برق. قدرت. کنترل. الکترونیک. مخابرات. تاسیسات.

دایره المعارف تاسیسات برق (اطلاعات عمومی برق)

كاهش سطح اتصال كوتاه شبكه
كاهش سطح اتصال كوتاه شبكه
رشد سریع مصرف در شبکه‌های برق با توسعه و گسترش منابع تولید و ایستگاههای تبدیل و توزیع همراه می‌باشد. کیفیت برقرسانی از نقطه نظر ایمنی و قابلیت اطمینان و ملاحظات پارامترهای اقتصادی ایجاد سیستم‌های بهم پیوسته را مدنظر قرار داده است که بدنبال آن مسائل دیگری از قبیل تامین پایداری شبکه و انتخاب سطوح ولتاژ بالاتر را در پی دارد. گسترش وسیع شبکه مسائلی را ایجاد می‌کند که در مواردی موضوعاتی با کیفیتی جدید و در موارد دیگر آنهایی هستند که بطور عام در شبکه‌های برقرسانی وجود دارند ولی در شبکه‌های بزرگ با سرعت بیشتر و بشکل حادتری بروز می‌کنند. یکی از عمده‌ترین این موضوعات افزایش سطوح اتصال کوتاه و چگونگی کاهش آن می‌باشد.

چكیده:

رشد سریع مصرف در شبكه‌های برق با توسعه و گسترش منابع تولید و ایستگاههای تبدیل و توزیع همراه می‌باشد. كیفیت برقرسانی از نقطه نظر ایمنی و قابلیت اطمینان و ملاحظات پارامترهای اقتصادی ایجاد سیستم‌های بهم پیوسته را مدنظر قرار داده است كه بدنبال آن مسائل دیگری از قبیل تامین پایداری شبكه و انتخاب سطوح ولتاژ بالاتر را در پی دارد. گسترش وسیع شبكه مسائلی را ایجاد می‌كند كه در مواردی موضوعاتی با كیفیتی جدید و در موارد دیگر آنهایی هستند كه بطور عام در شبكه‌های برقرسانی وجود دارند ولی در شبكه‌های بزرگ با سرعت بیشتر و بشكل حادتری بروز می‌كنند. یكی از عمده‌ترین این موضوعات افزایش سطوح اتصال كوتاه و چگونگی كاهش آن می‌باشد. موضوع این مقاله بررسی روشهای كاهش سطح اتصال كوتاه بویژه ارائه پیشنهادات در مورد بكارگیری این روشها در شبكه بهم پیوسته برق ایران است.

 شرح مقاله:

یك شبكه الكتریكی كه در شرایط عادی بكار مشغول است عهده دار وظایفی است كه به آن محول شده است. بطور مثال در یك شبكه ساده انتقال نیرو از مركز تولید به محل مصرف می‌بایستی تنظیمات و كنترل آنچنان باشد كه فركانس و ولتاژ مورد نظر مصرف كننده را در حد مشخص تامین نماید.

بدلایل مختلف مواردی پیش می‌آید كه اختلافی در شرایط كار عادی شبكه بوقوع می‌پیوندد كه در این حالت مقادیر كمیات الكتریكی شبكه مورد نظر از حدود نقطه كار عادی آن فاصله بسیاری دارند. طراحی تجهیزات و نحوه كنترل بایستی قابلیت تحمل و پیشگیری این شرایط ناخواسته را داشته باشد. اختلالاتی كه در شبكه ایجاد می‌شوند متنوع هستند مانند قطع و وصل ناگهانی بار، خارج شدن و یا در مدار آمدن المانی از شبكه كه خارج از قابلیت تحمل آن باشد. شدت افزایش اختلالات است كه درجه اهمیت شناسائی و نحوه برخورد با آنها را مشخص می‌سازد. شاخص‌ترین آنها عیب‌های غیر متعارفی هستند كه در شبكه بوقوع می‌پیوندد و با عنوان اتصال كوتاه می‌شناسیم. اتصال كوتاه در شبكه‌های سه فاز بستگی به نحوه اتصال فازهای مختلف با هم و یا با زمین انواع مختلفی دارند كه مهمترین آنها اتصال كوتاه سه فازه است. اتصال كوتاه ممكن است در هر نقطه‌ای از ژنراتور تا المانهای موجود در پست و یا خطوطی ارتباطی رخ دهد. با گسترش شبكه‌های انتقال و افزایش خطوط انتقال نیرو بدلیل عوامل غیر قابل كنترل احتمال وقوع این حوادث بر روی خطوط انتقال نیرو به مراتب خیلی بیشتر از حوادثی است كه در ایستگاهها بوقوع می‌پیوندند. دستیابی به كمیات الكتریكی در موقع بروز این حوادث بمنظور بكارگیری تجهیزات از نظر قابلیت تحمل و همچنین تنظیمات وسایل حفاظتی اهمیت محاسبات اتصال كوتاه را آشكار می‌سازد.

با توسعه شبكه‌های تولید و انتقال نیرو سطوح اتصال كوتاه شبكه افزایش می‌یابد و این مقادیر در مورد تاسیسات موجود از حدود قدرت تجهیزات بكار گرفته شده فراتر می‌روند و در نتیجه می‌بایستی  تجهیزات موجود تعویض شوند و در مورد طرحهای آینده تجهیزات با قدرت بیشتری انتخاب شوند.

تعویض تجهیزات در صورت جابجائی آنها در دستگاههای مختلف به همراه تقویت مناسب تجهیزات و یا انتخاب قدرتهای بالاتر علاوه بر محدودیتهای تكنولوژیكی از نقطه نظر اقتصادی هم مقرون بصرفه نمی‌باشد.

اگر فقط از همین دیدگاه به مسئله بنگریم لزوم كاهش سطوح اتصال كوتاه مشخص می‌شود و اهمیت بررسی روشهایی كه كاهش سطوح اتصال كوتاه را سبب می‌گردند بارزتر می‌شود. در این رابطه عوامل افزایش سطوح اتصال كوتاه و روشهای كاهش آن و چگونگی كاربرد این روشها در شبكه برق ایران مورد بررسی قرار می‌گیرد.

 

1ـ افزایش سطوح اتصال كوتاه:

به جهت رسیدن به روشهایی كه سطوح اتصال كوتاه را كاهش دهند قدری بیشتر به عواملی كه سبب افزایش سطوح اتصال كوتاه می‌شوند می‌پردازیم زیرا كه قبلاً این عوامل را باید شناخت و سپس به مقابله با آنها پرداخت. مهمترین این عوامل را بصورت زیر میتوان دسته‌بندی نمود.

 

1ـ1ـ بالا رفتن قدرت تولیدی نیروگاههای جدید:

نیروگاههایی كه در رابطه با توسعه شبكه در مدار قرار می‌گیرند در مجموع از قدرت تولیدی بیشتری نسبت به نیروگاههای قدیمی برخوردار هستند و واحدهای جدید این نیروگاهها دارای قدرت زیاد می‌باشند. واضح است كه با بالا رفتن مصرف نصب نیروگاههای جدید الزامی است و در مدار آمدن این نیروگاهها جریان اتصال كوتاه شبكه را بالا می‌برند. این افزایش در مورد پستهای نیروگاه و پستهای مجاور آن از شدت بیشتری برخوردار است.

 

2ـ1ـ افزایش مدارهای ارتباطی:

در سطح ولتاژ معین بمنظور تغذیه بارهای جدید در مراحلی از توسعه شبكه برای انتقال بار احداث خطوط ارتباطی جدید اجتناب ناپذیر است و همانطور كه قبلاً هم اشاره شده به جهت بالا بردن ضریب اطمینان شبكه وجود ارتباطات بیشتر الزامی است.

جدا از مسائل فوق بهم پیوسته شدن سیستمهای نواحی مختلف هم عامل عمده‌ای در ایجاد اتصالات جدید و بالا رفتن سطوح اتصال كوتاه هستند. تأمین پایداری شبكه در سیستمهای بهم پیوسته از عوامل مهم افزایش اتصالات و عامل تعیین كننده‌ای در انتخاب كلاس ولتاژ بالاتر است.

 

3ـ1ـ كلاس ولتاژ بالا:

در مراحلی از توسعة شبكه با توجه به میزان انتقال بار و اهمیت پایداری شبكه به دلایل فنی و اقتصادی كلاس ولتاژ بالاتری انتخاب می‌گردد. در مواردی كه ولتاژ بالاتر برای تغذیه پست‌های با بارهای سنگین بكار گرفته می‌شوند به دلیل مشخصات الكتریكی مدارهای ارتباطی در كلاس ولتاژ بالاتر افزایش سطوح اتصال كوتاه مطرح است ولی با ارتباط سیستم جدید با ولتاژ بالاتر به سیستم موجود با ولتاژ پائین‌تر مسئله افزایش سطح اتصال كوتاه برای سیستم با ولتاژ پائین‌تر به صورت هادی مطرح خواهد شد.

 

4ـ1ـ پستهای تبدیل ولتاژ:

چنانكه در مرحلة قبل ذكر شد انتخاب كلاس ولتاژ بالاتر به منظور انتقال بار بیشتر است كه در مسیرهای انتقال از طریق ترانسفورماتورهای تبدیل ولتاژ در ایستگاههای مورد نظر این عمل انجام می‌گردد. محل ایستگاههای تبدیل در مراحل برنامه‌ریزی توسعه شبكه تعیین می‌شود. نكتة مهم این است كه وقتی در نقطه‌ای از شبكه چنین تبدیلی انجام شود در طرف ولتاژ پائین‌تر معمولاً مدارات موجود در این ایستگاهها ورود و خروج می‌گردندكه علاوه بر اتصال از طریق ترانسفورماتور به شبكه با ولتاژ بالاتر، افزایش تعداد مداراتی كه با نیروگاهها در سطح ولتاژ پائین‌تر رینگ هستند باعث افزایش جریان اتصال كوتاه می‌گردند.

 

5ـ1ـ افزایش ظرفیت پستها:

جابجایی و یا اضافه شدن ترانسفورماتورها به منظور بالا بردن ظرفیت پست از مواردی است كه باعث افزایش جریان اتصال كوتاه و به خصوص در طرف فشارضعیف پستها توزیع می گردد.

 

2ـ روشهای كاهش سطوح اتصال كوتاه:

با توجه به شناخت عوامل عمده افزایش سطوح اتصال كوتاه به بررسی روشهای كاهش آن می‌پردازیم. خطوط اساسی كاهش سطح اتصال كوتاه را می‌توان بشرح زیر طبقه‌بندی كرد.

 

1ـ2ـ استفاده از تجهیزات با ظرفیت مناسب:

در مرحله‌ای كه قدرت تجهیزات از سطوح اتصال كوتاه كمتر می گردد می‌توان اقدام به تعویض آن نمود و تجهیزاتی با قدرت بیشتر نصب كرد و همچنین با در نظر داشتن سطوح اتصال كوتاه آینده شبكه كه برای فاصله زمانی مناسبی محاسبه گردیده ظرفیت تجهیزات مورد نظر را انتخاب نمود.

كاربرد این روش در شبكه‌هائی كه زیاد گسترده نیستند معمول است و حتی در مورد شبكه‌های بسیار بزرگ هم تا جائی كه امكانات تكنولوژی اجازه می‌دهد محدودیتی وجود ندارد ولی از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست.

 

2ـ2ـ در نظر گرفتن كاهش جریان اتصال كوتاه در طراحی با احتساب معیار لازم بزای قابلیت اطمینان، پایداری و انعطاف‌پذیری سیستم:

منظور آن است كه طرح پستها و اتصالات به گونه‌ای باشند كه قابلیت مانور فراوان داشته باشند و در شرایط به خصوصی به توان امكانات تغذیه مناسب را از طریق آنها برقرار ساخت و یا اینكه راكتور سری كه در زمان بروز عیب بتواند با پدیدة ـ افزایش جریان اتصال كوتاه مقابله نماید منظور شود. به عنوان مثال در ایستگاهائی كه اهمیت آنها از این نظر بارز است با بررسی مشخص می‌شود كه ترتیب شینه بندی و كلیدهای كوپلاژو تقسیم كننده چگونه باشد تا بتوان امكان جداسازی شینه‌ها و مانور خطوط بر روی شینه مورد نظر را فراهم آورد. هزینه در این روش با توجه به قابلیت مانور گران ولی از تجهیزات استفاده بیشتری حاصل می‌آید.

جداسازی شینه‌ها قابلیت اطمینان شبكه را در مواقعی كه این عمل انجام شود پائین می‌آورد.

طرحهای ویژه اتصالات سیم‌پیچی ژنراتورها و ترانسفورماتورها سبب كاهش جریان اتصال كوتاه به مقدار مؤثری می‌گردند.

 

3ـ2ـ استفاده از وسایل محدود كنندة جریان اتصال كوتاه:

استفاده از دستگاههای محدود كننده جریان اتصال كوتاه در شبكه‌های بسیار بزرگی كه حتی با بكا گرفتن كلیدهای با قدرت قطع 50 و 63 كیلو آمپر هنوز با افزایش سطح اتصال كوتاه مواجه می‌باشند مطرح گردیده است.

متذكر می‌گردد كه برای شبكه برق ایران كه جریان اتصال كوتاه آن تا قدرت قطع كلیدهای فوق الذكر فاصله زیادی دارد بكارگیری چنین وسایلی توصیه نمی گردد.

 

4ـ 2ـ بكارگیری سیستم‌های حفاظتی ویژه جهت كاهش صدمات ناشی از وصل‌های مجدد و بی مورد كلیدها:

جهت كاهش اثرات جریان اتصال كوتاه بر روی تجهیزات با اندازه‌گیریهای BACK-UP و استفاده رله‌های حفاظتی خاص می‌توان از شدت خسارت وارده جلوگیری كرد. این روش با كاربرد سیستم‌های حفاظتی ویژه در مقیاس ـ وسیعی برای تجهیزات مختلف با توجه به امكانات عملی می‌تواند بكار گرفته شود.

و بدین وسیله می‌توان صدمات وارده به تجهیزات ناشی از باقی ماندن عیب در وصل‌های مجدد بطور خودكار و یا بطور دستی را كاهش داد.

 

3ـ كاهش سطح اتصال كوتاه در شبكه برق ایران:

شبكه برقرسانی ایران در ابتدا مانند شروع و بكارگیری این صنعتدر ممالك پیشرو در این زمینه از سیستمهای جداگانه تشكیل می‌شد كه بعداً با گسترش و بهم پیوسته شدن سیستمهای جدا از هم سیستم بهم پیوسته برق ایران بوجود آمد بطوریكه امروز بغیر از نواحی خراسان و سیستان و بلوچستان بقیة نواحی در مجموعه سیستم بهم پیوسته برق ایران قرار گرفته‌اند. در مراحل اولیه گسترش سیستم بغیر از ناحیة تهران و تا حدودی خوزستان بسیاری از شبكه‌های نواحی آلت تغذیه شعاعی را داشتند هر چند كه در داخل شبكه‌های مورد نظر منابع تولید وجود داشت ولی میزان تولید كم و واحدها كوچك بودند. شبكة مازندران از طریق خط تك مداره 230 كیوولت بعثت ـ قائم شهر، ناحیه غرب شامل استانهای همدان و باختران از خط 230 كیلوولت تك مداره خرم‌آباد ـ كنگاور، به ناحیه‌آذربایجان از خط تك مداره 230 كیلوولت لوشان ـ سرد رود و ناحیه گیلان از طریق خط 132 كیلوولت سفید رود ـ رشت تغذیه می‌شدند و نواحی فارس، اصفهان، بندرعباس و جنوب شرقی سیستم‌های تغذیه جداگانه را داشتند. در همان زمان كه ناحیه اصفهان از شبكه جدا بود در محدودة تهران رینگ كامل 230 كیلوولت با تعداد زیادی پست 63/230 كیلوولت با منابع تولیدی نزدیك به آن وجود داشت.

با گسترش بیشتر شبكه افزایش سطوح اتصال كوتاه در ناحیه تهران آثار خود را نشان داد  انتظار می‌رود كه نواحی دیگر بخصوص خوزستان و اصفهان در آینده با مشكل بالا بودن جریان اتصال كوتاه مواجه شوند.

بنابراین لازم است كه به طریقی جریان اتصال كوتاه در شبكه بهم پیوسته برق ایران كاهش یابد. با توجه به حاد بودن این مسئله برای ناحیه تهران اعمال روشهای فوق را برای شبكة تهران مورد بررسی قرار داده و نتایج حاصله از بررسی ناحیه تهران می‌تواند برای سایر نواحی مفید واقع شود.

از میان روشهای شناخته شده همانطور كه قبلاً هم گفته شد استفاده از دستگاههای محدود كننده جریان اتصال كوتاه توصیه نمی‌گردد زیرا كه اساساً سطح اتصال كوتاه در ناحیه تهران در حدی نیست كه نتوان آن را بدلیل محدودیتهای تكنولوژی بر طرف ساخت.

بكار گرفتن سیستمهای حفاظتی ویژه احتمال وقوع صدمات را كاهش می‌دهد و استفاده از آن ایمنی بیشتری را برای آن دسته از تجهیزات كه در وضعیت بحرانی نیستند فراهم می‌آورد ولی مشكل در مورد تجهیزاتی كه قدرت تحملشان پائین‌تر از جریان اتصال كوتاه ناحیة تهران است. به قوت خود باقی است.

بنظر می‌رسد كه روش تعویض تجهیزات پاسخگوی حل مشكل باشد. اعمال این روش با محدودیتهایی روبروست كه از آن جمله بار مالی آن است كه می‌بایستی صرف خرید تجهیزات جدید گردد. در صورتیكه از نظر مالی محدودیتهایی وجود نداشته باشد. در بعضی موارد بدلیل محدودیتهای كه در پستها وجود دارد امكان كاربرد این روش بسیار محدود است و حتی در بعضی پستها مشكل بنحوی است كه باید تغییراتی اساسی در طراحی پست بعمل آورد. با بكارگیری این روش میتوان برای آن گروه از پستها كه امكان تعویض تجهیزات وجود دارد به مقابله با مشكل پرداخت. برای این گروه از پستها در فاصله زمانی كه اینكار انجام می‌شود. مسئله بقدرت خود باقی است و همچنین برای آن گروه از پستهائی كه كاربرد این روش هزینه زیادی در بر دارد روش دیگری باید مورد بررسی قرار گیرد.

از میان روشهای ذكر شده روش جداسازی شینه‌ها و كم كردن تعداد مدارات ارتباطی می‌تواند برای آن گروه از پستها كه در فاصله زمانی معینی مواجه با شكل بالا بودن سطح اتصال كوتاه هستند مفید واقع شود. لازم به ذكر است كه در مراحل مختلف برنامه ریزری توسعه شبكه است كه زمان تعویض تجهیزات هم برای سیستم موجود و هم برای طرحهای آینده مشخص می‌شود. در مورد برنامه‌های آینده با در نظر گرفتن موضوع كاهش جریان اتصال كوتاه، طرح پست بایستی به نحوی باشد كه قابلیت مانور برای جداسازی شینه‌ها را فراهم آورد. راكتور سری و یا طرحهای ویژه برای سیم‌پیچی ژنراتورها و ترانسفورماتورها كه در كاهش سطح اتصال كوتاه به مقدار قابل ملاحظه ای مؤثرند می‌توان در نظر گرفته شود. منظور نمودن پارامترهای ذكر شده در طرحها باید با معیارهای قابل قبول برای قابلیت اطمینان، پایداری و حداقل تلفات همراه باشد. كه مسلماً هزینه طرح را افزایش خواهد داد ولی از تجهیزات استفاده بیشتری بعمل خواهد آمد.

در مورد سیستم موجود كه به اجبار باید روش جداسازی را به كار گرفت تعداد پست‌هایی كه امكان این كار را دارند محدود است و ضریب اطمینان تا حدودی پائین خواهد آمد.

جدا از محدودیتهای فوق اعمال این روش واحد بهره‌برداری را با اشكالاتی دیگر مواجه می‌سازد كه از نقطه نظر بهره‌برداری از شبكه بسیار مهم است.

برای رسیدن به ترتیب بخصوص برای جداسازی شینه‌ها قبلاً بایستی مطالعات لازم از نظر پرباری خطوط و تا حدودی پایداری شبكه انجام گیرد و نتایج حاصله در اختیار بهره‌بردار قرار گیرد تا وضعیت مورد نظر را ایجاد نماید.

بهره‌ بردار با هر اتفاقی باید وضعیت جدیدی را بوجود آورد ولی برای ایجاد وضعیت جیدی احتیاج به مطالعه و محاسبات دارد. در صورت وجود امكانات محاسباتی با سرعت زیاد در مراكز كنترل بهره‌بردار باید راساً مطالعه لازم را جهت دستیابی به وضعیت جدید انجام دهد كه این خارج از توانائی و یا حداقل كار بهره‌بردار را ـ فوق‌العاده مشكل می‌سازد. در صورتی كه بهره‌بردار بخواهد از نتایج مطالعاتی كه قبلاً انجام شده مدد بگیرد نتایج حاصله از چنین مطالعاتی بسیار حجیم است كه برای بهره‌بردار قابل استفاده نخواهد بود.

بنابراین در چهارچوب همین روش باید آن جداسازی را انجام داد كه عملی‌تر و ساده‌تر باشد. برای شبكه‌ای مانند ناحیة تهران كه دارای رینگ كامل 230 كیلوولت است و تعداد مدارهای كافی 400 كیلوولت آن را در بر گرفته است می‌توان با در نظر گرفتن میزان بار انتقالی به پست‌های 63/230 كیلوولت تعدادی از مدارهای 230 كیلوولت را از مدار خارج كرد.

با مانور درسطح ولتاژ فوق توزیع 63 كیلوولت برای تهران می‌توان بار پست‌های 63/230 كیلوولت را در حد مطلوب نگاه‌داشت و با ادامه خارج ساختن خطوط 230 كیلوولت به تغذیه شعاعی پست‌ها رسید. در این روش بهره‌بردار با مشكل خاصی از نظر ترتیب اتصالات مواجه نیست و فقط در موقع خروج مدار در اثر عیب ماندگار است كه پت را از ـ طریق مدار دیگر برقرار می‌نماید. مطالعه در این زمینه برای ناحیة تهران نشان می‌دهد كه با این كار جریان اتصال كوتاه در سطح ولتاژ 230 كیلوولت به میزان قابل ملاحظه‌ای كاهش می‌یابد و اگر با جداسازی شینه‌ها در سطح ولتاژ 63 كیلوولت همراه نباشد میزان كاهش جریان اتصال كوتاه در سطح ولتاژ 63 كیلوولت برق تهران بسیار زیاد خواهد بود.

اشكال این روش بی‌برق شدن پست برای مدت كوتاهی در زمان خروج مدار تغذیه كننده آن است كه در مقابل مزایای استفاده طولانی‌تر از تجهیزات و سهولت اجرای آن قابل صرفنظر كردن است. خلاصه روش آن است كه همان وضعیت شبكه 63 كیلوولت در مقابل شبكه 230 كیلوولت را برای شبكه 230 كیلوولت در مقابل 400 كیلوولت ایجاد نماییم. این روش كه برای شبكه ناحیه تهران عملی است برای شبكه‌های سایر نواحی سیستم بهم پیوسته برق ایران كه در آینده با چنین مشكلی مواجه شوند می‌تواند بكار گرفته شود.

نتایج حاصله از مطالعه روش جداسازی شینه‌ها برای سیستم 230 كیلوولت موجود و اعمال روش تقلیل مدارات برای سیستم 230 كیلوولت آینده تهران كه به تغذیه شعاعی پستها می‌انجامد در جدول 1 درج گردیده‌اند. در بررسی شبكه آینده تهران ارتباط مدارات به نحوی در نظر گرفته شده كه هر پست از دو طرف تغذیه شود و فقط پست دوشان تپه به صورت شعاعی تغذیه شده است.

در صورتی كه در مورد سایر پستها 230 كیلوولت هم تغذیه شعاعی مطرح گردد میزان كاهش جریان اتصال كوتاه از مقادیر ارائه داده شده به مراتب كمتر خواهد بود.

 

4ـ نتیجه:

روشهای مقابله با افزایش جریان اتصال كوتاه و كاهش آن را می‌توان به شرح زیرطبقه‌بندی كرد.

الف ـ تعویض تجهیزات

ب ـ جداسازی شینه‌ها و تقلیل مدارات

ج ـ بكارگیری دستگاههای محدود كننده جریان اتصال كوتاه.

دـ استفاده از سیستم‌های حفاظتی ویژه بمنظور كاهش صدمات ناشی از اتصال كوتاه در مورد شبكه برق ایران به خصوص ناحیه تهران برای مقابله با افزایش جریان اتصال كوتاه در مرحله اول می‌توان روش تعویض تجهیزات را بكار گرفت و در صورت وجود محدودیتهایی برای اعمال این روش در مرحله بعدی روش جداسازی شینه‌ها و تقلیل مدارات را بكار برد. برای سهولت اجرا فقط تقلیل مدارات می‌تواند برای شبكه 230 كیلوولت اعمال شود و نهایتاً به تغذیه شعاعی پست‌ها 63/230 ـ كیلوولت بیانجامد استفاده از دستگاههای محدود كننده جریان اتصال كوتاه برای شبكه برق ایران مورد نظر نیست ولی بكارگیری سیستم‌های حفاظتی ویژه بمنظور كاهش صدمات به تجهیزات می‌تواند مطرح گردد.

جدول(1)- كاهش سطح اتصال كوتاه و شبكه 230 كیلوولت ناحیه تهران برای وضعیت موجود و آینده

*درصدهای فوق نشان دهنده سطح اتصال كوتاه به كمترین قدرت قطع كلید است .

** یك دژنكتور 230 كیلوولت باید تعویض شود.


قدردانی:

از آقایان مهندس نصرت‌الله آقاجانی و مهندس قدرت الله حیدری كه با ارائه پیشنهادات و ارشاداتشان در تهیه مقاله مرا یاری نموده‌اند قدردانی و تشكر می‌گردد.

 

منابع و مراجع:

1ـ بررسی نحوه كاهش سطوح اتصال كوتاه پستهای دور تهران برای سال 1361 گزارش شماره 134 دفتر برنامه‌ریزی و هماهنگی ـ شركت توانیر

2- Gezan J., Beehler J.E., Knauer W. and King H., "Application and Development of a Fault Current Limiting Device" (CIGRE 1978, Paper 23- 05).

3-Ershevich V.V., Krivushkin L.F., Neklepaev B.N., Shlinovich V.D., and Slavin G.A. – "short Cicruit Current Levels and Basic Concepts for Limmiting Them" (CIGRE 1982, Paper 23 – 09).

4- Popczk J. and Blaszcyk A.- "Results of Probablistic Short Circuit Studies for HV Netwerks" – (CIGRE Symposium / Bruxelles 1985 Paper 100 – 04).

5- Machi S. and Schwaz. J. – "Short Circuit Currents in the Interconnecting Network of Western Europ" – (CIGRE Symposium / Bruxelles 1985 Paper 100 – 05).

6- Kawamvra T., Setsuta Y., Hashimoto Y. and Ando K. – "Consideration on the Short – Circuit Currents in Power Transmission System in Japan" (CIGRE Symposium / Br uxelles 1985 Paper 100 – 06).

عباس كشاورز

دفتر برنامه‌ریزی و هماهنگی ـ شركت توانیر

برگرفته از سایت :تارنمای مهندسی برق قدرت

صفحات جانبی

نظرسنجی

    لطفاً نظرات خود را درمورد وبلاگ با اینجانب در میان بگذارید.(iman.sariri@yahoo.com)نتایج تاکنون15000مفید و 125غیرمفید. با سپاس


  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :