برق. قدرت. کنترل. الکترونیک. مخابرات. تاسیسات.

دایره المعارف تاسیسات برق (اطلاعات عمومی برق)

وزارت مسكن وشهرسازی معاونت نظام مهندسی و اجرای ساختمان           مقررات ملی ساختمان مبحث پانزدهم آسانسورها و پله های برقی                   سال 1384  دفتر تدوین و ترویج مقررات ملی ساختمان                     فهرست 15-1       كلیات و اهداف ------------------------------ 15-1-1  حدود و دامنه كار ------------------------------------------- 15-2  آسانسور--------------------------------- 15-2-1  تعاریف-------------------------------------------------- 15-2-2  اطلاعات اولیه برای انتخاب آسانسور------------------------------- 15-2-3  طراحی و آماده سازی محل آسانسور------------------------------ 15-2-4  ملاحظات سازه ای در آسانسورها--------------------------------- 15-2-5  ویژگیهای آسانسورهای هیدرولیك------------------------------- 15-2-6  آزمایش و تحویل گیری--------------------------------------- 15-2-7  حفاظت در مقابل آتش --------------------------------------- 15-3  پله برقی--------------------------------- 15-3-1  كلیات -------------------------------------------------- 15-3-2  حدود و دامنه كار------------------------------------------- 15-3-3  تعاریف و اصطلاحات ----------------------------------------- 15-3-4  اطلاعات اولیه طراحی---------------------------------------- 15-3-5  ویژگیهای سازه و نحوه انتخاب پله برقی---------------------------- 15-3-6  تأثیرات پله برقی بر سازه ساختمان------------------------------- 15-3-7  مشخصات فنی پله برقی-------------------------------------- 15-3-8  حفاظتهای فنی و ایمنی--------------------------------------- 15-3-9  حفاظت در مقابل آتش --------------------------------------- 15-3-10  تحویل گیری و نگهداری -------------------------------------- 15-4  پیاده رو متحرك------------------------------ 15-4-1  كلیات -------------------------------------------------- 15-4-2  حدود و دامنه كار ------------------------------------------- پیوست یك نمونه اطلاعات فنی آسانسور------------------------------------------ پیوست دو جداول استاندارد ابعادی آسانسور--------------------------------------- پیوست سه نحوه محاسبه تعداد و ظرفیت آسانسورها---------------------------------- پیوست چهار نقشه ها و اطلاعات تكمیلی------------------------------------------- پیوست پنج علائم و نشانه ها -------------------------------------------------- پیوست شش منابع معتبر بین المللی و واژه نامه---------------------------------------   15-1  كلیات و اهداف این مبحث از مقررات ملی ساختمان حداقل ضوابط لازم را برای جانمایی، طراحی، ساخت، بهره برداری ایمن و بهینه از آسانسور، پله برقی و پیاده رو متحرك وضع می نماید. بدین منظور اهداف زیر در این مبحث در نظر گرفته شه است. الف-  ارائه راهكارهای طراحی و انتخاب مناسبترین آسانسور، پله برقی و پیاده رو متحرك با قابلیت بهره برداری مناسب از لحاظ موقعیت، تعداد، نوع، سرعت، ظرفیت و موارد دیگر. ب -  ارائه مقررات و ضوابط لازم در انتخاب و طراحی محل و موقعیت آسانسور(ها) ، پله برقی(ها) و پیاده رو(های) متحرك. ج -  بالا بردن كیفیت اجراء طراحی ، محاسبه، اجرا، بهره برداری و نگهداری از آسانسورها ، پله های برقی و پیاده روهای متحرك باید طبق مقررات این مبحث انجام گیرد و این  امر نافی نوآوری ، ابتكار و فن آوری جدید نخواهد بود مگر آنكه با اهداف مقررات شامل ایمنی، بهداشت، آسایش و صرفه اقتصادی مغایرت داشته باشد.   15-1-1  حدود و دامنه كار 15-1-1-1  این مبحث انتخاب موقعیت ، تعداد، نوع، طراحی و اجرای محل ، لحاظ نمودن نیروهای وارده، نظارت عمومی بر نصب، آزمایش و تحویل انواع آسانسور، پله برقی و پیاده رو(های) متحرك را شامل می شود كه در بند 15-1-1-2  ذكر می شوند. 15-1-1-2  انواع و كاربرد آسانسور(ها)، پله برقی(ها) و پیاده رو(های) متحرك موضوع این مبحث عبارتند از : الف-  آسانسورهای كششی جهت حمل بار، مسافر ، تخت بیمار یا برانكارد، اتومبیل ب -  آسانسورهای هیدرولیكی جهت حمل بار، مسافر، تخت بیمار یا برانكارد ، اتومبیل ج -  آسانسورهای كششی و یا هیدرولیكی نماباز (مسافربر) د -  پله برقی مسافربر ه -  پیاده رو متحرك 15-1-1-3  دستگاهها و بالابرهای زیر مشمول مقررات این مبحث نمی باشند. الف-  بالابرهای ساختمانی نظیر وینچهای بالابر، جرثقیل برجی (تاوركرین) و غیره. ب -  بالابرهایی كه در خارج ساختمانها كاربرد دارند و كلیه دستگاههای بالابر كه به عنوان معبر دائمی ساختمان تلقی نمی شوند مثلا" هنگام اجرای ساختمان برای انتقال مصالح و غیره به كار گرفته می شوند نظیر بالابرهای دنده شانه ای. ج -  بالابرهای ضربدری یا قیچی (با كاربرد معمولا" صنعتی) د -  آسانسورهای سرویس خاص (كتاب بر) ه -  سكوهای بالابر صندلی چرخدار و معلول بر با حركت قائم و یا مایل و -  پاركینگهای طبقاتی كه عملكردی شبیه به آسانسور دارند. ز -  نوار نقاله های باربر ضوابط مربوط به ساخت و بكارگیری این دستگاهها باید طبق استانداردهای معتبر بین المللی صورت گیرد. 15-1-1-4  مقررات این مبحث از تاریخ تصویب آن قابل اجرا و الزامی است و كلیه طراحان، مهندسان، مجریان، مالكان و مراجع كنترل موظف به رعایت مقررات مهندسی مربوطه و حداقلهای مندرج در این مبحث می باشند. 15-1-1-5  مقررات این مبحث برای كلیه ساختمانهایی كه عملیات اجرایی آن تا تاریخ تصویب این مقررات آغاز نشده است الزامی می باشد. 15-1-1-6  هرگونه تغییر اساسی در ساختمان كه منجر به توسعه سطح طبقات و یا تعداد طبقات، تغییر كاربری و یا تغییر محل آسانسور(ها) بشود باید محاسبات تكرار شده و كلیه مقررات این مبحث اعمال گردد. 15-1-1-7  تغییرات اساسی در آسانسور(ها) در صورتی كه منجر به تغییر محل، ظرفیت و سرعت آسانسور(ها) گردد، باید با رعایت مقررات این مبحث انجام گیرد. 15-1-1-8  كلیه نقشه های ساختمانی شامل جزئیات كامل موقعیت، اطلاعات و مشخصات فنی آسانسور(ها) ، پله برقی (ها) یا پیاده رو(های) متحرك باید در اختیار كارفرما یا بهره بردار و یا هر دو قرار گیرد تا ضمن نگهداری آنها برای تأیید مسئول امور ساختمان در شهرداری یا هر مقام قانونی دیگر ارائه شود. 15-1-1-9  كلیه تغییرات بعدی باید در نقشه ها اعمال و مدارك نگهداری شده به روز شوند. 15-1-1-10  كلیه ضوابط و مقررات مندرج در این مبحث كه با ضوابط مندرج در سایر مباحث تفاوت داشته باشند، هر یك از این ضوابط كه محدودیت بیشتری در جهت تأمین ایمنی، ایجاد كند باید رعایت گردد. 15-1-1-11  آسانسور(ها) ، پله برقی (ها) یا پیاده رو(های) متحرك باید دارای شناسنامه فنی و اطلاعاتی بوده و فروشنده این اطلاعات را به همراه تجهیزات تحویل بهره بردار یا مراجع قانونی دیگر نماید. بر طبق این مدارك بازرسی، تحویل گیری، و یا هرگونه اقدام قانونی بعدی به عمل خواهد آمد . (پیوست 1 نمونه ای از این اطلاعات می باشد) 15-1-1-12  كلیه آسانسورها، پله برقی ها و پیاده روهای متحرك لوازم و تجهیزات و سیستم های ایمنی آنها به ترتیب اولویت باید مطابق با استانداردهای ملی مربوطه و یا استانداردهای معتبر بین  المللی باشند.   15-2  آسانسور 15-2-1  تعاریف آسانسور:  وسیله ای است متشكل از كابین و معمولا" وزنه تعادل و اجزاء دیگر كه با روشهای مختلفی مسافر (نفر) یا بار یا هر دو را در مسیر بین طبقات ساختمان جابجا می كند. آسانسور كششی: آسانسوری است كه حركت آن بر اثر اصطكاك بین سیم بكسل و شیار فلكه كشش، به هنگام چرخش آن، توسط سیستم محركه انجام می شود. (شكل 15-2-1-1) . آسانسور هیدرولیكی: در این نوع آسانسور عامل حركت كابین، سیلندر و پیستون هیدرولیكی است و ممكن است وزنه تعادل نیز داشته باشد و معمولا برای ارتفاعات كم و سرعتهای كم كاربرد دارد. (شكل 15-2-1-2) بالاسری: فاصله قائم بین كف بالاترین توقف تا زیر سقف چاه آسانسور را بالاسری گویند. این فاصله برای جلوگیری از برخورد تعمیركاران یا اجزاء فوقانی كابین با سقف چاه پیش بینی می شود و اندازه آن متناسب با نوع و سرعت آسانسور از جداول استاندارد بدست می آید. (پیوست 2) تابلو كنترل آسانسور: مجموعه ای شامل مدارهای فرمان و قدرت كه وظیفه كنترل حركت كابین و پاسخگویی به احضار را بعهده دارد، قسمت فرمان در انواع قدیمی از رله های متعدد و در انواع جدید عموما" از ریز پردازنده ها و سایر قطعات الكترونیكی ساخته می شود. تعمیركار:  فرد یا افراد مجاز و متخصص صاحب صلاحیت كه وظیفه سرویس و یا تعمیر آسانسور را به عهده دارند . تراز طبقه شدن : منظور هم تراز شدن كف كابین با كف تمام شده طبقه در محل ورودی به آسانسور است.   شكل 15-2-1-1  اجزای آسانسور كششی شكل 15-2-1-2  اجزاء آسانسور هیدرولیك، سیستم مستقیم -  كنار سیستم اضافه بار:  در برخی آسانسورها برای جلوگیری از اضافه بار حسگری را به شیوه های مختلف تعبیه می كنند تا هنگام سوار شدن مسافر یا گذاشتن بار بیش از ظرفیت پیش بینی شده در كابین، ضمن اعلام خبر از حركت آسانسور تا تخلیه بار اضافی جلوگیری شود. سیستم ترمز ایمنی (سیستم پاراشوت) : سیستم مكانیكی كه ترجیحا" در قسمت زیرین یا بالای چهارچوب (یوك) كابین یا وزنه تعادل (در صورت لزوم) قرار می گیرد و در مواقع اضطراری با افزایش غیرعادی سرعت، فعال شده و  سبب توقف كابین یا وزنه تعادل بوسیله قفل شدن كابین یا وزنه تعادل به ریلها می شود، ترمزهای ایمنی به سه دسته تقسیم می شوند: آنی یا لحظه ای برای سرعتهای تا 63/0 متر بر ثانیه-  آنی با ضربه گیر برای سرعتهای تا 1 متر بر ثانیه و تدریجی برای سرعتهای بیشتر یا مساوی 1 متربرثانیه. چاه: فضایی است كه ریل و برخی تجهیزات آسانسور در آن نصب می شوند و كابین ووزنه تعادل در این مكان حركت می نمایند، معمولا" با دیواره ها، درهای طبقات و درها و دریچه های اضطراری محصور می گردد، در آسانسورهای نماباز قسمتی از دیواره ها ممكن است محصور نباشد. چاهك: فاصله قائم بین كف پایین ترین توقف تا كف چاه آسانسور (بابعاد چاه آسانسور) را چاهك می گویند، این اندازه مانند بالاسری از اهمیت زیادی برخوردار است و از جداول استاندارد، متناسب با نوع و سرعت آسانسور انتخاب می شود. درهای طبقات: درهایی هستند كه در محل ورودی طبقات به كابین قرار می گیرند، درهای طبقات انواع مختلف دارند مانند درهای تلسكوپی (یك طرف بازشو)، درهای سانترال (وسط بازشو)، درهای آكاردئونی، درهای لولهایی و ... انتخاب نوع و اندازه بازشوی درهای طبقات متناسب با نوع كاربری و مطابق با استانداردهای مربوطه صورت می گیرد. در كابین: دری است كه در ورودی كابین قرار گرفته و معمولا" بطور خودكار باز و بسته می شود. سیستم محركه باز و بسته كردن درهای خودكار طبقات معمولا" روی در كابین وجود دارد و هنگامی كه در طبقه موردنظر توقف می كند همزمان با باز شدن یا بسته شدن در كابین، در خودكار طبقه نیز باز یا بسته می شود. ریلهای راهنما: اجزای فلزی با مقطع T هستند كه برای هدایت كابین یا وزنه تعادل (در صورت وجود) بكار می روند. زنجیر جبران (سیم بكسل جبران): در ساختمانهای مرتفع وقتی كه كابین در بالا و یا پایین ترین طبقه قرار می گیرد مجموع وزن سیم بگسلها كه مقدار قابل ملاحظه ای است به یك سمت فلكه كشش منتقل می شود و مشكلاتی مانند سرخوردن روی فلكه كشش، گرم كردن موتور، مصرف انرژی زیاد را به وجود می آورد. برای جلوگیری از این موارد، سیم بگسل یا زنجیری، هم وزن سیم بگسلها، از تیر پایین یوك كابین به تیر پایین وزنه تعادل متصل می شود كه اضافه وزن بوجود آمده بوسیله سیم بگسلها را جبران می نماید و به آن زنجیر یا سیم بگسل جبران می گویند. ساختمان غیرمسكونی: به ساختمانهای تجاری، اداری، هتل، بیمارستان و آموزشی گفته می شود. سرعت نامی: حداكثر سرعت كابین هنگام حركت عدی را سرعت نامی می گویند. سیستم های فراخوانی آسانسور: نحوه پاسخ به احضار مسافرین در آسانسور با توجه به نوع كاربری ساختمان می تواند متفاوت باشد و انتخاب صحیح سیستم كنترل اهمیت زیادی دارد. انواع مرسوم سیستم های فراخوانی به شرح زیر می باشد: 1-  ساده (پوش باتن): در این نوع، آسانسور به اولین احضار پاسخ داده وتا انجام این فرمان، احضارهای بعدی بی تأثیر است. این سیستم كه ساده ترین است برای مكانهای كم ترافیك، آسانسورهای باربر و بیماربر (مخصوص حمل تخت یا برانكارد) با تعداد طبقات كم مناسب است. دگمه احضار در طبقات ، تكی است. 2-  جمع كن رو به پایین (كالكتیو دان): در این نوع، آسانسور در حین حركت از بالا به پایین به كلیه احضارها پاسخ می دهد و برای ساختمانهای مسكونی و پرجمعیت و ساختمانهای اداری كه در طبقات آن شركتهای مستقل از هم قرار دارند و كم ترافیك هستند مناسب می باشد، دگمه احضار در طبقات، تكی است. 3-  جمع كن رو به بالا (كالكتیو آپ): شبیه جمع كن رو به پایین است به احضارهای از پایین به بالا پاسخ می دهد و برای ساختمانهای كم ترافیك كه طبقه اصلی در بالا و سایر طبقات در پایین است مناسب می باشد، دگمه احضار در طبقات، تكی است. 4-  جمع كن انتخابی (كالكتیو سلكتیو): در این نوع، آسانسور به احضارهای در جهت حركت كابین پاسخ داده و در نتیجه از توقفهای غیرضروری در پاسخ به احضارهایی كه خلاف جهت حركت كابین است جلوگیری به عمل می آید. درهر طبقه دو دگمه با علامت بالا و پایین (به غیر از طبقات انتهایی بالا و پایین كه یك دگمه می باشد)، وجود دارد. این نوع كنترل برای ساختمانهای اداری پرترافیك توصیه می شود. 5-  فراخوانی گروهی : اگر كنترل بصورت دوتایی، سه تایی یا بیشتر باشد دو ، سه یا چند آسانسور با یك فرمان كنترل شده و نزدیكترین كابین هم جهت به احضار پاسخ می دهد. در این سیستم زمان انتظار مسافرین حداقل خواهد بود و برای برجهای مرتفع، هتلها و مؤسسات بزرگ كه از چند دستگاه آسانسور نزدیك به هم استفاده می نمایند مناسب می باشد. سطح مفید كابین: سطح مفیدی است كه برای ایستادن مسافر و یا گذاشتن بار به كار گرفته میشود و مقدار آن متناسب با ظرفیت بار یا مسافر محاسبه می شود . (جداول 15-2-3-2-2 الف وب) شیر اطمینان : شیر هیدرولیكی است كه هنگام سقوط یا افزایش ناگهانی سرعت در آسانسورهای هیدرولیك بكار می رود و هنگام افزایش جریان روغن بیش از حد مجاز، بسته شده و از سقوط یا افزایش سرعت كابین جلوگیری می نماید. ضربه گیر (بافر): وسیله ای ارتجاعی است كه برای جلوگیری از اصابت كنترل نشده كابین و یا وزنه تعادل به كف چاهك بكار می رود و طوری طراحی و انتخاب می شود كه قسمتی از انرژی جنبشی كابین را مستهلك كند. ضربه گیرهای فنری و لاستیكی برای سرعتهای کمتر از  1 متربرثانیه، ضربه گیر فنری و لاستیکی با حرکت برگشت تدریجی برای سرعتهای کمتر از 6/1 متربرثانیه و ضربه گیر هیدرولیك برای هر سرعتی قابل استفاده است. (شكل 15-2-1-3). باید توجه داشت كه ضربه گیر برای متوقف كردن كابین در سقوط آزاد طراحی نشده است.     شكل 15-2-1-3  دو نوع ضربه گیر  كف چاهك   طبقه اصلی ورودی: منظور طبقه ایست كه ورودی افراد پیاده به ساختمان از آن طریق انجام میشود و معمولا" هم تراز خیابان است . چنانچه در ساختمانی دسترسیهای اصلی مختلفی به یك آسانسور وجود داشته باشد پایین ترین آنها طبق اصلی محسوب می شود. طول مسیرحركت: ارتفاع بین كف طبقه اصلی ورودی تا كف بالاترین طبقه توقف آسانسور، طول مسیرحركت نامیده می شود. كابین : جزیی از آسانسور است كه مسافر، بار یا هر دو را در خود جای می دهد كابین دارای كف برای ایستادن، دیواره هایی برای حفاظت مسافرین یا بار، سقف و معمولا" دارای درب می باشد. كابین دو درب: كابینی است كه دو درب دارد، در صورتیكه این دو درب در دو ضلع روبرو باشند كابین دو درب روبرو و در صورتیكه در دو ضلع مجاور باشند كابین دو درب مجاور نامیده می شود . (شكل 15-2-1-4). كلید آتش نشان: كلیدی است كه در مواقع ضروری توسط آتش نشان  فعال شده و كنترل آسانسور فقط توسط آتش نشان (راهبر داخل كابین) صورت می گیرد و به سایر احضارها پاسخ داده نمی شود تا كارایی آسانسور با حذف توقف های غیرضروری بیشتر شود. كنترل كننده مكانیكی سرعت (گاورنر): وسیله ای مكانیكی است كه از طریق سیم بگسل یا زنجیر به سیستم ترمز ایمنی (پاراشوت) كابین یا وزنه تعادل (در صورت وجود) وصل است تا در موقع افزایش سرعت از حد تعیین شده قفل كرده و ضمن فرمان قطع برق موتور آسانسور ، سیستم ترمز ایمنی را فعال نماید. موتورخانه: فضایی است كه موتور گیربكس یا سیستم رانش آسانسور و تابلو كنترل و غیره را در خود جای می دهد و ابعاد آن به ازای ظرفیتهای مختلف در جداول استاندارد قید شده است. (پیوست 2) نگهدارنده ریلها: رابطی است كه ریلها را به سازه و دیواره چاه آسانسور متصل می كند و برای اتصال آن از بست مخصوص و پیچ و مهره استفاده می شود. وزنه تعادل : وزنه یا تركیبی از وزنه ها است كه برای متعادل كردن وزن كابین و بخشی از ظرفیت آسانسور بكار می رود. یوك كابین: قاب نگهدارنده ای است كه كف كابین، ترمزهای ایمنی، كفشكها و سیم بكسلها به آن متصل می شوند.   شكل 15-2-1-4  كابین دو در مقابل-  دو در مجاور 15-2-2  الزامات اولیه برای انتخاب آسانسور: 15-2-2-1  طراح باید تعداد، ظرفیت و نوع (مسافربر، باربر و ...) آسانسور(های) ساختمان را در مراحل اولیه طراحی، تعیین نموده و بر اساس اطلاعات حاصله و مقررات این مبحث جانمایی كند. پیش بینی تمهیدات لازم متناسب با شرایط اقلیمی بعهده طراح می باشد. 15-2-2-2  در ساختمانهای بیش از چهار طبقه با حداكثر طول مسیرحركت بیش از 5/10 متر (كف ورودی اصلی تا كف آخرین توقف) تعبیه آسانسور الزامی می باشد (معمولا بیش از 4 طبقه). تبصره : در ساختمانهای غیرمسكونی طول مسیر حركت از كف پایین ترین طبقه تا كف بالاترین طبقه محاسبه شود (پیوست چهار). 15-2-2-3  در ساختمانهای 8 طبقه یا با طول مسیرحركت  28 متر و بیشتر باید حداقل دو دستگاه آسانسور پیش بینی شود. حتی اگر از نظر محاسبات تعداد و ظرفیت، یك دستگاه آسانسور كفایت نماید. 15-2-2-4  در كلیه ساختمانهای با طول مسیر حركت بیش از 21 متر حداقل یك دستگاه آسانسور مناسب حمل بیمار (برانكاردبر) نیز باید پیش بینی شود این آسانسور باید با علامت مخصوص قابل رؤیتی مشخص شده و كلیه طبقات را سرویس دهد. 15-2-2-5  در ساختمانهایی كه وجود آسانسور یا آسانسورها الزامی می باشد  باید حداقل یكی از آسانسورها قابلیت حمل صندلی چرخدار را دارا باشد. 15-2-2-6  در ساختمان بیمارستان های یش از یك طبقه، وجود حداقل یك دستگاه آسانسور تخت بر اجباری است در صورتیكه سطح شیبدار مناسب وجود داشته باشد این الزام وجود ندارد. 15-2-2-7   در ساختمان بیمارستانهای درمان سرپایی و مكانهای نگهداری سالمندن و معلولین بیش از یك طبقه، حداقل یك دستگاه آسانسور برانكاردبر الزامی است، مگر اینكه سطح شیب دار مناسب وجود داشته باشد. 15-2-2-8   در ساختمانهای عمومی بیش از یک طبقه که مشمول مقررات بند 15-2-2-2 نمی باشند شامل بیمارستانها، ساختمانهای دولتی ، دفاتر اداری ، مراکز تجاری و کلا" هر ساختمانی که مراجعه کننده عمومی داشته باشد وجود حداقل یک دستگاه آسانسور با قابلیت حمل صندلی چرخدار الزامی است, در صورتیکه سطح شیبدار مناسب برای تردد صندلی چرخدار در کلیه طبقات وجود داشته باشد, این الزام وجود ندارد . 15-2-2-9 آسانسورهایی که قابلیت حمل صندلی چرخدار را دارند باید دارای مشخصات زیر باشند: - حداقل ابعاد کابین : 1300×1100 میلیمتر باشد - حداقل عرض بازشو درب : 800 میلیمتر می باشد . - مجهز به سیستم تراز طبقه مجدد¹ باشد .   - مجهز به دکمه باز شدن درب برای مدت طولانی تر از زمان عادی بسته شدن درب باشد .²   ¹.Re-Leveling ².Door open with extended time   15-2-2-10 آسانسورهایی که قابلیت حمل بیمار ( برانکاردبر) را دارند باید دارای مشخصات زیر باشند: - حداقل ابعاد کابین : 2100×1100 میلیمتر باشد . - حداقل عرض بازشو درب : 900 میلیمتر می باشد . - مجهز به سیستم تراز طبقه مجدد باشد .   - مجهز به دکمه باز ماندن درب برای مدت طولانیتر از زمان عادی بسته شدن درب باشد .   15-2-2-11 آسانسورهایی که قابلیت حمل بیمار( تخت بر ) را دارند باید دارای مشخصات زیر باشند: - حداقل ابعاد کابین : 2400×1400 میلیمتر باشد - حداقل عرض بازشو درب : 1300 میلیمتر و حداقل ارتفاع ( بازشو ) درب2100 میلیمتر باشد . - مجهز به سیستم تراز طبقه مجدد باشد .   - مجهز به دکمه باز ماندن درب برای مدت طولانی تر از زمان عادی بسته شدن درب باشد . - مجهز به دکمه ای باشد که آسانسور را در اختیار کاربران خاص¹ قرار می دهد . - مجهز به سیستم برق اصطراری باشد .   15-2-2-13  در محاسبات ترافیك علاوه بر كمیت، كیفیت سرویس نیز باید مدنظر قرار گیرد. بنحوی كه حركت آسانسور از طبقه ورودی اصلی بطور متوسط هر 100 ثانیه یكبار صورت گیرد. یادآوری : در پیوست 3 نمودارهایی جهت انتخاب آسانسور(ها) در ساختمانهای مسكونی متعارف بعنوان راهنما آورده شده است. 15-2-3  طراحی و آماده سازی محل آسانسور 15-2-3-1  جانمایی آسانسور(ها) : طراح باید محل صحیح قرارگیری آسانسور(ها) در یك ساختمان، سهولت دسترسی و رفت و آمد مسافرین و هدایت آنها به سمت آسانسور(ها) را تعیین كند. 15-2-3-1-1  آسانسور(ها) باید در مركز یا مراكز حركتی و ترافیكی ساختمان قرار گیرد. بطوریكه با كمترین حركت و جابجایی مسافر یا بار، بتوان از نقاط مختلف ساختمان به آنها دسترسی پیدا نمود. 15-2-3-2-2  حداكثر فاصله پیاده روی از در ورودی ساختمان یا در آپارتمانها برای سوار شدن به آسانسور(ها) در هر طبقه 45 متر می باشد. توصیه 1-  در صورتیكه تعداد آسانسورها بیش از یك دستگاه باشد می توان آنها را كنار یا روبروی هم جای داد . (شكل 15-2-3-1-1)   شكل 15-2-3-1-1  نمونه های جانمایی آسانسورها   15-2-3-1-3  آسانسورها باید به نحوی جایگذاری شوند كه فاصله مسافران برای سوار شدن به هر كابین حداقل ممكن باشد. 15-2-3-1-4  در صورتیكه تعداد آسانسورها سه دستگاه یا كمتر باشد  می توان آنها را مجاور هم در نظر گرفت اگر تعداد آسانسورها چهار دستگاه باشد باید حداقل در دو چاه مجزا قرار گیرند و در صورتیکه بیش از چهار دستگاه باشند حداکثر چهار دستگاه آسانسور می توانند در یک چاه مشترک قرار گیرند. 15-2-3-1-5  ورود و خروج افراد از آسانسور(ها) به طبقات و بالعكس باید براحتی و بدون تداخل حركتی صورت گیرد و فضای كافی جهت انتظار در ورودی و خروجیها در نظر گرفته شود. راهروهای مقابل آسانسورها باید طبق ابعاد مندرج در جدول (15-2-3-4-1) طراحی شود. یادآوری : شكل های 15-2-3-1-5(الف) و (ب) نمونه هایی جهت طراحی راهروها و چیدمان آسانسور را نشان میدهد. توصیه 2-  در هتلها، بیمارستانها و ساختمانهای مسكونی برای جلوگیری از انتقال سر و صدای ناشی از كاركرد و حركت آسانسور تمهیدات لازم پیش بینی گردد و چاه آسانسور از اطاقهای بستری یا خواب دور باشد.   شكل 15-2-3-1-5(الف) فضاهای انتظار راهروهای مقابل آسانسورها       شكل 15-2-3-1-4(ب) فضاهای انتظار در راهروهای مقابل آسانسورها نوع ساختمان جایگذاری آسانسور عمق راهرو مقابل ورودیهای كابین     مسكونی   تكی برابر یا بزرگتر ازعمق كابین گروهی در كنار هم برابر یا بزرگتر از 5/1 متر یا بزرگترین عمق كابین در گروه (هر كدام كه بزرگتر باشند) گروهی روبروی هم برابر یا بزرگتر از 1/2 متر یا مجموع بزرگترین عمق آسانسورهای روبروی هم (هركدام كه بزرگتر باشند)     غیر مسكونی باستثنای آسانسور تخت بر   تكی برابر یا بزرگتر از 5/1 برابر عمق كابین گروهی در كنار هم برابر یا بزرگتر از 4/2 متر یا 5/1 برابر بزرگترین عمق كابین در گروه (هر كدام كه بزرگتر باشند) گروهی روبروی هم برابر یا بزرگتر از مجموع بزرگترین عمق كابینهای روبروی هم ، حداكثر 5/4 متر   غیر مسكونی بیمارستان و ... دارای آسانسور تخت بر   تكی برابر یا بزرگتر از 5/1 برابر عمق كابین گروهی در كنار هم برابر یا بزرگتر از 5/1 برابر عمق بزرگترین كابین در گروه گروهی روبروی هم برابر یا بزرگتر از مجموع بزرگترین عمق كابینهای روبروی هم   جدول 15-2-3-1-4  عمق (عرض یا طول هم راستای عمق كابین) راهرو مقابل ورودیهای كابین   5-2-3-2  چاه آسانسور: ابعاد چاه آسانسور باید متناسب با ظرفیت، نوع در و سرعت طراحی شود. یادآوری 1- جداول و نقشه های پیوست های دو و چهار، راهنمای طراحی ابعاد چاه، موتورخانه و چاهك متناسب با ابعادكابین، نوع در و سرعت می باشند با توجه به اینكه جداول مذكور مطابق با استانداردهای معتبر بین المللی می باشند توصیه می گردد در طراحی مورد استفاده قرار گیرند. یادآوری 2-  در صورتیكه دیواره های اطراف چاه آسانسور بتونی باشد طراح در محلهای موردنیاز صفحات آهنی یا پروفیلهای فلزی مخصوص جهت نصب  اجزاء آسانسور پیش بینی نماید. در صورتی كه سازه اطراف چاه آسانسور فلزی باشد پیش بینی های لازم جهت اتصال اجزاء آسانسور به سازه ساختمان بعمل آید. (شكل 15-2-3-2-1)  استفاده از پلیتهایی كه بوسیله تفنگهای چاشنی دار در بتن كار گذاشته می شوند در شرایطی كه این اجزاء دارای عملكرد در كشش هستند مجاز نیست.               انواع براكت و نحوه اتصال به سازه های فلزی و بتنی حداكثر مساحت قابل دسترسی كابین ظرفیت -  جرم حداكثر مساحت قابل دسترسی كابین ظرفیت جرم مترمربع كیلوگرم مترمربع كیلوگرم 37/0 100(1) 20/2 900 58/0 180(2) 35/2 975 70/0 225 40/2 1000 90/0 300 50/2 1050 10/1 375 65/2 1125 17/1 400 80/2 1200 30/1 450 90/2 1250 45/1 525 95/2 1275 60/1 600 10/3 1350 66/1 630 25/3 1425 75/1 675 40/3 1500 90/1 750 56/3 1600 00/2 800 20/4 2000 05/2 825 00/5 2500(3) جدول 15-2-3-2-2 الف  حداكثر مساحت كابین متناسب با ظرفیت 1-  حداقل برای آسانسور یك نفره 2-  حداقل برای آسانسور دو نفره 3-  برای ظرفیت بیش از 2500 كیلوگرم به ازای هر 100 كیلوگرم 16/0 مترمربع به حداكثر مساحت قابل دسترسی اضافه شود برای وزنهای مابین مقادیر فوق، مساحت از طریق رابطه خطی محاسبه شود. یادآوری: در آسانسورهای خودروبر غیرتجاری كه بهره برداری از آنها توسط اشخاص مجاز و آموزش دیده انجام میشود، به ازای هر 200 كیلوگرم بار اضافی باید حدود 18/0 مترمربع به سطح چاه آسانسور اضافه شود.   

صفحات جانبی

نظرسنجی

    لطفاً نظرات خود را درمورد وبلاگ با اینجانب در میان بگذارید.(iman.sariri@yahoo.com)نتایج تاکنون15000مفید و 125غیرمفید. با سپاس


  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :