برق. قدرت. کنترل. الکترونیک. مخابرات. تاسیسات.

دایره المعارف تاسیسات برق (اطلاعات عمومی برق)

آنچه سبب شد این موضوع را برای بحث انتخاب كنیم، اخطار جدید شركت سامسونگ در رابطه


با منع استفاده از این محصول است. این شركت با توجه به این كه خود تولید
كننده

تلویزیون‌ های سه ‌بعدی است، به این موضوع اشاره كرده كه نمی‌ خواهد
این
تكنولوژی
جدید به جای فراهم‌ آوردن راحتی برای مخاطبان، آن ها را دچار
آسیب
كند.


به همین دلیل، استفاده از آن را به كودكان،‌


سالمندان، زنان
باردار
و

مبتلایان به صرع و
سكته

توصیه نمی
‌كند. اما دلیل این اخطار چیست؟




نتایج بررسی‌ های گروهی از محققان نشان داده كه تماشای تلویزیون سه‌ بعدی می


‌تواند سبب بروز حالت
تهوع،
استفراغ

و
گرفتگی عضلات
شود.

تماشای این تلویزیون‌ ها، فشار غیرمعمولی را به بدن وارد می‌ کند و به

میزان شدیدی
چشم ‌ها و
مغز

را
دچار آشفتگی و پریشانی می ‌كند و می ‌تواند باعث بروز حمله و غش در

مبتلایان به
صرع
شود.




طرز كار تلویزیون سه

‌بعدی







آیا تا به حال فكر كرده ‌اید كه چرا وقتی به اجسام واقعی نگاه می ‌كنیم آن ها را


سه ‌بعدی می‌ بینیم ولی تصویر همان اجسام در تلویزیون دوبعدی است؟ تنها
تحریك  محیطی
كه باعث ایجاد تصاویر در مغز می ‌شود، نور است.




وقتی جسمی در دوردست قرار دارد، بازتاب شعاع‌ های نوری كه از آن به چشم‌ های ما


می ‌رسد، با یكدیگر موازی هستند. ولی وقتی همان جسم نزدیك می‌ شود این
شعاع‌ ها

دیگر موازی نیستند. این خطوط از اجسامی كه در نزدیكی چشم‌ ما
هستند، به ‌طور
همگرا
گسیل می ‌شوند و چشم ما برای دیدن آن ها باید كمی
تغییر حالت دهد.




هرچه یك شی‌ء به ما نزدیك‌ تر می ‌شود، چشم 2 حركت طبیعی انجام می‌ دهد؛ اول این


كه كره چشم حركت دورانی به سمت بینی پیدا می ‌كند. دوم این که خمیدگی چشم
تحت
فشاری
قرار می گیرد كه در اثر آن، شکل آن متناسب با وضعیت می ‌شود تا
بتواند بر
هدف تمركز
كند.










نگاه كردن طولانی ‌مدت به تلویزیون‌ های سه‌ بعدی می ‌تواند برای


چشم خسته ‌كننده باشد و سبب سردرد و سرگیجه شود. این موضوع به ‌ویژه در
كودكان

اهمیت بیشتری پیدا می ‌كند.




این تغییرات توسط مغز كنترل شده و میزان تغییرات آن نیز ثبت می ‌شود. همین


اطلاعات به مغز كمك می ‌كند تا فاصله اجسام تا چشم را تخمین بزند. ایده
كلیدی
پخش
تصاویر سه ‌بعدی هم دقیقا از همین عملكرد مغز و چشم گرفته شده
است. در
تلویزیون سه
‌بعدی سعی می ‌شود تصاویری ارایه شود كه برای هر چشم
در محل
متفاوتی قرار داشته
باشد تا مغز آن ها را به صورت غیرمسطح و عمق
‌دار تشخیص
دهد. برای این منظور از
عینك ‌های مخصوصی استفاده می‌
شود.




سردرد و سرگیجه




طبق تحقیقی كه اخیرا در هلث ‌دی منتشر شده برای آن كه بفهمید چشمان سالمی دارید


یا نه، كافی است یك فیلم سه ‌بعدی تماشا كنید. اگر با تماشای فیلم سرتان
گیج
رفت،
یعنی چشمان تان هنوز سالم است.




در فیلم ‌های سه ‌بعدی برای ایجاد تصاویر با عمق متفاوت از عینك‌ های مخصوص كمك


می‌ گیرند كه هریك تصویری متفاوت برای هر چشم پخش می‌ كند.




تمركز هر چشم روی این تصاویر متفاوت به این معنی است كه میزان تقعر و نقطه تمرکز


هر چشم با دیگری نمی‌ خواند و در نتیجه مغز در تحلیل ثبت اطلاعات سردرگم
می‌
شود.
همین امر علت
سردرد

و سرگیجه

است. از
سوی دیگر برخلاف حالت طبیعی با نزدیك شدن یك شیء به پرده سینما
و
تلویزیون، چشم به
جای دو حالت طبیعی توضیح داده شده تنها حالت اول یعنی
بازگشت
كره چشم به سمت داخل
را اجرا می‌ كند و این امر سبب یك لحظه تاری
موقت می
‌شود.




تلویزیون ‌های سه بعدی



عوارض تلویزیون‌ های سه‌ بعدی برای


تماشاچی




هرچه فاصله 2 دوربین حین فیلم ‌برداری یك فیلم سه‌ بعدی از هم دورتر باشد، عمق و


ژرفای فیلم نهایی بیشتر و در نتیجه فیلم موفقیت ‌آمیزتر خواهد بود. این
موضوع
اگرچه
به نفع كارگردان است اما هرچه فاصله 2 دوربین از هم بیشتر
باشد، به هم
پیوند دادن 2
نما برای تماشاچی سخت ‌تر است. محققان می ‌گویند
دلیل اصلی درد و
خستگی چشم در
تماشاچیان فیلم ‌های سه ‌بعدی این است كه
بیننده 2 تصویر مبهم با
فركانس بالای 100
تا 200 هرتز یكی برای چشم راست و
یكی برای چشم چپ را دریافت
می‌ كند.




این تصویرها به شكل متناوب برای چشم راست و چپ ارسال می ‌شود و چشم‌ ها باید


مرتبا خود را با تنوع تصاویر وفق دهند. این در حالی است كه مغز آن ها را به

صورت
پیاپی جمع ‌آوری كرده و سعی می ‌كند یك تصویر واحد تعریف كند. این
تضاد در
كار مغز
و چشم است كه سبب
خستگی


و استرس چشم و مغز می ‌شود.




متخصصان معتقدند تماشای طولانی ‌مدت و ناصحیح این نوع فیلم‌ ها می ‌تواند نه


تنها سبب خستگی چشم، بلكه در طولانی مدت سبب مشكلات دید شود. تماشای این‌
گونه
فیلم
‌ها در كودكانی كه بینایی ‌شان در حال تكامل است هم می ‌تواند
مشكل‌ ساز
باشد.




چه باید کرد؟




اگر می ‌خواهید فیلم سه‌ بعدی تماشا كنید، در درجه اول باید فاصله مناسب تا


تلویزیون را رعایت و اتاق را تاریك كنید. برای طولانی‌ مدت نیز نباید پای

برنامه‌
تلویزیونی بنشینید و باید هر ازگاهی چند دقیقه به خود استراحت

بدهید.




عوارض چشمی تلویزیون ‌های تازه‌


وارد




نظر دكتر محمود بابایی چشم ‌پزشك و عضو گروه چشم بیمارستان بقیه‌ الله


درباره این  تلویزیون ‌ها:




نكته ‌ای كه درباره این تلویزیون‌ های جدید باید به آن توجه كرد، این است كه


ابزار استفاده از این تلویزیون ‌ها، به ویژه عینك ‌های مخصوص مانند
عینك

‌های
آفتابی
باید استاندارد باشند و در صورتی كه شیشه ‌های آن ها دچار
ایراد

شود، فردی كه چشم سالمی هم دارد، دچار مشكل دید خواهد شد.




از آنجا كه تلویزیون سه ‌بعدی تكنولوژی جدیدی است، ابتدا باید آموزشی صحیح به


مردم داده شود تا فاصله صحیح تماشای تلویزیون در زمان استفاده رعایت

شود.




نگاه كردن طولانی ‌مدت به تلویزیون‌ های سه‌ بعدی می ‌تواند برای چشم خسته


‌كننده باشد و سبب سردرد و سرگیجه شود. این موضوع به ‌ویژه در كودكان اهمیت

بیشتری
پیدا می ‌كند.




آسیبی كه می‌ تواند به چشم كودكان وارد شود (از آنجا که چشم ‌هایی در حال تكامل


دارند) بسیار بیشتر است؛ هرچند که بعد از 25 سالگی، این عوارض كاهش می
‌یابند.
به
هر حال، هر نوع استفاده نادرست از تلویزیون ‌های سه‌ بعدی در
كودكان می
‌تواند سبب
ناراحتی ‌های چشمی،
آستیگمات

شدن و حتی
حساسیت چشمی، پلك‌زدن‌ های دایمی و قرمزی چشم ‌ها
شود.







بخش تغذیه و سلامت تبیان




منبع:




دكتر محمود بابایی چشم ‌پزشك




محمدرضا علیزاده- هفته نامه سلامت







راسخون : ساموسنگ هشداری

را درباره خطر مشاهده تلویزیون سه‌بعدی منتشر و به سالمندان، كودكان و زنان
باردار
توصیه كرد به هنگام تماشای این نوع تلویزیون‌ها احتیاط كنند.




این دستگاه که به زودی به بازارهای مختلف عرضه می شود، ممكن است حمله صرع به

دنبال داشته یا موجب ناراحتی‌هایی مانند تغییر دید و سرگیجه یا تهوع، دردهای
شكمی،
تشنج و حركات بی‌اختیار مانند پرش چشم یا ماهیچه شود. به كسانی كه از
خواب محروم
شده‌اند یا الكل نوشیده‌اند نیز توصیه شده از مشاهده تلویزیون‌های
سه‌بعدی خودداری
كنند.




بزرگی این هشدار ممكن است عرضه تلویزیون سه‌بعدی را كه ازسوی سازندگان و

برادكسترها به‌عنوان آینده تلویزیون توصیف شده، تحت‌الشعاع قرار دهد.




كاربران برای مشاهده تلویزیون سه‌بعدی باید از عینك‌های ویژه‌ای استفاده كنند

كه چشم و مغز را با تصاویر زودگذار متوالی كه در كسری از ثانیه ظاهر می‌شوند،

بمباران می‌كند.




با این همه این فن‌آوری بدن را تحت فشار غیرمعمول قرار می‌دهد، از این رو

سامسونگ به بینندگان توصیه كرده برای جلوگیری از مواجه با عوارض ناشی از آن
به‌طور
مرتب در تماشا وقفه ایجاد كنند.

پس از گفتن عوارض این فناوری و
نحوه
استفاده آن شاید بتوان گفت این نان خوردن به این ریش
جنباندن    نمی ارزد.


این روزها تلویزیون های سه بعدی از محصولات جدید بازار هستند و شرکت های مختلف
تبلیغات فراوانی برای فروش تلویزیون های سه بعدی خود می کنند و حتی در مراکز خرید
از مردم می خواهند برای امتحان این تکنولوژی خاص، عینک های مخصوصی به چشم بزنند و
برای یک بار هم که شده، این تکنولوژی را تجربه کنند...


آنچه سبب شد این موضوع را برای بحث در «زندگی ایمن» این هفته انتخاب کنیم، اخطار
جدید شرکت سامسونگ در رابطه با منع استفاده از این محصول است. این شرکت با توجه به
اینکه خود تولیدکننده تلویزیون های سه بعدی است، به این موضوع اشاره کرده که نمی
خواهد این تکنولوژی جدید به جای فراهم آوردن راحتی برای مخاطبان، آنها را دچار آسیب
کند. به همین دلیل، استفاده از آن را به کودکان، سالمندان، زنان باردار و مبتلایان
به صرع و سکته توصیه نمی کند. اما دلیل این اخطار چیست؟


نتایج بررسی های گروهی از محققان نشان داده که تماشای تلویزیون سه بعدی می تواند
سبب بروز حالت تهوع، استفراغ و گرفتگی عضلات شود. تماشای این تلویزیون ها، فشار
غیرمعمولی را به بدن وارد می کند و به میزان شدیدی چشم ها و مغز را دچار آشفتگی و
پریشانی می کند و می تواند باعث بروز حمله و غش در مبتلایان به صرع شود. طبق آمار،
برخی افراد با تماشای برنامه در این تلویزیون ها دچار مشکلاتی همچون صرع، مشکل
تخمین فاصله، سرگیجه، تهوع، انقباض عضلات، تشنج و حرکات غیرارادی مانند تکان های
ناگهانی چشم و عضلات بدن می شوند. در این میان کودکان، سالمندان، زنان باردار،
مبتلایان به صرع و سکته بیشتر در معرض خطر هستند. به همین دلیل توصیه می شود این
دسته از افراد بین زمان های تماشای تلویزیون سه بعدی استراحت های کوتاه داشته باشند
و از فاصله مناسب به تلویزیون نگاه کنند.



● طرز کار تلویزیون سه بعدی


آیا تا به حال فکر کرده اید که چرا وقتی به اجسام واقعی نگاه می کنیم آنها را سه
بعدی می بینیم ولی تصویر همان اجسام در تلویزیون دوبعدی است؟ تنها تحریک محیطی که
باعث ایجاد تصاویر در مغز می شود، نور است. وقتی جسمی در دوردست قرار دارد، بازتاب
شعاع های نوری که از آن به چشم های ما می رسد، با یکدیگر موازی هستند. ولی وقتی
همان جسم نزدیک می شود این شعاع ها دیگر موازی نیستند. این خطوط از اجسامی که در
نزدیکی چشم ما هستند، به طور همگرا گسیل می شوند و چشم ما برای دیدن آنها باید کمی
تغییر حالت دهد. هرچه یک شی ء به ما نزدیک تر می شود، چشم ۲ حرکت طبیعی انجام می
دهد؛ اول اینکه کره چشم حرکت دورانی به سمت بینی پیدا می کند. دوم اینکه خمیدگی چشم
تحت فشاری قرار می گیرد که در اثر آن شکل آن متناسب با وضعیت می شود تا بتواند بر
هدف تمرکز کند. این تغییرات توسط مغز کنترل شده و میزان تغییرات آن نیز ثبت می شود.
همین اطلاعات به مغز کمک می کند تا فاصله اجسام تا چشم را تخمین بزند. ایده کلیدی
پخش تصاویر سه بعدی هم دقیقا از همین عملکرد مغز و چشم گرفته شده است. در تلویزیون
سه بعدی سعی می شود تصاویری ارایه شود که برای هر چشم در محل متفاوتی قرار داشته
باشد تا مغز آنها را به صورت غیرمسطح و عمق دار تشخیص دهد. برای این منظور از عینک
های مخصوصی استفاده می شود.



● سردرد و سرگیجه


طبق تحقیقی که اخیرا در هلث دی منتشر شده برای آنکه بفهمید چشمان سالمی دارید یا
نه، کافی است یک فیلم سه بعدی تماشا کنید. اگر با تماشای فیلم سرتان گیج رفت، یعنی
چشمانتان هنوز سالم است.


در فیلم های سه بعدی برای ایجاد تصاویر با عمق متفاوت از عینک های مخصوص کمک می
گیرند که هریک تصویری متفاوت برای هر چشم پخش می کند.


تمرکز هر چشم روی این تصاویر متفاوت به این معنی است که میزان تقعر و نقطه تمرکز
هر چشم با دیگری نمی خواند و در نتیجه مغز در تحلیل ثبت اطلاعات سردرگم می شود.
همین امر علت سردرد و سرگیجه است. از سوی دیگر برخلاف حالت طبیعی با نزدیک شدن یک
شیء به پرده سینما و تلویزیون، چشم به جای دو حالت طبیعی توضیح داده شده تنها حالت
اول یعنی بازگشت کره چشم به سمت داخل را اجرا می کند و این امر سبب یک لحظه تاری
موقت می شود.



● عوارض تلویزیون های سه بعدی برای تماشاچی


هرچه فاصله ۲ دوربین حین فیلم برداری یک فیلم سه بعدی از هم دورتر باشد، عمق و
ژرفای فیلم نهایی بیشتر و در نتیجه فیلم موفقیت آمیزتر خواهد بود. این موضوع اگرچه
به نفع کارگردان است اما هرچه فاصله ۲ دوربین از هم بیشتر باشد، به هم پیوند دادن ۲
نما برای تماشاچی سخت تر است. محققان می گویند دلیل اصلی درد و خستگی چشم در
تماشاچیان فیلم های سه بعدی این است که بیننده ۲ تصویر مبهم با فرکانس بالای ۱۰۰ تا
۲۰۰ هرتز یکی برای چشم راست و یکی برای چشم چپ را دریافت می کند. این تصویرها به
شکل متناوب برای چشم راست و چپ ارسال می شود و چشم ها باید مرتبا خود را با تنوع
تصاویر وفق دهند. این در حالی است که مغز آنها را به صورت پیاپی جمع آوری کرده و
سعی می کند یک تصویر واحد تعریف کند. این تضاد در کار مغز و چشم است که سبب خستگی و
استرس چشم و مغز می شود. متخصصان معتقدند تماشای طولانی مدت و ناصحیح این نوع فیلم
ها می تواند نه تنها سبب خستگی چشم، بلکه در طولانی مدت سبب مشکلات دید شود. تماشای
این گونه فیلم ها در کودکانی که بینایی شان در حال تکامل است هم می تواند مشکل ساز
باشد.



● چه بایدکرد؟


اگر می خواهید فیلم سه بعدی تماشا کنید، در درجه اول باید فاصله مناسب تا
تلویزیون را رعایت و اتاق را تاریک کنید. برای طولانی مدت نیز نباید پای برنامه
تلویزیونی بنشینید و باید هرازگاهی چند دقیقه به خود استراحت
بدهید.

صفحات جانبی

نظرسنجی

    لطفاً نظرات خود را درمورد وبلاگ با اینجانب در میان بگذارید.(iman.sariri@yahoo.com)نتایج تاکنون15000مفید و 125غیرمفید. با سپاس


  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :