات. تاسیسات.

دایره المعارف تاسیسات برق (اطلاعات عمومی برق)

رنگ و ایمنی  
 
رنگ ها از طریق اعصاب چشم بر سیستم اعصاب مركزی انسان و سپس بر اندام های مختلف بدن به طور فیزیولوژیكی تأثیر می گذارند و در نتیجه انسان عكس العمل های متفاوتی از خود در محیط‌های مختلف با دیدن و برخورد با رنگ ها نشان می‌دهد.
بی تردید در محیطهای كاری رنگ دارای تأثیر روانی زیادی در افراد می‌باشد و مسلماً محیطی كه در آن از رنگهای نشاط آور و آرامش بخش استفاده شده است در نحوه انجام كار كاركنان مؤثر می‌باشد. آزمایشهای به عمل آمده ثابت كرده است كه استفاده رنگهای مناسب در محیط كار باعث كاهش خستگی و غیبتهای مكرر كارگران می‌شود ضمن اینكه افزایش دلبستگی و دلگرمی آنان به كار و كاهش خستگی چشمی و خستگی عمومی بدن می‌شود.
بنابراین یكی از اقدامات تكمیلی كه به سهولت می‌تواند مفاهیم مهم و اساسی در اختیار كارگران قرار دهد، استفاده از رنگ ها می‌باشد. كه با این كار نیازی به نوشتن توضیحات اضافی وجود نخواهد داشت ضمن اینكه كارگران بی سواد نیز می‌توانند از مفهوم و پیام مورد نظر آگاهی حاصل كنند.
بیشترین حساسیت چشم انسان به رنگ های سبز و زرد در روز و آبی در شب است. در ایمنی به این سه رنگ، رنگ قرمز نیز اضافه می‌شود و در صورت امكان به صورت توأماً استفاده می‌شوند تا هم در روز و هم در شب كارایی لازم را داشته باشند.
استاندارد ISO و OHSAS روی رنگ آمیزی  و استفاده بجا و مناسب از رنگ در زمینه های مختلف تأكید دارند.
طبق استاندارد ANSI هر رنگ كاربرد ویژه‌ای دارد و باید در موقعیت مناسب خود به كار گرفته شود.


مقررات رنگ  ANSI برای ایمنی صنایع:
1- رنگ قرمز ( Don ,t Do مخصوص امتناع)
- برای وسایل اطفاء حریق،‌ جعبه های فایرباكس، جعبه های اعلام حریق، پتوهای آتش خاموش كن، سطلهای شن.
- ظروف مایعات قابل اشتعال
- نور قرمز جهت مسدود شدن موانع موقتی
- علامت توقف مثل كلیدها و سوئیچهای توقف اضطراری در ماشین آلات و موانع توقف
- از رنگ قرمز و سفید در مداخل متقاطع راه آهن استفاده شود.
2- رنگ نارنجی ( مخصوص اخطار Warning )
برای نشان دادن خطر بكار می‌رود. برای هوشیاری قسمتهای خطرناك ماشین آلات كه ممكن است قطع كننده ، له كننده و شوك دهنده و... باشند استفاده می‌شود.
 جعبه های كنترل روی دیوارها و سایر كانونهای خطر با این رنگ مشخص می‌شوند.
3- رنگ زرد (مخصوص اخطار Warning)
رنگ زرد یك رنگ هشدار دهنده است با قابلیت زیادی برای احتیاط و خطرات فیزیكی مانند لغزیدن، افتادن، سرخوردن و گیر كردن ما بین دو چیز استفاده می‌شود. نوارهای سیاه بعضی اوقات به رنگ زرد اضافه می‌شود تا هشدارهای ویژه‌ای را اعلام كند. رنگ زرد همچنین برای خطوط ترافیك استفاده می‌شوند.
برای نشان دادن معابر شلوغ و راهروهای پر از ازدحام و نشان دادن شیء متحرك بالای سر و... نیز از رنگ زرد استفاده می‌شود.
4- رنگ سبز (مخصوص شرایط اضطرار و ایمنی Safety)
برای نشان دادن وضعیت ایمنی، وسایل كمكهای اولیه، دوش و چشم شویهای ایمنی، برانكاردها، ماسكهای ضد گاز، راههای خروج اضطراری، اجازه عبور وسایل نقلیه، راههای نجات و تأسیسات حفاظتی به كار می‌رود.
5- رنگ آبی (مخصوص دستور Must Do)
برای احتیاط یا وسایل تحت تعمیر استفاده می‌شود ضمن اینكه برای نشان دادن ایمنی با اعمال یك طرفه، جلوگیری از شروع به كار و... نیز از این رنگ بهره گرفته می‌شود.
6- رنگ ارغوانی
 به خطرات تشعشع اختصاص دارد. همچنین رنگ ارغوانی به همراه رنگ زرد روشن برای برچسب علایم و ماركها استفاده می‌شود و از رنگ ارغوان با پره های شكسته در یك زمینه برای نشان دادن اتاقهای رادیواكتیو استفاده می‌شود.
در تعیین حدود كف كارگاه ها به وسیله خط كشی از رنگ های زیر استفاده می‌شود:
7- رنگ سیاه و سفید:
 برای خطوط ترافیك و نشان گذاری خانه داری استفاده می‌شود. به عبارت دیگر برای نشان دادن نظم و نظافت كارگاهی، علامت گذاری عبور و مرور، سطلهای آشغال،‌ معابر عمومی معمولی، خطوط جهت مشخص كردن راهها و ... از این دو رنگ و یا تركیبی از آنها استفاده می‌شود.
8- رنگ زرد و سیاه:‌
برای نشان هرگونه انسداد و یا وجود موانع بر سر راه مثل ستونها و سایر اشیاء ثابت معمولاً از خطوط مورب زرد و سیاه كه كاملاً از یكدیگر متمایز باشند استفاده می‌شوند. ضمن اینكه برای نشان دادن محدودیتهای موجود مثل قرارگیری پالتها و محصور كردن حوزه هایی كه از آنها نباید چیزی بیرون گذاشته شود نیز از این رنگ استفاده می‌شود.
9- خطوط سبز در كنار خطوط سیاه و سفید:
برای نشان دادن مسیرهایی كه به درب یا پله های اضطراری منتهی می‌شوند استفاده می‌شوند.
10- خطوط مورب زرد:
برای نشان دادن سقوط اشیاء و گیرافتادن در بین ماشین آلات مورد استفاده قرار می‌گیرد.
11- رنگ سبز و سفید:
 برای نشان دادن محل عبور و رسیدن به درب اضطراری مورد استفاده قرار می‌گیرد.
 
مقررات رنگ برای تشخیص لوله ها:1- قرمز اختصاص به لوله های اسپرینكلر و بالابرنده ها دارد.
2- نارنجی یا زرد اختصاص به لوله های حمل مواد خطرناك (به عنوان مثال مواد قابل انفجار) مواد سمی و خورنده (مانند اسیدها، بازها، گاز كلر، آمونیاك، دی اكسید گوگرد و سولفید هیدروژن) فشار و دمای بالا (به عنوان مثال بخار)، فشار بالا (به عنوان مثال آب و هوا) دارد.
3- رنگهای سفید و سیاه، خاكستری یا رنگهای آلومینیومی برای مواد امن استفاده می‌شود.
4- آبی درخشان برای لوله هایی كه حاوی موادی كه برای تقلیل خطرات مواد خطرناك استفاده می‌شود بكار می‌رود. از این رنگ برای همه مواد محافظ دیگر در برابر حفاظت از آتش نیز استفاده می‌شود. در جدول بعد استاندارد BS1710:1971 وBS:4800 جهت شناسایی لوله های حاوی مواد مختلف آورده شده است.
 
مقررات رنگ برای سیستمهای هیدرولیك:1- سیاه برای فشار زیاد می‌باشد.
2- قرمز برای تأمین فشار می‌باشد (فشار مایع را نشان می‌دهد)
3- قرمز متناوب برای فشار شارژی می‌باشد (مجاری ورود پمپ بزرگتر از فشار اتمسفر است، همچنین برای كاهش فشار استفاده می‌شود (فشار معین كمتر از فشار موجود می‌باشد)
4- زرد برای سنجش جریان است. (میزان كنترل جریان سیال).
5- آبی برای تخلیه (خروج) به كار می‌رود. (نمایش دادن برگشت انتقال سیال به مخزن)
6- سبز برای لوله های غیر فعال هیچگونه رنگی استفاده نمی‌شود.
مقررات رنگ سیستمهای پنوماتیكی:
1-سیاه برای فشار زیاد است.
2- قرمز برای تأمین فشار است (نمایش دادن فشار هوا)
3- قرمز متناوب برای شارژ استفاده می‌شود.
4- زرد برای تشخیص جریان است.
5- آبی برای تخلیه (خروج)
6- سبز برای مكیدن
7- برای لوله های غیر فعال از هیچ رنگی استفاده نمی‌شود.
- مقررات رنگ در كپسولها (استاندارد BS ): جدول رنگ آمیزی كپسولها طبق استاندارد BS سه صفحه بعد آورده شده است.
 
مقررات رنگ در محصولات خطرناك:رنگهای تركیبی در كانینرهای حمل مواد خطرناك بر طبق كمیسیون تجارت بین دول استفاده میشود.
1- حروف قرمز روی سفید برای سموم- مواد منفجره،‌ گازهای سمی و گاز اشك آور به كار می‌رود.
2- حروف سیاه روی سبز برای گازهای تحت فشار به كار می‌رود.
3- حروف سیاه روی قرمز برای مایعات قابل اشتعال یا مواد آتش زا استفاده می‌شود.
4- حروف سیاه روی زرد برای جامدات قابل اشتعال و مواد اكسیدكننده هستند.
5- حروف سیاه روی سفید برای مخازن اسید می‌باشد.
 
مقررات رنگ در كپسول ها (استاندارد BS)
جدول پیشنهادی رنگ آمیزی كپسول های مختلف بر طبق استاندارد BS در دو صفحه بعد آمده است.
 
مقررات رنگ برای كابلها:

1- سیاه برای یك سیم برق استفاده می‌شود.

2- سفید برای دو سیم برق استفاده می‌شود.
3- قرمز برای سه سیم برق استفاده می‌شود.
4- سبز برای چهار سیم برق استفاده می‌شود.
5- نارنجی برای پنج سیم برق استفاده می‌شود.
6- آبی برای شش سیم برق استفاده می‌شود.
7- سفید با پیچ سیاه برای هفت سیم برق استفاده می‌شود.
8- قرمز با پیچ سیاه برای هشت سیم برق استفاده می‌شود.
9- سبز با پیچ سیاه برای 9 سیم برق استفاده می‌شود.
10- نارنجی با پیچ سیاه برای10 سیم برق استفاده می‌شود.


یکی از مواردی که به میزان زیادی بر روی کیفیت طراحی تأثیرگذار است، انتخاب رنگ‌های مناسب برای طراحی است. انتخاب رنگ نامناسب می‌تواند یک طرح برجسته را نابود کند و برعکس، انتخاب صحیح رنگ باعث می‌شود که یک طرح متوسط، خیلی جذاب به نظر برسد.

چشم انسان به شدت به رنگ حساس است. انسان با چشم غیر مسلح می‌تواند تا 500 سایه مختلف از رنگ خاکستری را از هم تشخیص دهد. دراین میان، چشم، بیشترین حساسیت را نسبت به رنگ سبز دارد.

این موارد نشان می‌دهد که رنگ‌ها، نقشی اساسی را در طراحی بازی می‌کنند ولی نکته‌ای که اغلب فراموش می‌شود این است که هستند افرادی که قادر به دیدن رنگ‌های خاصی نیستند و به اصلاح کور رنگ هستند. میزان کوررنگی متفاوت است و کوررنگ 100 درصد شخصی است که تقریباً همه چیز را به شکل سیاه و سفید و طیفی از رنگ خاکستری می‌بیند. نخست اطلاعاتی در مورد کوررنگی ذکر می شود.

کوررنگی چیست ؟

کوررنگی یک بیماری ارثی است که در آن فرد قادر به تشخیص یک یا برخی از رنگ‌ها نیست. سلول‌های مخروطی چشم فرد مذکور فاقد رنگ دانه‌هایی هستند که موجب دیدن رنگ‌ها می‌شوند. این بیماری در بین مردان شایع تر است.

بر خلاف تصور عموم، بسیاری از افراد کوررنگ، قادر به دیدن رنگ‌های مختلف هستند و تنها بخش بسیار اندکی از افراد به کوررنگی کامل مبتلا هستند و همه چیز را به شکل طیفی از رنگ خاکستری می‌بینند.

انواع کوررنگی

کوررنگی انواع مختلفی دارد و شایع ترین شکل کوررنگی مربوط است به تشخیص رنگ‌های سبز و قرمز.
انواع کوررنگ عبارت است از:

مونوکروماسی
این نوع کوررنگی را کوررنگی کامل می نامند که بسیار نادر است و در این نوع کوررنگی، تمامی سلول‌های مخروطی غیر فعال هستند و شخص همه چیز را تقریباً سیاه و سفید می بیند.
دی کروماسی
  1. پروتانوپی: نوع اول است که در آن گیرنده های رنگ قرمز غیر فعال اند و شخص، این رنگ را تیره و مایل به رنگ سبز می‌بیند
  2. دوترانوپی: شایع ترین نوع کوررنگی است و در آن گیرنده های رنگ سبز کار نمی کند. در این حالت تشخیص بین رنگ سبز و قرمز برای شخص مشکل است.
  3. تری تانوپی: نوع نادری محسوب می‌شود و در آن گیرنده های رنگ آبی غیر فعال است.
سه رنگی غیر عادی
این نوع از کوررنگی نیز شایع است و سلول‌های مخروطی برای هر سه رنگ فعال هستند ولی به خاطر جهش ژنتیکی، حساسیت یکی از این رنگدانه ها تغییر کرده است.
  1. پروتانومالی یکی از این موارد است که حساسیت گیرنده های رنگ قرمز تغییر کرده و تشخیص رنگ قرمز و سبز به علت طول موج مشابه، بسیار مشکل می شود.
  2. دوترانومالی نوع بسیار شایعی است و که در آن تشخیص دو رنگ قرمز و سبز به خاطر حساسیت گیرنده های سبز با مشکل مواجه می‌شود.
  3. تری تانومالی نوع بسیار نادری است که حساسیت سلول‌های مخروطی به رنگ آبی کاهش می‌یابد و فرد در تشخیص رنگ‌های زرد و آبی با مشکل مواجه می شود.

حال به بررسی شیوه صحیح طراحی برای حل مشکل افراد کوررنگ می‌پردازیم.

کنتراست، رمز موفقیت در طراحی است

کنتراست همان تفاوت بین دو رنگ شبیه به هم است. استفاده صحیح از کنتراست در طراحی نه تنها باعث می‌شود که طراحی شما شکل جالبی به خود بگیرد، بلکه افرادی که از نظر بینایی مشکل دارند نیز می‌توانند از سایت شما استفاده کنند. افرادی که کوررنگی جزئی یا کلی دارند، تنها از طریق کنتراست بین دو رنگ متوجه تفاوت رنگ‌ها خواهند شد.

به عنوان یک طراح باید سعی کنید که طرح خود را به سبکی طراحی کنید که برای این افراد نیز، قابل استفاده باشد. البته این حرف بدان معنا نیست که باید از رنگ سیاه و سفید استفاده کنید بلکه باید در انتخاب رنگ‌ها دقت کنید تا افراد کوررنگ نیز بتوانند از محتوا صفحه شما استفاده کنند.

دلیل زرد بودن رنگ تاکسی‌ ها چیست؟

در بسیاری از کشورهای دنیا رنگ تاکسی ها زرد می باشد اما آیا تا به حال فکر کرده اید که چرا رنگ زرد برای تاکسی ها انتخاب شده است؟

در سال 1908 میلادی «آلبرت راک ول»، مدیر و موسس شرکت حمل‌ونقل «New Departure» در شهر «بریستول» در ایالت «کنکتیکت» آمریکا به منظور ارزیابی سیستم تاکسیرانی اروپا عازم این قاره شد با این امید که شاید بتواند سیستم مشابهی را در شهر واشنگتن دی سی نیز راه‌اندازی کند.

در آن زمان در شهرهای «ویکاف»، «چرچ» و «پارتریج» نیز تعدادی از تاکسی‌های زرد و نارنجی رنگ «راک ول» که در سال 1909 میلادی در خیابان‌های منطقه «منهتن» تردد می‌کردند، استفاده می‌شدند.

در ماه مارس 1910 میلادی، شرکت تاکسیرانی کانکتیکت و در واقع روسای شرکت حمل‌ونقل New Departure، مسئولیت مدیریت و کنترل تاکسی‌های شهرهای ویکاف، چرچ و پارتریج را برعهده گرفتند.

اما بالاخره در تاریخ چهارم آوریل 1912 میلادی کمپانی تاکسیرانی «Yellow Taxicab» با تاکسی‌های زرد رنگ خود وارد میدان شد.

نرخ کرایه‌های تاکسی‌ این شرکت در آن سال‌ها برای هر 1.6 کیلومتر، 50 سنت بود. بعلاوه در میان مدیران و سرمایه‌گذاران این شرکت، آلبرت راک ول و شرکت تاکسیرانی کانکتیکت نیز حضور داشتند.

شرکت Yellow Taxicab اندکی پس از تاسیس، با شرکت Cab and Taxi ادغام شد و به پشتوانه قدرت شرکت Connecticut Cab، این تجارت نوپا توانست بخش اعظمی از بازار نیویورک را به خود اختصاص دهد. اما حیات مستقل این شرکت بسیار کوتاه بود و در نهایت جنگ کرایه‌ها و محدودیت‌ها منجر به ادغام این شرکت با شرکت حمل و نقل Mason-Seaman در سوم مارس 1914 میلادی شد.

از سوی دیگر در سال 1914 میلادی شرکت Yellow Cab شیکاگو از سوی «جان هرتز» تاسیس شد. تاکسی‌های این شرکت با طراحی ویژه و موتور چهار سیلندر با هدف کاربری تاکسی از سوی شرکت Racing Body تجهیز شدند.
بنابر اعلام مسئولان شرکت Yellow Cab، فلسفه رنگ و نام «زرد» که از سوی «جان هرتز» برای این شرکت انتخاب شده به دنبال یک مطالعه از سوی دانشگاه شیکاگو صورت گرفته است. این تحقیق نشان می‌دهد رنگ زرد، آسان‌ترین رنگ برای تشخیص و دیدن است.
به نقل از سایت اینترنتی کالرلاورز، با وجود تاکسی‌های زرد رنگ در نیویورک و تاکسی‌های مشکی رنگ در لندن و نیز تاکسی‌های صورتی رنگ در مکزیکوسیتی به نظر می‌رسد که اکنون در شهرهای مختلف رنگ‌های متفاوتی برای تاکسی‌ها تعیین می‌شود.

البته در حالی که رنگ بسیاری از تاکسی‌ها طوری انتخاب می‌شوند که برای مسافران براحتی قابل تشخیص باشند اما برخی تاکسی‌ها نیز با توجه به شرکت‌های مختلف گرداننده آن‌ها رنگ‌های متفاوتی دارند مثلا در شیکاگو برای تاکسی‌ها یک رنگ مشخص و واحد وجود ندارد و رنگ آنها بر اساس شرکت‌های گرداننده‌شان انتخاب شده است.

از سوی دیگر در برخی موارد رنگ تاکسی‌ها مانند شهر بوستون تحت حمایت قانون است. در مکزیکوسیتی نیز تاکسی‌هایی با رنگ زرد، سبز و سفید با یک نوار قرمز رنگ در اطراف آنها وجود دارد. هم‌چنین در این شهر تاکسی‌های صورتی رنگی وجود دارد که منحصرا متعلق به زنان هستند.

نکته جالب‌تر اینکه در شهر شانگهای چین، تنها شرکت‌هایی حق انتخاب رنگ تاکسی‌های خود را دارند که بیش از هزار دستگاه تاکسی داشته باشند که در این صورت می‌توانند رنگ تاکسی‌های خود را از بین هشت رنگ تعیین شده، انتخاب کنند.


صفحات جانبی

نظرسنجی

    لطفاً نظرات خود را درمورد وبلاگ با اینجانب در میان بگذارید.(iman.sariri@yahoo.com)نتایج تاکنون15000مفید و 125غیرمفید. با سپاس


  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :