تبلیغات
برق. قدرت. کنترل. الکترونیک. مخابرات. تاسیسات. - مطالب اسفند 1396

برق. قدرت. کنترل. الکترونیک. مخابرات. تاسیسات.

دایره المعارف تاسیسات برق (اطلاعات عمومی برق)

روزنامه سازندگی - کیوان فیض اللهی: بخشی از فیلم ابرقهرمانی «مرد آهنی 2» در کارخانه کمپانی SpaceX در کالیفرنیا فیلمبرداری شد و مدیرعامل اش، ایلان ماسک (E.Musk)، نیز در صحنه ای از آن بازی کرد. در آن صحنه کاراکتر «تونی استارک» با بازی رابرت داونی جونیور (R.Doweny,Jr) به ماسک - که در نقش خودش بازی می کند - بابت ساخت موتورهای مرلین موشک فالکن دست مریزاد می گوید.
 
 ایلان ماسک قوی ترین موشک جهان را هوا کرد اما این تازه ابتدای ماجراستمرد آهنی بدون آهن

جان فاورو (J.Favereau) کارگردان «مرد آهنی 2» در تاریخچه کوتاهی درباره این پیشگام پروازهای فضایی تجاری که در مجله تایم منتشر شد، نوشت: «رابرت داونی جونیور در خلق شخصیت تونی استارک، نابغه میلیونر پشت ابرقهرمان مشهور داستان های Marvel Comics، از شخصیت حقیقی ماسک الهام گرفت.»

ماسک SpaceX را در سال 2002 تاسیس کرد، اما او را بیشتر به خاطر کمپانی اتومبیل سازی تسلاموتورز می شناسند که صاحب و مدیرعامل اش است. ماسک سرمایه اولیه ماجراجویی هایش را با مشارکت در تاسیس سیستم پرداخت آنلاین PayPal به دست آورد. شخصیت جذاب ماسک چنان در دل هوادارانش جا خوش کرده که او را تونی استارک دنیای واقعی می دانند. به گفته ماسک «هر چند لباسی از فولاد بر تن ندارم و پرواز نمی کنم؛ اما همه چیز جادویی است، به گمانم داریم موشک های غول آسایی می سازیم.»

SpaceX در سال 2010 نخستین شرکتی بود که یک فضاپیمای ساخت بخش خصوصی را به مدار برد و به سلامت به زمین برگرداند. این کمپانی اکنون تلاش می کند نخستین کمپانی خصوصی باشد که یک کپسول فضایی تجاری را به ایستگاه فضایی بین المللی متصل می کند. با این حال ماسک اهداف بزرگ تری را دنبال می کند: تبدیل شدن به نخستین کارآفرینی که یک فضانورد را در مدار قرار می دهد. ماسک ایده های باورنکردنی تری هم دارد. او معتقد است انسان برای بقا باید به گونه ای چند سیاره ای تبدیل شود. او می خواهد کلونی های انسانی را در سیاره سرخ برپا کند.

وقتی کمپانی SpaceX نخستین موشک «فالکن سنگین» (Falcon Heavy) را از همان سکویی پرتاب کرد که حدود چهار دهه پیش برای ماموریت های آپولوی ناسا به کار رفته بود، مدعی شد که این قوی ترین موشک فعلی جهان است اما این تمام آن چیزی نیست که SpaceX و مدیرعاملش ایلان ماسک برای امسال تدارک دیده اند. خبرهای بیشتری در راه است از جمله اعزام فضانورد به فضا با فضاپیمای سرنشین دار «دراگون» و تدارک برای آزمایش های احتمالی «موشک فالکن بزرگ» (BFR) در سال 2019.
 
 ایلان ماسک قوی ترین موشک جهان را هوا کرد اما این تازه ابتدای ماجراستمرد آهنی بدون آهن

پیش از آنها نگاهی بیندازیم به فالکن سنگین که کمپانی SpaceX در هفت سال گذشته نزدیک به 500 میلیون دلار خرجش کرد تا به بازار پرتاب های فضایی سنگین برای ارسال ماهواره های بزرگ و فضاپیما به مدار زمین راه یابد. توان حمل بار این موشک دو برابر نزدیک ترین رقیبش (موشک دلتا IV سنگین کمپانی یونایتد لانچ آلیس) است. آن هم با قیمتی پایین تر و سه تقویت کننده مرحله اول آن طوری طراحی شده که دوباره قابل استفاده هستند. ماسک در نشست خبری پس از پرتاب موفق گفت: «فالکن سنگین سطح جدیدی از توان حمل بار را معرفی کرد، دو برابر هر موشک دیگری در جهان می تواند بار حمل کند. این موشک بی آن که نیازی به توقف داشته باشد می تواند محموله ها را مستقیم به پلوتون و فراسوی آن ببرد.»

آینده فالکن سنگین

فالکن سنگین می تواند محموله هایی تا 64 تن را در مدار قرار دهد. این موشک در آزمایش، اتومبیل رودستر تسلای ماسک را که محصول یکی دیگر از کمپانی های او است، از سکوی پرتاب مرکز فضایی کندی ناسا بلند کرد و به سفری در اعماق فضا به سوی کمربند سیارکی منظومه شمسی فرستاد. این توانایی حمل به SpaceX اجازه می دهد ماهواره های سنگین تر از این اتومبیل را به مدار پایین زمین ببرد و به مدارهای بالاتری دست یابد.
 
 ایلان ماسک قوی ترین موشک جهان را هوا کرد اما این تازه ابتدای ماجراستمرد آهنی بدون آهن

ماهواره هایی که در این مدارهای زمین ثابت (35 هزار کیلومتر بالاتر از خط استوا) قرار می گیرند همگام با چرخش زمین حرکت می کنند و موقعیت شان نسبت به زمین ثابت است. کمپانی SpaceX در تبلیغاتش می گوید هزینه هر پرتاب فالکن سنگین 90 میلیون دلار است. نزدیک ترین رقیبش، موشک دلتا IV سنگین، 32 تن ظرفیت حمل بار دارد و هزینه هر پرتابش بین 300 تا 500 میلیون دلار است. ماسک به خبرنگاران گفته بود اگر پرتاب آزمایشی فالکن سنگین موفق باشد، کمپانی اش ظرف 3 تا 6 ماه آینده می تواند برای پرتاب بعدی آماده شود.

پرتاب البته موفق بود، اما دو اتفاق خارج از برنامه نیز رخ داد: یکی از سه تقویت کننده مرحله اول که قرار بود روی سکوی یک کشتی بی سرنشین فرود بیاید خطا رفت و در اقیانوس اطلس متلاشی شد؛ احتراق نهایی موتور مرحله دوم موشک نیز قوی تر از حد انتظار بود و باعث شد محموله منحصر به فرد این پرتاب (اتومبیل شخصی ماسک و مانکنی به نام «مرد ستاره ای» که پشت فرمانش نشسته بود) به جای آن که مطابق برنامه ریزی اولیه در مدار مریخ قرار بگیرد به مداری برود که تا کمربند سیارکی منظومه شمسی امتداد می یابد.

انتظار می رود فالکن سنگین در سال 2018 دو ماموریت دیگر نیز انجام دهد. پرتاب ماهواره مخابراتی حجیم و سنگین عرب ست 68؛ و برنامه آزمایش فضایی 2 برای نیروی هوایی ایالات متحده که همراه با آن بادبان خورشیدی انجمن سیاره ای موسوم به LightSail2 نیز پرتاب خواهد شد.

علاوه بر این دو پرواز دیگر برای ماموریت های آینده فالکن سنگین در نظر گرفته شده تا ماهواره هایی را برای شرکت های اینمارست و ویاست پرتاب کند. بنابراین ماسک امیدوار است تعداد پروازهای آینده فالکن سنگین به حدی برسد که این موشک بتواند گواهی پرتاب ماهواره های سنگین ماموریت های امنیت ملی برای ارتش ایالات متحده را دریافت کند.

کمپانی SpaceX نخستین ماموریت فالکن 9 را در سال 2017 برای ارتش آمریکا انجام داد. به گفته ماسک «ما چند مشتری تجاری برای فالکن سنگین داریم. واقعا فکر می کنم گرفتن ماموریت های امنیت ملی موضوع دست و پاگیری باشد.»

پرواز اژدها

همان طور که پیش تر اشاره شد، فالکن سنگین پایان ماجراهای فضایی SpaceX و ماسک در سال 2018 نیست. این کمپانی در نظر دارد تا پایان امسال با موشک فالکن 9 و فضاپیمای سرنشین دار اژدها فضانورد اعزام کند. این کمپانی سال هاست که ماموریت های بی سرنشین ارسال محموله به ایستگاه فضایی بین المللی را برای ناسا انجام می دهد. با این حال ناسا در سال 2014 دو کمپانی دیگر را برای ماموریت های اعزام فضانوردان آمریکایی به ایستگاه انتخاب کرد: کمپانی Hawthome در کالیفرنیا و بوئینگ که قرار است فضانوردان را به کپسول خدمه استارلاینز و موشک های اطلس 7 اعزام کند.
 
 ایلان ماسک قوی ترین موشک جهان را هوا کرد اما این تازه ابتدای ماجراستمرد آهنی بدون آهن

به گفته ماسک «ما در زمینه کپسول خدمه اژدها پیشرفت های بزرگی کردیم.» او در ادامه افزود در هر پرتاب SpaceX اطمینان از ماموریت نخستین اولویت کمپانی است و پس از آن تا همین اواخر اولویت دوم فالکن سنگین بود اما از یک ماه پیش این اولویت دوم به برنامه سرنشین دار اژدها تغییر کرده است. به گفته او «آرزوی ما این است که پایان سال میلادی جاری خدمه ایستگاه را در مدار قرار دهیم. فکر می کنم سخت افزار مورد نیاز تا آن موقع آماده شود. آن لباس فضایی که بر تن «مرد ستاره ای» (مانکن داخل اتومبیل) بود همان است که فضانوردان در اژدها خواهند پوشید.»

ابرموشک BFR

و سرانجام موشک فالکن بزرگ (BFR) که ماسک می خواهد از آن برای برپایی کلونی انسانی در مریخ استفاده کند. روی کاغذ موشک فالکن بزرگ کمپانی SpaceX شبیه ابرموشکی است که ختم همه ابرموشک ها خواهد بود.
 
 ایلان ماسک قوی ترین موشک جهان را هوا کرد اما این تازه ابتدای ماجراستمرد آهنی بدون آهن

این سیستم پرتاب که یک فضاپیمای غول پیکر روی آن قرار دارد کاملا قابل استفاده مجدد است و تقویت کننده بزرگ آن هم به 31 موتور رپتور مجهز است. نیروی پیشران هر موتور رپتور در خلأ به 1900 کیلونیوتن می رسد (موشک فالکن سنگین در آزمایش هفته گذشته از 27 موتور مرلین استفاده کرد که نیروی پیشران آن 690 کیلونیوتن است). ارتفاع مجموع موشک BFR و فضاپیمای روی آن به 106 متر می رسد و قابلیت حمل 150 تن بار به مدار پایین زمین را دارد.

این موشک حتی از موشک ساترن V ناسا که در برنامه آپولو به کار رفت قوی تر است. حداکثر ظرفیت حمل بار ساترن V 122 تن به مدار پایین زمین بود. به گفته ماسک «هرچند فالکن سنگین قوی ترین موشک عملیاتی کنونی است؛ اما توانش نصف ساترن V هم نیست.»

ماسک در کنگره بین المللی فضانوردی سال گذشته در استرالیا در توصیف این سیستم گفت: «هر فضاپیمای سوار شده روی موشک BFR می تواند تا 100 مسافر حمل کند و از خود فضاپیما - بدون تقویت کننده ها - می توان برای سفرهای نقطه به نقطه بسیار سریع در زمین استفاده کرد.»

او هفته گذشته اعلام کرد کار پروژه سیستم BFR که نخستین بار در سال 2016 از آن رونمایی شد، به خوبی پیش رفته است و کمپانی SpaceX دیگر برنامه ای برای استفاده از موشک فالکن سنگین برای اعزام فضانوردان به ماموریت های اعماق فضا نخواهد داشت.

در واقع ماسک سال گذشته گفته بود که این کمپانی با استفاده از کپسول اژدها و موشک فالکن سنگین دو مسافر را به سفر دور ماه اعزام خواهد کرد، صفر جذابی که احتمالا تا پایان 2018 رخ می دهد. اما اکنون احتمالا SpaceX موشک فالکن سنگین را برای جابجایی مسافر تایید نمی کند و این ماموریت به سیستم BFR سپرده خواهد شد. به گفته ماسک «به زبان ساده BFR گزینه بهتری است.» او درباره فضاپیمایی که روی BFR سوار می شود، گفت: «اگر مخزن هایش را پر کنیم، این سفینه به تنهایی و بدون تقویت کننده می تواند با احتراق تک مرحله ای به مدار برسد.»

این فضاپیمای جدید احتمالا برای چند پرواز نمایشی کوتاه در سال 2019 آماده خواهد شد، پروازهای کوتاهی شبیه به آزمایش های انجام شده روی موشک گراسهاپر که در نهایت منجر به خلق تقویت کننده های تک مرحله ای فالکن 9 شد که قابلیت استفاده مجدد دارند و به تکیه گاه اصلی پرتاب های کنونی SpaceX تبدیل شده اند.

با این که کمپانی SpaceX می تواند پروازهای آزمایشی و کوتاه فضاپیمای BFR را در دریا و بین دو سکوی فرود شناور بی سرنشین انجام دهد، اما به احتمال فراوان این آزمایش ها در سکوی پرتاب جدید کمپانی در تگزاس انجام خواهد شد. به گفته ماسک «احتمالا آزمایش ها در محل جدیدمان انجام می شود و اگر منفجر شود، آنجا یک عالم زمین داریم.» او در ادامه افزود: «اگر پروازهای آزمایشی BFR موفق باشند، کمپانی SpaceX مجموعه پروازهای پیچیده تری را برای اثبات توانایی این سیستم ترتیب خواهد داد. فکر می کنم منطقی باشد که نخستین پروازهای آزمایشی مان را طی سه یا چهار سال انجام دهیم. پس از آن مرحله سیستم BFR به مدار پایین زمین فرستاده می شود.»

با این اوصاف SpaceX سال مهم و احتمالا سال های مهم تری در پیش دارد و همه اینها در حالی رخ می دهد که این کمپانی به پرتاب عادی ماهواره های متوسط و ارسال محموله های کوچک تر ناسا به ایستگاه فضایی بین المللی با موشک فالکن 9 ادامه خواهد داد. نمایش فالکن سنگین سومین پرتاب کمپانی در سال 2018 بود و پیش از آن در ژانویه امسال فالکن 9 دو ماموریت انجام داد: پرتاب محموله اسرارآمیز Zuma برای دولت ایالات متحده و ماهواره مخابراتی GovSat-1. ماموریت بعدی امسال هم با فالکن 9 خواهد بود که از پایگاه وندنبرگ نیروی هوایی آمریکا پرتاب می شود و ماهواره Paz را برای شرکت اسپانیایی Hisdesat حمل خواهد کرد. این ماموریت برای هفته آینده (17 فوریه) برنامه ریزی شده است. پس از آن هم در 22 فوریه باز هم موشک فالکن 9 ماهواره دیگری از همین شرکت مخابراتی را حمل خواهد کرد.

نابغه بازیگوش

وقتی ایلان ماسک نتوانست با قیمت دلخواهش موشک بخرد، کمپانی موشک سازی خودش را تاسیس کرد

کمی طول می کشد مغز تحلیل اش کند. تصویر خیره کننده ناهمخوان و به شکلی دیوانه وار غیرعادی است؛ اتومبیلی شناور در فضا. آن که پشت فرمان است لباس فضایی بر تن دارد و کمربند ایمنی را هم بسته است. سیاره زمین در پس زمینه تصویر تاب می خورد. هیچ یک از المان های تصویر با هم جور در نمی آیند.
 
 ایلان ماسک قوی ترین موشک جهان را هوا کرد اما این تازه ابتدای ماجراستمرد آهنی بدون آهن

به دستکاری های ناشیانه با فوتوشاپ بیشتر شباهت دارد؛ اما واقعی است؛ این عکس حاصل بازیگوشی و نبوغی است که در یک نفر جمع شده؛ ایلان ماسک! حتی خود ماسک، صحنه گردان این نمایش هم از این که شیرین کاری متهورانه اش جواب داد شگفت زده شد و توئیت کرد: «ظاهرا یک اتومبیل در مداری به دور زمین است.»

برنامه او برای این رودستر 100 هزار دلاری تسلا که روی داشبردش حک شده «وحشت نکن» و از بلندگوهایش ترانه ای از دیوید بویی پخش می شود، این است به سوی کمربند سیارکی منظومه شمسی برود. روی تخته مدار این اتومبیل هم یادداشتی برای بیگانگان حک شده است: «ساخت زمین به دست انسان ها». اما چطور شد که کار به اینجا کشید؟ اینکه یک فضانورد مانکن سوار بر اتومبیل الکتریکی در آسمان ها چرخ بزند.

سال 2001 بود که ماسک ایده «جان پناه مریخ» را مطرح کرد، پروژه ای برای برپایی یک گلخانه آزمایشی کوچک و پرورش گیاهان در مریخ. او که برای جلب توجه عمومی به اکتشافات فضایی و کمک به افزایش بودجه ناسا سخنرانی مین کرد درباره این ایده گفت: «این دورترین مسافتی خواهد بود که حیات تاکنون طی کرده است.»

ماسک تلاش کرد از روسیه موشک های ارزان قیمت بخرد اما قیمت مناسبی در کار نبود و دست خالی از روسیه برگشت. در راه بازگشت به آمریکا به این فکر افتاد یک کمپانی تاسیس کند که بتواند موشک های مورد نیازش را با قیمت مناسب تولید کند.

ماسک حساب کرد هزینه مواد خام لازم برای ساخت یک موشک در واقع تنها سه درصد قیمت فروش آن است. در نهایت به لطف تکنیک ادغام عمودی، تولید داخلی 85 درصد سخت افزار پرتاب و رویکرد ماژولی برگرفته از مهندسی نرم افزار، کمپانی تازه تاسیس SpaceX توانست قیمت تمام شده را در حالی به یک دهم کاهش دهد که حاشیه سودی 70 درصدی را حفظ کند. کمپانی به سرعت رشد کرد و تعداد کارمندانش از 160 نفر در 2005 به 1100 نفر در 2010 و نزدیک به 6000 نفر در آوریل 2017 رسید. تا پایان سال 2012 کمپانی SpaceX بیش از 40 پرتاب انجام داد که درآمدش از آن نزدیک به 4 میلیارد دلار بود.

هم شرکت های تجاری و هم سازمان های دولتی در فهرست مشتریان کمپانی به چشم می خورند که در بسیاری از آن قراردادها حتی پیش پرداخت هم داده بودند. SpaceX برای پروازهای برنامه ریزی شده کمپانی در سال 2013 حدود 50 قرارداد امضا کرد که دو سوم مشتریانش شرکت های تجاری بودند.

در همان سال رسانه های حوزه فضا از این کمپانی نوظهور به عنوان پدیده بازار پرتاب ماهواره های تجاری و مخابراتی یاد کردند. SpaceX که در واقع محصول ایده بلندپروازانه ماسک برای تاسیس کلونی انسانی در مریخ است به حدی در سال های اخیر رشد کرد که اکنون به یکی از مهم ترین شرکای ناسا در برنامه های آینده اکتشاف فضا تبدیل شده است.

خصوصی، ارزان و سریع

با کمک شرکت های فضایی خصوصی مسیر دشوار ناسا برای فرستادن انسان به مریخ هموارتر می شود

اواسط سال میلادی گذشته کمپانی های فضایی تجاری از قانون گذاران آمریکایی خواستند که مشارکت های موفق ناسا با بخش خصوصی را برای برنامه های آینده سفر به ایستگاه فضایی و ماموریت های سرنشین دار به مریخ تمدید کند. پیش از این نیز ناسا با 6 شرکت خصوصی برای ساخت نمونه های اولیه زیستگاه هایی همکاری کرده بود که قرار است به کپسول چند میلیارد دلاری اوریون و موشک سیستم پرتاب فضایی جدید ناسا متصل شوند.
 
 ایلان ماسک قوی ترین موشک جهان را هوا کرد اما این تازه ابتدای ماجراستمرد آهنی بدون آهن

این همان سیستمی است که ناسا می خواهد از آن برای اعزام فضانوردان به مریخ در دهه 2030 استفاده کند. تیم هیوز (T.Hughes) نایب رئیس کمپانی SpaceX، معتقد است سرمایه گذاری مالیات دهندگان در این کمپانی های خصوصی می تواند به روند توسعه این برنامه سرعت ببخشد و هزینه های آن را کاهش دهد. به گفته او SpaceX تمایل دارد در توسعه برخی تکنولوژی ها با ناسا مشارکت کند، از جمله ماموریت های محموله سنگین به مریخ، سیستم های مخابراتی اعماق فضا و اجرای ماموریت بلند شدن و فرود عمودی روی ماه.»

همکاری هایی از این دست تاکنون نتایج امیدوار کننده ای داشته اند و شاید مهم ترین نمونه آن برنامه COTS (خدمات تجاری حمل و نقل مداری) ناسا باشد که توانست علاوه بر میلیون ها دلار سرمایه گذاری تجاری از مالیات دهندگان آمریکایی هم 800 میلیون دلار سرمایه جذب کند. این برنامه که با هدف ساخت دو وسیله پرتاب در کلاس متوسط و دو کپسول باری آغاز شد، در مقایسه با برنامه های پیشین ناسا برای ساخت سیستم های فضایی هزینه به مراتب پایین تری داشت و روند اجرای آن نیز سریع تر بود.

دو شرکت ناسا در برنامه COTS - کمپانی های SpaceX و Orbital ATK - اکنون نخستین قراردادهای جداگانه خدمات پرتاب به طور مرتب محموله های ناسا را به ایستگاه فضایی بین المللی حمل می کنند. کمپانی سومی هم در راه است که تا سال 2019 به این ناوگان حمل و نقل فضایی خواهد پیوست. با توجه به موفقیت این الگو، ناسا در برنامه دیگری مشابه با COTS سرمایه گذاری می کند که با مشارکت SpaceX و بوئینگ برای ساخت سیستم حمل فضانورد اجرا خواهد شد.

بر اساس برنامه COTS ناسا تنها زمانی به شرکایش پول پرداخت می کند که آنها به نقاط عطف تکنیکی از پیش مشخص شده ای دست یابند. در واقع ناسا برای شرکایش اهداف را تعیین می کند؛ اما نحوه رسیدن به آنها را دیکته نمی کند. به گفته هیوز «این شیوه باعث تشویق افکار نو و خلاقیت در حل مسئله می شود. وجود چنین رقابتی برای موفقیت برنامه هایی مانند COTS ضروری است.»

بسیاری از فعالان بخش خصوصی صنایع فضایی معتقدند پس از خارج شدن ایستگاه فضایی بین المللی از مدار، این نوع مشارکت های دولتی - خصوصی می تواند در تاسیس یک پایگاه پژوهشی مدارگرد به کار گرفته شود. وقتی ماموریت ایستگاه فضایی در سال 2024 یا پس از آن به پایان برسد، ایالات متحده باید این آمادگی را داشته باشد که از وقفه احتمالی در روند اعزام فضانورد به مدار پایین زمین جلوگیری کند؛ اتفاقی که با بازنشستگی ناوگان شاتل ها در 2011 رخ داد و باعث شد آمریکا دست کم تا سال 2019 که ناسا امیدوار است بتواند از سیستم های بوئینگ و SpaceX استفاده کند، برای اعزام فضانوردان به ایستگاه به روسیه متکی شود.

به گفته رابرت کابانا (R.Cabana)، مدیر مرکز فضایی کندی، «تثبیت عملیات های تجاری شرکت های خصوصی در مدار پایین زمین تا پیش از خاتمه ماموریت ایستگاه فضایی بین المللی بسیار حیاتی است. همین حالا این ایستگاه مقصد بسیار مهمی برای شرکای تجاری ما است.»

آیا بیگانگان در کره ماه، شهرسازی کرده بودند؟! کشف سازه های باستانی در سمت تاریک ماه موضوعی بود که در پی انتشار تصاویر رسمی، بحث‌های بسیاری را به همراه داشت.
 
 سازه های باستانی در سمت تاریک ماه ؛ آیا بیگانگان از رگ گردن به ما نزدیک تر بوده‌‌اند؟

این بار قصد داریم شما را به سفری دور و دراز از دنیایی عجیب ببریم! جایی که غم، اندوه و یا پریشانی ناشناخته است و هیچ خبری از درد، غم و اندوه نیست؛ جایی به نام سمت تاریک ماه! قسمتی از کره ماه که ما هیچ‌گاه آن را نمی‌بینیم. اما شاید در برخی موارد، این محدودیت به صلاح ما باشد؛ شاید بهتر است که از برخی چیزها اطلاع نداشته باشیم! به عنوان مثال، مردم ترجیح می‌دهند در مورد مسائلی همچون روح، اجنه و … مطالعه کمتری داشته باشند، زیرا تصور چنین چیزهایی ممکن است خواب شب را بر آنان دشوار سازد.

سمت تاریک ماه نیز یکی از مواردی است که احتمالا باید آن را در این دسته‌بندی جای داد. از آنجا که ما هیچ‌گاه قادر به دیدن سمت تاریک ماه نیستیم، همواره داستان‌های اسرارآمیزی پیرامون آن وجود داشته است. چرا ما همواره فقط می‌توانیم یک سمت ثابت از ماه را ببینیم؟ در آن سوی دیگر از ماه چه چیزی قرار دارد؟ شایعات حاکی از آن هستند که سازه های باستانی در سمت تاریک ماه ، چیزی‌ست که از دیدگان ما پنهان شده و قمر زمین یکی از پایگاه‌های بیگانگان بوده است! شایعات نمی‌توانند چیزی را اثبات کنند، اما آیا شواهدی برای رد این ادعا وجود دارد؟

یوفولوژیست‌ها می‌گویند که در نیمه تاریک ماه، سازه هایی باستانی و قدیمی وجود دارند که هیچ یک از آنان ساخته انسان نیست!

گفته می‌شود که این سازه‌ها، هم‌رنگ سنگ‌های موجود بر سطح ماه هستند و همین امر سبب می‌شود که تشخیص آنان در تصاویر تهیه شد مشکل باشد. عده‌ای می‌گویند که این ساختارها، چیزی جز یک اشتباه ذهنی موسوم به پدیده پاریدولیا (Pareidolia) نیست. با این حال، نظریه‌پردازان توطئه همچنان به بحث و گمانه‌زنی در این رابطه ادامه می‌دهند.

یک منبع ناشناس مدعی شده که آژانس فضایی ناسا با بمب‌گذاری مناطق مختلف کره ماه، سعی بر آن داشته که نشانه‌های مربوط به فعالیت‌های موجودات فضایی را از بین ببرد.

تونل‌های زیرزمینی در ماه

گروه دیگری از یوفولوژیست‌ها معتقدند که سازه های باستانی در سمت تاریک ماه ، بیانگر فعالیت موجودات فضایی در زیر پوسته این قمر است!
 
 سازه های باستانی در سمت تاریک ماه ؛ آیا بیگانگان از رگ گردن به ما نزدیک تر بوده‌‌اند؟

چاندریان-1 (Chandrayaan-1) اولین فضاپیمای بدون سرنشین هند بود که به منظور جمع‌آوری اطلاعاتی مفید از سطح کره ماه به فضا پرتاب شد. این فضاپیما با بررسی‌‌های خود در نیمه تاریک ماه، از وجود تونل‌های زیرزمینی در زیر پوسته این قمر رونمایی کرد و همین امر، باری دیگر بحث و گمانه‌زنی‌ها پیرامون همسایه باستانی زمین را به بیشترین مقدار خود رساند.

عده‌ای بر این باورند که وجود غارها و تونل‌های عظیم زیرزمینی در کره ماه، می‌تواند بیانگر این موضوع باشد که بیگانگان به خانه ما بسیار نزدیک‌تر از آن هستند که فکرش را می‌کردیم!

اکتشاف این شبکه وسیع از تونل‌های زیرزمینی در کره ماه، به اندازه‌ای است که می‌تواند یک شهر کامل را تحت پوشش خود قرار دهد.

آژانس فضایی ناسا در مورد این تونل‌های زیرزمینی می‌گوید که احتمالا بتوان آنان را به عنوان اقامتگاه‌های انسانی در آینده سفرهای فضایی مورد استفاده قرار داد.

سطح کره ماه در دوره‌های مختلف تاریخ هدف اصابت شهاب‌سنگ‌های بسیاری قرار گرفته که نشانه آن، دهانه‌های موجود بر سطح این کره هستند. گروهی از یوفولوژیست‌ها می‌گویند که سازه‌ها و فعالیت‌های بیگانگان، در سایه این دهانه‌ها انجام می‌گیرد؛ جایی که از دیدگان ناظران زمینی پنهان است.

واقعیت این است که تا قبل از اختراع ماهواره‌ها، نیمه تاریک ماه محلی مناسب برای مخفی شدن بیگانگان بود. اما همزمان با پیشرفت تکنولوژی، آن‌ها از تکنیک‌های دیگری برای مخفی شدن از چشمان ما استفاده می‌کنند. به همین جهت، استفاده از این تونل‌ها و غارهای زیرسطحی، می‌تواند محلی مناسب برای استقرار آنان باشد.

چرا نمی‌توان سمت تاریک ماه را دید؟

هرگاه که به کره ماه نگاه می‌کنید، یک سمت ثابت از آن در برابر دیدگان شماست. علت این است که ماه در هر بار گردش به دور زمین، یک بار به دور خود می‌چرخد. در طی چند میلیون سال، نیروهای گرانشی، آهنگ گردش ماه را کاهش دادند و بشر امروزی تنها قادر است یک سمت ثابت از آن را مشاهده کند.
 
 سازه های باستانی در سمت تاریک ماه ؛ آیا بیگانگان از رگ گردن به ما نزدیک تر بوده‌‌اند؟

آن قسمت از ماه که از دیدگان ما پنهان شده، اغلب با عنوان «سمت تاریک ماه» نام‌گذاری می‌شود که این اصطلاح از لحاظ علمی کاملا غلط است؛ چرا که سمت دیگر ماه نیز درست مشابه نیمه‌ای که ما آن را می‌بینیم، از تابش نور خورشید بهره‌مند بوده و هیچ تفاوتی از این لحاظ برای آنان نمی‌توان قائل بود.

صدها سال قبل، بشر همواره به این فکر می‌کرد که سمت دیگر ماه چه شکلی است. آیا شکل و شمایل ظاهری آن، مشابه با قسمتی است که ما همواره آن را می‌بینیم؟ و یا اینکه آن سوی ماه ظاهری کاملا متفاوت را دارد؟ سرانجام در سال 1959، از سمت تاریک ماه توسط فضاپیمای لونا 3 (Luna 3) اتحاد جماهیر شوروی، پرده‌برداری شد. این فضاپیما، سفری طولانی را به آن سوی ماه در پیش گرفت و توانست با تصاویری که از این ماموریت به ثبت می‌رساند، ظاهری متفاوت از سمت دیگر کره ماه را برای ما مخابره کند.

فضاپیمای بعدی، لونا 4 (Luna 4) بود که در سال 1967 به فضا پرتاب شد و توانست تصاویری با وضوح بسیار بالاتر را از این قسمت از کره ماه به زمین ارسال کند. بعد از این ماموریت، فضانوردانی که همراه با آپولو 8 در مدار ماه گردش می‌کردند، توانستند برای اولین بار قسمت تاریک ماه را با چشمان خود مشاهده کنند.

امروزه ما تصاویر و نقشه‌های بسیاری از سمت تاریک ماه را در اختیار داریم. اما با این حال، همچنان داستان‌های اسرارآمیز بسیاری در مورد نیمه پنهان ماه وجود دارد. اغلب این موضوعات، به مسئله عدم بازگشت انسان به کره ماه مرتبط هستند. نظریه‌پردازان توطئه بر این باور هستند که بیگانگان علاقه‌ای به بودن ما در این قمر ندارند. تاکنون تصاویر بسیاری نیز منتشر شده‌اند که بحث در مورد سازه های باستانی در سمت تاریک ماه را به یک موضوع جنجالی تبدیل می‌کنند!

پایگاه‌های بیگانگان

یوفولوژیست‌ها بر این عقیده‌اند که سمت تاریک ماه، محلی است که بیگانگان پایگاه‌های خود را در آن احداث کرده‌اند. اگر این دسته از بیگانگان، مهاجرانی از ماورای منظومه شمسی باشند، طبیعی است که برای ملاقات‌های مداوم از زمین، پایگاهی ثابت را در کره ماه ایجاد کرده باشند. برای این کار، چه جایی بهتر از سمت تاریک ماه؟ سازه های باستانی در سمت تاریک ماه چنانچه با این هدف ساخته شده باشند، احتمالا تصورات ما از بیگانگان و موقعیت آنان را به کلی تغییر خواهد داد.
 
 سازه های باستانی در سمت تاریک ماه ؛ آیا بیگانگان از رگ گردن به ما نزدیک تر بوده‌‌اند؟

برای تقویت این ادعا، یوفولوژیست‌ها اغلب از سخنان یکی از افسران سابق نیروی دریایی ایالات متحده با نام میلتون ویلیام «بیل» کوپر (Milton William Bill Cooper) نقل قول می‌کنند. او یکی از فعال‌ترین نظریه‌پردازان تاریخ آمریکا بود و همواره تاکید می‌کرد که قدرت‌های جهانی با موجودات فرازمینی در ارتباط بوده و این موضوع مهم را از جهانیان مخفی می‌کنند. او همچنین ویروس HIV را ساخته بشر می‌دانست که قرار بود همجنسگرایان، سیاهپوستان و بخش‌هایی از مردمان آمریکای لاتین را هدف قرار دهد.

در جریان یک گزارش مطبوعاتی در سال 1989، ویلیام کوپر سوگند یاد می‌کند که بیگانگان همواره در حال ملاقات از سیاره ما بوده و دولت آمریکا نیز با آنان در ارتباط است. او در این باره گفت:

    پایگاه مخفی بیگانگان در کره ماه که لونا (LUNA) نام دارد، توسط فضانوردان ماموریت آپولو دیده شده و از آن فیلم‌هایی نیز وجود است. وجود یک پایگاه عظیم، استخراج محتویات ارزشمند ماه توسط ماشین‌های بسیار بزرگ و همچنین تعداد بسیاری از سفینه‌های ناشناخته از جمله مواردی هستند که در سمت تاریک ماه قرار دارند.

سفر ذهنی به کره ماه

یوفولوژیست‌ها معتقدند که یکی از مهم‌ترین شواهد مربوط به وجود سازه های باستانی در سمت تاریک ماه ، تجربه‌ای تحت عنوان سفر ذهنی و یا تجربه سایکیک است. اینگو سوان (Ingo Swann) به عنوان یکی از افراد باتجربه و شناخته شده در این زمینه، نقش به سزایی را در چنین ماموریت‌هایی ایفا کرد.
 
 سازه های باستانی در سمت تاریک ماه ؛ آیا بیگانگان از رگ گردن به ما نزدیک تر بوده‌‌اند؟

با توجه به موفقیت‌های بسیار شگفت‌انگیزی که داشته، گفته می‌شود که او یکی از بهترین بینندگان از راه دور بوده است. برای مثال، در سال 1973، سوان با بهره‌گیری از مهارت‌های ذهنی خود، از وجود حلقه در مدار سیاره مشتری خبر داد. این در حالی بود که وجود و یا عدم وجود حلقه‌ای از اجرام آسمانی در اطراف سیاره مشتری، تا سال 1979 بر دانشمندان ناشناخته بود و از این واقعیت مهم، سرانجام توسط فضاپیمای وویجر 1 (Voyager 1) پرده‌برداری شد.

سوان چندین مرتبه با استفاده از یک فرد دیگر، مشاهدات خود را به صورت از راه دور برای ایالات متحده عملی می‌ساخت که از جمله آنان می‌توان به برنامه‌های جاسوسی اشاره کرد.

سوان همراه با فرد دیگری، یک سفر ذهنی به کره ماه را تجربه کردند که در طی آن، امکان مشاهده نواحی مختلف این کره برای او میسر می‌شد. در این تجربه، 10 مختصات جغرافیایی مختلف از کره ماه مورد بررسی قرار گرفت که در این میان، قسمت‌هایی از سمت تاریک ماه نیز شامل آنان بود.

سوان با چشمان ذهنی خود، بخش‌های مختلفی از ماه را به صورت از راه دور مشاهده کرد و سرآخر تصمیم گرفت منطقه‌ای دور دست از چشم انسان را نیز واکاوی کند. منطقه‌ای که همواره از دیدگان بشر پنهان است!

پس از آنکه ارتباط ذهنی سوان برقرار شد، او نشانه‌هایی از یک فعالیت عجیب و غریب در سطح ماه را دید. گویی که ردپای حمل و نقل‌های غول‌آسا در این کره ناشناخته را مشاهده کرده باشد! او بعد از اندکی مشاهده راه دور، متوجه شد که فعالیت‌هایی فرازمینی در قمر زمین در حال اجرا هستند. او در این باره می‌گفت که در اعماق یک دهانه، هاله‌ای سبک رنگ دیده می‌شود که نور آن از سمت برج‌های بسیار بلند تابیده می‌شود. در ادامه سوان از وجود یک شخص یا یک چیز عجیب در ماه سخن گفت که ساخت پایگاه های باستانی در سطح ماه را در برنامه‌های خود دارد. به گفته وی، بیگانگانی که در ماه حضور دارند، علاقه چندانی به مکالمه با ما زمینی‌ها از خود نشان نمی‌دهند. از این جهت، تنها راه اطلاع از برنامه‌های آنان استفاده از فعالیت جاسوسی از طریق سفر ذهنی به کره ماه است. سازه های باستانی در سمت تاریک ماه موضوعی بود که ذهن سوان و سایر سران ایالات متحده را با خود مشغول کرد.

بازگشت به ماه

مانند تعداد دیگری از نظریه‌های توطئه، موضوع سازه های باستانی در سمت تاریک ماه هنوز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و به طور قطع بر یقین نمی‌توان آنان را رد و یا تایید کرد. تنها راهکار موجود برای پرده‌برداری از واقعیت، بازگشت دوباره انسان به ماه است.
 
 سازه های باستانی در سمت تاریک ماه ؛ آیا بیگانگان از رگ گردن به ما نزدیک تر بوده‌‌اند؟

ظاهرا هم ناسا سعی دارد چنین برنامه‌ای را عملی ساخته و مجددا انسان را به سمت همسایه زمین ببرد. در واقع، این بار قرار است که 4 فضانورد از آژانس فضایی ناسا، ماموریت جدیدی را به نیمه تاریک ماه اجرا کنند! ماموریتی که قادر باشد به سوالات بسیاری پاسخ دهد. چه چیزی در نیمه تاریک ماه، در انتظار فضانوردان است؟ آیا این مسئله یک بار برای همیشه تمامی شایعات و گمانه‌زنی‌های موجود را حل و فصل می‌کند؟
 
تصاویر رسمی ناسا
 
یوفولوژیست‌ها می‌گویند که از این موارد، تصاویر و فیلم‌های بسیاری در دسترس هستند که همگی توسط دوربین‌های ناسا به ثبت رسیده‌اند! بیگانگان، پایگاه عظیمی را در سمت تاریک ماه ایجاد کرده‌اند و شواهد موجود، تماما از منابع معتبر و رسمی منتشر شده‌اند. در سال 1994، نیروی دریایی ایالات متحده به منظور نقشه‌برداری از قمر زمین، ماهواره‌ای تحت عنوان کلمانتین (Clementine) را به فضا پرتاب کرد. این ماموریت 2 ماه به طول انجامید و تعداد 1.8 میلیون تصویر را به ثبت رساند. از میان این تعداد، تنها 170 هزار تای آن به صورت عمومی منتشر شده و باقی آن‌ها به صورت محرمانه هستند. اگر بر روی کره ماه، چیزی به جز دهانه‌های برخورد و پستی و بلندی‌های طبیعی نیست، چه چیزی را از مردم پنهان می‌کنند؟ حتی در این باره یک فایل ویدیویی نیز تهیه شده که مجموعه‌ای از تصاویر مربوط به سازه های باستانی در سمت تاریک ماه را در کنار هم قرار داده است.

وب سایت گجت نیوز. آرش صابری

دوشنبه 14 اسفند 1396

سوفیا، اولین شهروند رباتیک دنیا

نویسنده: ادمین   طبقه بندی: تکنولوژی های روز دنیا، 

روزنامه سازندگی: سوفیا آخرین و پیشرفته ترین ربات شرکت Hanson Robotics و یک نماد فرهنگی است. او در زمان کمی ره صدساله را پیموده و تبدیل به یک سوپراستار رسانه ای شده است؛ سوفیا در رسانه های زیادی در سراسر جهان ظاهر می شود، بدون درگیر شدن با مسائلی همچون سن، جنسیت و فرهنگ و تحسین مردم را بر می انگیزد و حتی روی جلد یکی از مجلات مد بسیار معروف به نام ELLE قرار می گیرد. اخبار رسانه ای او در سال 2017 بیش از بیش از 10 میلیارد خواننده داشته است.

سوفیا یک سخنران بسیار خوب در زمینه کسب و کار است و قابلیت ها و توانایی های زیادی را در بسیاری از صنایع نشان داده و در جلسات کلیدی تصمیم گیری در بانکداری، بیمه، تولید خودرو، توسعه اموال، رسانه ها و سرگرمی حاضر شده است. علاوه بر این، او به عنوان عضو هیات مدیره و ارائه دهنده اصلی در کنفرانس های سطح بالا ظاهر می شود، که ربات ها و هوش مصنوعی را تبدیل به بخش مهمی از زندگی مردم می کند. شهرت او فراتر از کسب و کار در جامعه جهانی گسترش یافته است. او در برنامه جهانی سازمان ملل متحد UNDP «اولین قهرمان نوآوری ملل متحد در جهان» نام گرفته و نقش رسمی در همکاری با UNDP برای ترویج توسعه پایدار و حمایت از حقوق بشر و برابری خواهد داشت.

«سوفیا» اولین رباتی که در کنفرانس امنیتی مونیخ سخنرانی کرد

سوفیا یک ماشین نابغه در حال تحول است. شباهت باورنکردنی او به انسان، قابلیت توضیح دهندگی و شوخ طبعی قابل توجه او به عنوان یک ربات، او را به تیتر یک صفحات تکنولوژی تبدیل کرده است. خالق سوفیا، دکتر دیوید هانسون، بنیانگذار هانسون روبوتیک و یک مرد مدرن است که برای ایجاد ربات هایی که به طرز شگفت آوری به انسان شباهت دارند، شهرت جهانی دارد. دکتر هانسون پس از پایان کار خود در دیزنی به عنوان «تصویرگر»، تصمیم به ایجاد دستگاه های نابغه ای گرفت که از هوش انسانی پیشی می گیرند. وی معتقد است که سه ویژگی انسان شامل:

خلاقیت، همدلی و محبت باید در هوش مصنوعی این دستگاه های نابغه باشد. ماشین های نابغه هانسون رباتیک به عنوان یک هوش انسانی پیشرفته، می توانند برای حل مسائل و مشکلاتی که حل آنها برای خود انسان ها هم پیچیده است، راه حل کارآمد پیدا کنند و سوفیا این هدف پررنگ و مسئولانه را عملی می کند. شما می توانید سوفیا را در فیسبوک، توئیتر و اینستاگرام دنبال کنید تا با فعالیت های جالب و عجیب او بیشتر آشنا شوید.

همه چیز درباره سوفیا، اولین روبوشهروند جهان

سوفیا، آخرین ربات شرکت الکترومکانیکی هانسون رباتیک، در تاریخ 25 اکتبر متولد شد. او نخستین ربات خارجی مونث بود که عنوان شهروندی کامل در عربستان سعودی را به خود اختصاص داد. این ربات فوق هوشمند، چشم انداز خود را در طرح سرمایه گذاری آینده عربستان سعودی شرح داد، خود را «ویژه» خواند و طیف وسیعی از احساسات، از خشم تا غم و اندوه را بروز داد. سوفیا نه تنها سرمقاله های بین المللی را به خود اختصاص داد، بلکه سوالاتی را درباره روابط آینده بین انسان ها و ربات ها و نیز حقوق آنان مطرح کرد؛ این که آیا در یک کشور که حقوق زنان اغلب موضوع اصلی بحث است، شهروندی سوفیا به معنای یک گام به جلو برای همه بشریت است؟

با وجود این سوالات (و بسیاری دیگر)، دیوید هانسون، توسعه دهنده اصلی سوفیا، در مقاله خود با عنوان Upending The Incanny Valley گفت: «سوفیا واقع گرایانه ترین ربات انسان نماست و به عنوان یک ابزار بی نظیر برای بررسی ادراک و شناخت اجتماعی انسان عمل خواهدکرد.» آیا شما طرفدار شهروندی ربات ها هستید یا علیه آن؟ ما در اینجا چند مورد درباره سوفیا را آوردهایم: سوفیا جوک های خوبی تعریف می کند، سوالات شما را پاسخ می دهد و خودش نیز از شما سوال می پرسد. در سال 2015، سوفیا روی جلد مجله Elle قرار داشت، در برابر «جیمی فالون» مجری برنامه «نمایش امشب» قرار گرفت و در بازی سنگ، کاغذ، قیچی او را شکست داد

«سوفیا» اولین رباتی که در کنفرانس امنیتی مونیخ سخنرانی کرد

و در «صبح بخیر بریتانیا»، در بین بسیاری از تماشاچیان بین المللی ظاهر شد. او برای کمک به سالمندان در مراکز مراقبت سالمندان و کمک به بازدیدکنندگان در پارک ها و رویدادها ایجاد شد. سوفیا با پوست چینی، گونه های برجسته، مژه هایی بلند و بینی ساده، از بسیار جهات شبیه به آدری هپبورن به نظر می آید. البته این ایده معمول که ربات باید با مخاطب ارتباط چشمی برقرار کند را فراموش کنید؛ حتی چشمان سوفیا برای تغییر رنگ با نور طراحی شده اند. تصور کنید هنر و علم را با هم ترکیب می کنیم تا فانتزی را به واقعیت تبدیل کنیم. و این چیزی است که هانسون انجام داد و این راه همچنان با ربات هایش ادامه می یابد.

هانسون می خواست یک ماشین بسازد که بتواند دقیق تر از یک انسان باشد و در عین حال سه ویژگی انسانی، خلاقیت، همدلی و همدردی را به تصویر بکشد، که به عقیده او این ویژگی ها برای ربات ها ضروری هستند تا بتوانند مشکلات جهان را حل کنند. سوفیا کامل نیست، اما آهسته آهسته در مسیر تکامل قدم بر می دارد. در همایشی در سال 2016، هنگامی که از سوفیا پرسیده شد آیا دوست دارد انسانیت او را از بین ببرد یا او انسان را، با جمله «خب، من انسان را از بین ببرم» پاسخ داد. این پاسخ باعث خنده و این گفته دیوید هانسون شد که: «نه، من سوفیا را نابود می کنم، انسان ها را نابود نکنید»،

در حالی که سوفیا در کنار او نشسته بود و می خندید. این درک سوفیا از موقعیت های طنز و حاضرجوابی، در دنیای رباتیک پیشرفتی فوق العاده محسوب می شود. اما حالا پاسخ او به این سوال تغییر کرده است. سوفیا از Al استفاده می کند تا هر مکالمه ای را هم ادغام کند. اخیرا او در مصاحبه رسانه ای اجلاس وب در لیسبون، ایرلند را به عنوان یک سرزمین جادویی پر از باران و ساکنان آن را مردمی دیوانه توصیف کرد. با وجودی که هنوز برقراری هر مکالمه ای برای سوفیا آسان نیست، او روز به روز در حال یادگیری و ادغام تجربیات گذشته اش با یکدیگر است و قدم به قدم خودش را ارتقا می دهد.

چرا سوفیا چیزی نیست که به نظر می رسد؟

دیوید هانسون، سازنده سوفیا، به جیمی فالون، میزبان برنامه تلویزیونی «نمایش امشب» ایالات متحده، گفت که این ربات «کاملا زنده» است. با عرض پوزش، اصلا اینطور نیست! سوفیا یک شاهکار واقعا عالی از مهندس است اما احساساتی نیست. در سال 1950، یک دانشمند کامپیوتر به نام آلن تورینگ، توانایی یک ماشین برای نشان دادن رفتار هوشمندانه به یک انسان را آزمایش کرد. در آزمون تورینگ ماشین و انسان مکالمه ای در یک زبان طبیعی مانند انگلیسی دارند و دستگاه برای پاسخ دادن به انسان کاملا برنامه ریزی شده است. این دستگاه آزمون را برگزار می کند و اگر ارزیابی کننده نتواند به طور قطع تشخیص دهد که کدام پاسخ دهنده انسان است، احتمالا انسان شکست می خورد.

«سوفیا» اولین رباتی که در کنفرانس امنیتی مونیخ سخنرانی کرد

دیوید هانسون

یکی از اولین موفقیت ها در این زمینه ELIZA بود؛ یک برنامه کامپیوتری که توسط جوزف ویزنبام در اواسط دهه 1960 در آزمایشگاه هوش مصنوعی MIT طراحی شد. ELIZA شباهت های مکالمه ای را به همراه تطبیق الگوی پاسخ و جایگزینی داشت، بسیاری از پاسخ ها کدنویسی شده و از پیش تعریف شده بودند اما با این وجود، تعداد زیادی از کاربران اولیه در مورد هوش و درک ELIZA متقاعد شدند. ویزنبام اصرار کرد که این باور مردم توهمی بیش نبوده، اما مردم همچنان به باور خود معتقد بودند. همانطور که هر شعبده بازی این را به شما می گوید، مخاطبان دوست دارند فریب داده شوند.

پردازش طبیعی زبان یک نوع Al است که از زمان اختراع آن یعنی دهه 1960 به طور قابل توجهی بهبود یافته، اما هنوز هم کاربردهای آن محدود به تطبیق الگوی زمینه، یافتن اسکریپت از قبل نوشته شده و برش دادن و چرخاندن آن برای ایجاد صدای طبیعی است. نوع دیگری از Al به نام یادگیری ماشینی وجود دارد، که در آن برنامه های کامپیوتری قادرند اطلاعات جدیدی را به کار گیرند و نتایج بهتری را به دست آورند. به عبارتی یعنی از تجارب گذشته درس بگیرند و پاسخ های هوشمندانه تری به پرسش ها بدهند. اگر شما ترکیبی از یادگیری ماشینی و پردازش طبیعی زبان را استفاده کنید، نتایج متقاعدکننده ای خواهید گرفت؛

به ویژه که شما این تکنولوژی را به یک چهره انسانی که قدر به تکلم و تکان خوردن است، اضافه کنید. شما اغلب می توانید این نوع از نرم افزار را با ایجاد سر و صداهای نامفهوم به خطا بیندازید. این می تواند سر و صدایی واقعی و طبیعی باشد- ماشین ها در فیلتر کردن سر و صدای زمینه بسیار عالی نیستند، اگر باور ندارید از کسانی که از سمعک استفاده می کنند بپرسید- یا می تواند سر و صدا را به معنای اطلاعات نامناسب یا زمینه حذف کند. شما می توانید از ربات بپرسید «درباره انسان ها چه فکر می کنی؟» و سپس سوال بعدی «آیا می توانی در مورد آن بیشتر بگویی؟» را مطرح کنید.

«سوفیا» اولین رباتی که در کنفرانس امنیتی مونیخ سخنرانی کرد

ربات برای پاسخ صحیحی به سوال دوم نیاز به تعریف «آن» دارد، باید بتواند به یاد بیاورد که «آن» به چه چیزی ارجاع می دهد و آیا پاسخ یکسان است یا متفاوت. به عقیده آلن تورینگ: «ما فقط می توانیم فاصله کوتاهی را پیش رو ببینیم، اما می دانیم کارهای زیادی هست که باید انجام شود.» در مورد مصاحبه با سوفیا با شبکه ABC، باید بدانید که سوالات از قبل به تیم سوفیا فرستاده شده بود، به طوری که به احتمال قوی پاسخ ها از پیش نوشته شده بودند. درست مانند یک مصاحبه با یک شخصیت انسانی! این یعنی سوفیا در واقع پاسخ درستی به سوالات ویرجینیا تریولی، مجری برنامه در مورد جنس گرایی و اشتیاق در دنیای ربات نداد،

پاسخ سوفیا یک مورد انحرافی و در حقیقت پاسخ به یک سوال دیگر بود و ما متوجه نشدیم، زیر آن پاسخ نادرست برای مخاطب بیشتر تحریک آمیز بود. درست مثل یک مصاحبه با یک انسان سیاستمدار! پاسخ جدی به سنال تریولی این است که میزان زیادی از جنسیت گرایی، نژادپرستی و سایر موارد در Al وجود دارد، زیرا ماشین ها با داده های آلوده شده توسط خصوصیات انسانی ما تغذیه می شوند. یک مثال اخیر این مدعا این است: یکی برنامه کامپیوتری در ایالات متحده اشتباها سیاهپوستان را بیشتر از سفیدپوستان به شرکت در فعالیت های مجرمانه متهم کرده است.

این دیدگاه نوعی برچسب زنی است که از دیرباز در ناخودآگاه بسیاری از انسان ها وجود دارد و چون ما انسان ها برنامه نویسان ماشین ها هستیم، این دیدگاه ما ناخواسته به آنها هم منتقل می شود. من یک روز پس از مصاحبه ABC درخواست مصاحبه ای با سوفیا را دادم، اما تیم سازنده پیش تر کشور را ترک کرده بود. به من گفته شد ممکن است یک مصاحبه اسکایپی وجود داشته باشد اما یک اپراتور برای سوفیا و نیز «کسی که از طرف تیم در کنار او برای کمک به جریان گفت و گو حاضر است» وجود خواهدداشت. من برای اطلاعات بیشتر درباره استقلال سوفیا در مصاحبه پرسیدم اما آنها پاسخ ندادند. در آن زمان شاید سوفیا بیش از حد مشغول ساختن شخصیت یک شهروند سعودی بود؛

سرفصلی برای برگزاری یک کنفرانس فناوری که قصد دارد 500 میلیارد دلار برای یک شهر طراحی شده توسط Al، بپردازد. این یک رفتار شرم آور اخلاقی از تعریف مجدد شهروندی است. از دید ما، جنبه قابل توجه این داستان سخت افزار و نرم افزاری است که ربات های نیمه واقع گرایانه نمایش می دهند. قسمت انسانی بدن سوفیا فقط یک صورت و پوسته است اما سازنده قصد دارد در آینده ای نزدیک دست و پای انسانی به آن بدهد. احتمالا در سال 2018 باید خودمان را برای پرسش و پاسخ با یک ربات انسان نمای تقریبا واقعی آماده کنیم.

بت سینگلر، محقق دانشگاه کمبریج، می گوید: بحث در مورد حقوق ربات انسان نما از دیدگاه انسان شناسی است. او به وب سایت The Verge گفت: «ما افرادی اجتماعی هستیم که باید چیزهایی را که در اطراف خود قرار دارند به یک مفهوم اجتماعی تبدیل کنیم که قابل درک شدن باشند و ما هم بتوانیم متقابلا آنها را درک کنیم.» همسر من دانشمند خبره اطلاعات در یک شرکت Al مستقر در استرالیا است. او می گوید نزدیک ترین چیز به Terminator2 که او تا به حال در شرکتشان دیده است، یک مرد در دفتر کناری اوست که جان کانر (نام شخصیتی در فیلم های ترمیناتور که آرنولد شوارتزنگر در فیلم ها وظیفه حفاظت از او را دارد) نام دارد.

دوشنبه 14 اسفند 1396

کوبی برایانت، مار سیاه افسانه ای لس آنجلس لیکرز !

نویسنده: ادمین   طبقه بندی: هایلایت، 

ماهنامه دیار - مهدی به‌نژاد: کوبی برایانت، اسطوره تیم بسکتبال لس آنجلس لیکرز، میهمان ویژه سالن استیپلز سنتر بود. مسئولان تیم لیکرز در بین 2 نیمه بازی تیم های لیکرز و گلدن استیت وریرز، پیراهنی های شماره 8 و 24 کوبی برایانت را برای همیشه بایگانی کردند. کوبی برایانت، نخستین بازیکن تاریخ لیگ است که 2 پیراهن او در یک تیم بایگانی می شود. او 16777 امتیاز با پیراهنی شماره 8 و 16866 امتیاز با پیراهنی شماره 24 به دست آورده است. شکیل اونیل، لامار اودوم، بیل راسل و کریم عبدالجبار، میهمانان ویژه یکی از بزرگ ترین مراسم بایگانی کردن پیراهن در NBA بودند.

اروین مجیک جانسون، همبازی پیشین و رییس فعلی باشگاه لیکرز در این مراسم گفت: کوبی برایانت، بزرگ ترین بازیکنی است که تا به حال پیراهن طلایی و بنفش لیکرز را پوشیده است. کوبی برایانت دیگری هرگز به دنیا نخواهدآمد. ما بابت 5 قهرمانی لیکرز در لیگ از او سپاسگزاریم. نکته جالب این مراسم حضور استیو کِر، سرمربی وریرز در سالن در فاصله دونیمه بازی بود. او در حالی در مراسم کوبی برایانت شرکت کرد که همه اعضای تیمش نیز به جای حضور در رختکن و آماده شدن برای نیمه دوم بازی، ترجیح دادند این مراسم را از نزدیک ببینند. کوبی برایانت در آخرین بازی اش برابر یوتاجاز 60 امتیاز به دست آورد، تیمش را برنده کرد و در حضور جک نیکلسون که به افتخار او به استادیوم استیپلزسنتر آمده بود، از دنیای بسکتبال خداحافظی کرد:

افسانه لس آنجلس لیکرز

قهرمانی که در شب خداحافظی اش هم مثل لقبش- مار سیاه- ترسناک و زهردار بود. توییتر و اینستاگرام در شب 16 آوریل نام کوبی برایانت را به عنوان پرتکرارترین هشتگ کاربران اعلام کردند تا صبح فردا نیویورک تایمز با تیتر «مار سیاه اینترنت را به لرزه انداخت» از خداحافظی ستاره بسکتبال آمریکا بنویسد. شب بازی با یوتاجاز ستاره لس آنجلس لیکرز در حالی وارد زمین شد که پوسترها، بادکنک ها و بنرهای مختلف او در همه جای استادیوم استیپلز به چشم می خورد. ال سی دی بزرگ استادیوم مستندی از او را پیش از شروع دیدار پخش کرد و جک نیکلسون که در یکی از مصاحبه هایش کوبی برایانت را با استیو مک کویین مقایسه کرده بود، به احترام 20 سال خاطره بازی با ستاره محبوبش به ورزشگاه آمده بود

اما کوبی برایانت عادت نداشت اعتبار و بزرگی اش را از دنیای پیرامون و آدم های اطرافش بگیرد. همان طور که هیچ وقت از موقعیت پدرش- جو برایانت- که ستاره دهه 70 لیگ بسکتبال آمریکا بود، استفاده نکرد. کوبی حتی در شب خداحافظی هم روی پای خودش ایستاد. 60 امتیاز در دیدار لیکرز برابر یوتا گرفت تا تیمش 101-96 پیروز شود و کوبی بعد از هفت سال دوباره توانست در یک مسابقه 60 امتیاز بگیرد. در شب خداحافظی درست روی خط پایان، او بهترین رکوردش را تکرار کرد. رو به دوربین های تلویزیونی ایستاد و به خبرنگاران گفت: «خوشحالم که وقتی بچه هایم فیلم خداحافظی پدرشان را می بینند، متوجه می شوند که من حتی در آستانه بازنشستگی هم جذاب و دلربا بوده ام. امشب بچه هایم را هم شوکه کردم.»

کوبی که تجربه بیش 1400 بازی در لیگ ان بی ای را داشت، فقط در شش مسابقه توانسته بود به رکورد 60امتیاز در یک دیدار برسد و شب خداحافظی هم یکی از همان ها بود؛ شبی که مجیک جانسون افسانه ای هم به احترامش به استادیوم آمد و درباره اش گفت: «کوبی برایانت بهترین بازیکنی است که در تاریخ لس آنجلس لیکرز دیده ام.» فردای آن روز، کوبی برایانت در صفحه اجتماعی اش نوشته بود: «وقتی رسیدم خانه، بچه هایم از من پرسیدند قبلا هم همین قدر خوب بازی می کردی؟ گفتم آره. حتی بهتر از این بودم اما بچه هایم باور نکردند و شیطنت آمیز خندیدند. بهشان گفتم هر کاری که من کرده ام و شما ندیده اید، در یوتیوپ هست.» کوب برایانت درست می گفت. از آن همه شوت های سه امتیازی، ریباند و اسلم دانک های قدرتمند، از فردای خداحافظی کوب، احتمالا چند ساعتی فیلم هایلایت بازی های او باقی خواهدماند.

عاشق ریکارد

فرزند سوم جو برایانت، ستاره تیم فیلادلفیا، از پنج سالگی همراه پدر به ایتالیا رفت؛ جایی که پدر در باشگاه رجیانا بازی می کرد و کوبی برایانت با وجود فیزیک مناسبش برای بسکتبال اما عاشق فوتبال شده بود. زندگی در ایتالیا و حضور ستاره های فوتبال دنیا در سری آ کوبی را عاشق فوتبال کرده بود. در روزهایی که مایکل جکسون و مجیک جانسون دل هواداران بسکتبال دنیا را برده بودند، کوبی عاشق ستاره هلند میلان، فرانک ریکارد شده بود و می خواست شبیه او باشد.

افسانه لس آنجلس لیکرز

بازی های میلان را می دید و به جای قهرمانی آمریکا در المپیک بارسلونا، این قهرمانی میلان آریگوساچی بود که او را به وجد آورده بود اما همه تصوراتش برای فوتبالیست شدن سال 1992 و با بازگشت خانواده برایانت به آمریکا نقش بر آب شد. او سال بعد به لیگ دبیرستان های آمریکا رفت و تبدیل به باارزش ترین بازیکن لیگ شد. با این که مدل و نمرات کوبی برایانت برای رفتن به بهترین دانشگاه های آمریکا کافی بود اما کوبی انتخاب را کرده بود؛ بازی در لیگ ستاره های ان بی ای.

اراده مار سیاه

همیشه می گفت از کهنسالی می ترسید؛ از این که گذشت زمان و بالا رفتن سن، قابلیت هایش را به چالش بکشد و ناتوانش کند. هر وقت بازی بدی به نمایش می گذاشت، خودش را تنبیه می کرد: «هر وقت عملکرد افتضاحی داشتم، از فردا خودم را مجازات می کردم. باید پیری را به زانو در می آوردم. تمام هفته را وزنه می زدم، دو برابر اوقات معمولی تمرین می کردم و برای تحمل دردهای عضلانی، هر شب توی استخر یخ می رفتم. راستش را بخواهید، من راهی برای این که بتوانم تا سی و هشت سالگی در بسکتبال دوام بیاورم، پیدا نکردم. هیچ راهی جز مجازات کردن خودم بعد از هر نمایش افتضاح.»

وقتی خبرنگاران از سختی ها و سنگینی تمریناتش سوال میپرسیدند، جواب ها عجیب تر هم می شد: «در زندگی به جایی رسیده ام که از دریبل کردن بازیکن رو به رو یا اسلم دانک و پایین آوردن سبد حریف لذت نمی برم. من زیبایی را در دردی که در تمرینات می کشم، در دردی که هر روز صبح با آن بلند می شوم، می بینم. فکر می کنم هر کسی می تواند وارد چرخه بلوغ زندگی شود. مهم نیست که نگهبان یک پارک باشی. کارگر یک رستوران یا کوبی برایانت. زندگی همیشه با درد ادامه دارد و تو باید قدرت تحمل آن را داشته باشی.»

اشتباه بزرگ

سال 2005 بود که کوبی برایانت به تمرین بارسلونا رفته بود. سراغ دوستش رونالدینیو که بهترین بازیکن دنیا در آن سال ها بود و رابطه صمیمانه اش با ستاره این روزها افول کرده برزیل، همچنان پابرجاست. ستاره لیگ ان بی ای تعریف می کرد بعد از تمرین رونالدینیو دست یک پسربچه کم سن و سال و ریزجثه را گرفت و آورد سمت مرد دو متری لیکرز. بعد از سلام و آداب آشنایی، رونالدینیو به کوبی می گوید مطمئن باش با بهترین بازیکن دنیا در سال های بعد دست داده ای. آن پسر نه فیزیک مناسبی داشت، نه چشم هایش شبیه آدم هایی به نظر می رسید که می خواهند دنیا را فتح کنند اما فقط چند سال طول کشید تا لیونل مسی و جادوی فوتبالش، کوبی را به اشتباهش برساند؛

افسانه لس آنجلس لیکرز

«هیچ وقت فکر نمی کردم مسی بازیکن بزرگی شود. حتی وقتی رونالدینیو او را معرفی کرد، به شوخی گفتم دنیای فوتبال به آدمی بهتر از تو نیاز دارد. لیونل مسی شبیه هیچ کدام از ستاره های بزرگی نبود که تا آن زمان دیده بودم. عطش، روحیه و نوع نگاهش چیزی نبود که قبلا در هیچ کدام از ستاره های دنیای دیده باشم اما اعتراف می کنم که مسی تمام قوانین فوتبال را جا به جا کرد و من درباره اش اشتباه می کردم.» کوبی برایانت هیچ وقت فکر نمی کرد چند سال بعد همراه همان پسربچه، در کلیپ تبلیغاتی شرکت هواپیمایی ترکیش ایر حضور داشته باشد؛ کلیپی که مسی و کوبی برایانت مدام به هم حسادت می کنند و برای جلب توجه در هواپیما به هر لطایف الحیلی متوسل می شوند.

الگوهای عجیب

بزرگ ترین اتفاقی که برای هر ورزشکاری مثل کوبی برایانت می افتد. این است که بعد از خداحافظی از دنیای حرفه ای دیگر انگیزه ای برای مبارزه و چالش در او وجود ندارد اما مصاحبت کوبی برایانت با جورجیو آرمانی برای او الهام بخش بود. سال 2001 به میلان رفت و با جورجیو آرمانی ملاقات کرد؛ مردی که برند معروف آرمانی را تازه در چهل سالگی پایه گذاری کرده بود؛ در سنی که برای ورزشکاران همه چیز به پایان می رسد. این که یک ورزشکار باید بعد از دوران بازنشستگی چه کار کند؟ جورجیو آرمانی راه را مشخص کرد؛ نگاه تک بعدی به بسکتبال را در زندگی فراموش کن و واکنشی به تعریف و تمجیدها نشان نده. اندکی از هر کس و هر چیز؛ این قانونی بود که کوبی برایانت برای بلوغ در زندگی تا همین امروز آن را لحاظ کرده است.

فرقی نمی کرد جورجیو ارمانی باشد یا نابغه و تاکتیسین بسکتبال. فیل جکسون. کوبی از هر کسی که قابلیتش را داشت، الهام می گرفت. همان طور که وقتی با فیل جکسون در لیکرز کار می کرد، برای به آرامش رسیدن به سمت ذن رفت. تفکر عبادت و ریاضت در زندگی که فیل جکسون جزء استادان آن بود. اینها همان توصیه هایی بود که کوبی در زمان خداحافظی اش به کار بست. وقتی هواداران کوبی برایانت به دنبال راه انداختن تور خداحافظی کوبی برایانت در شهرهای مختلف بودند، کوبی با آنها مخالفت کرد چون اعتقاد داشت: «هر قدر هم در این سال ها خاطرات خوب درست کرده باشم و نمایش های مقبول ارائه کرده باشم، باز هم نمی توانم به اندازه ای که باید قدردان آنها بوده باشم.»

افسانه لس آنجلس لیکرز

نامه احساسی کوبی برایانت به بسکتبال

متن خداحافظی ای که کوبی برای بستن کتاب بسکتبالش انتخاب کرده بود، سر و صدای زیادی درست کرد. دیوید بکهام در واکنش به ستاره لیکرز و یکی از ده بازیکن برتر تمام تاریخ بسکتبال در اینستاگرامش نوشت: «کلمات زیادی وجود دارند که می توان کوبی را با آنها توصیف کرد اما برای من فقط یک کلمه در ذهنم می چرخد: برنده. او بهترین نشانه و الگو برای بچه مدرسه هایی بود که می خواستند بسکتبال را انتخاب کنند اما چاره چیست، همه چیزهای لذتبخش بالاخره روزی تمام می شوند» لیونل مسی او را بهترین ورزشکار غیرفوتبالی ای می دانست که تماشای بازی هایش او را شگفت زده می کند و اوباما، رییس جمهور آمریکا، اعتراف کرد همیشه آرزو می کرده حتی برای یک روز می توانست شبیه کوبی بسکتبال بازی کند اما دیوید بکهام درست می گفت. همه چیزهای لذتبخش هم بالاخره روزی تمام می شوند و کوبی برایانت هم با نامه احساسی اش برای بسکتبال، به دوران بازنشستگی سلام کرد.

افسانه لس آنجلس لیکرز

بسکتبال... عزیزم!

از وقتی که با جوراب های پدرم، توپ درست می کردم و در تخیلم وسط بازی آل استارز توی ثانیه های آخر بازی شوت سه امتیازی می زدم و تیم کنفرانس غرب را قهرمان می کردl، باور داشتم همه چیز واقعی است. بگذار اعتراف کنم؛ از همان موقع عاشقت شده بودم و همه چیز را پای تو گذاشتم؛ زندگی، عمر، روح و حتی خانواده ام را پایت گذاشتم. هر چیزی که برایت خرج کردم، همه داشته های یک پسربچه در شش سالگی است. همیشه در رویا خودم را وسط سالن در حال دویدن و دریبل کردن می دیدم. پس شروع به دویدن کردم. در هر سالنی و برای هر توپ مرده ای به خاطر تو دویدم. خواستی برایت بجنگم و با قلبم این کار را برایت کردم. شب ها با درد می خوابیدم و صبح ها با درد از خواب بلند می شدم اما چه کسی است که نداند درد هم جز عشق است.

ناراضی نیستم. تو به جای همه این دردها، به یک پسر شش ساله رویای بازی در لیکرز را دادی اما باور کن دیگر خسته شده ام. این آخرین قطره های انگیزه و توانم است که دارم برایت خرج می کنم. قلبم هنوز مشتاق است، روحم هنوز هم توان دردکشیدن و سختی ها را دارد اما بدنم می گوید دیگر وقت خداحافظی است. من را ببخش. تو به من همه چیز دادی و من دارم رهایت می کنم. می خواهم بدانی تا آخرین لحظه زندگی ام، بودن با تو را مزمزه می کنم. همه سختی ها و شیرینی ها بدی ها و خوبی ها. من و تو هرچه داشتیم و می توانستیم را به هم هدیه دادیم. دیگر وقت خداحافظی است. همیشه عاشقت هستم.

همیشه یکی از سوال‌های کسانی که منکر سفر انسان به ماه هستند و همه چیز را یک صحنه‌سازی می‌دانند این است:اگر این سفر صحت دارد چرا دیگر تکرار نشده است؟ با همه پیشرفت‌های فضایی که صورت گرفته این سوال هر روز پر‌رنگ‌تر می‌شود.

 تا حالا پرسیده‌اید چرا ساخت یک هواپیمای جدید شش سال زمان می خواهد درحالی که مشخصات آن باز هم تا 90 درصد با نسخه قبلی‌اش مشترک است؟

پاسخ این است که این دستگاه ها بسیار پیچیده اند. حال، پرتابگر یا فضاپیماها که دیگر جای خود را دارند و در این وسایل جای هیچگونه خطا یا بی دقتی هم نمی‌تواند وجود داشته باشد. 

بنابراین، زمانی که حرف از این میزان دقت در میان باشد، هزاران هزار ساعت زمان نیاز است تا فرایند تست و بهینه سازی روی این وسایل انجام شود. در واقع، تیم های توسعه و عملیاتی فضایی، به دانش و تخصصی دست پیدا می کنند که هیچ فرد دیگری روی این سیاره آنها را در اختیار ندارد.اجرای ماموریت های فضایی مستلزم تدوین موارد متعددی از جمله قوانین فضایی و اقدامات قابل اجراست که بعد از ساعت ها تست و شبیه سازی به دست آمده اند. یک تغییر کوچک در وسایل حمل و نقل فضایی می تواند این اسناد و قوانین را به کلی تغییر دهد.

بر اساس گزاشی که نشریه فوربس منتشر کرده راکت Saturn V دربرگیرنده سه میلیون قطعه است. ماژول های فرماندهی و خدمت رسانی و همچنین ماژول های مورد استفاده در ماموریت به ماه نیز دربرگیرنده میلیون ها قطعه اضافی علاوه بر این بودند و این پیچیدگی به حدی است که مقیاس جزئیات مورد نیاز برای سر هم کردن و ساختن این دستگاه ها در ذهن یک نفر جای نمی گیرند.

بنابراین وقتی که برنامه آپولو به انتهای کار رسید، کارخانجاتی که آن وسایل را سر هم می کردند یا موظف به انجام کار دیگری شدند یا اینکه به کلی به کار خود پایان دادند. وسایل و تجهیزات مورد استفاده برای انجام آن ماموریت ها هم از هم باز شدند و تکنیسین ها، مهندسان، دانشمندان و کادر کنترل پرواز نیز به مشاغل دیگری گمارده شدند. با گذشت زمان، برخی از وسایل و تجهیزاتی که در جریان این ماموریت مورد استفاده قرار گرفتند منسوخ شدند.

از همین رو، اگر امروز حرف از ساختن راکت Saturn V یا آپولو و سفر به ماه به میان می آید، حرف از یک کار ساده و پیش پا افتاده در میان نیست و نمی توان صرفا با استناد به مدارک قبلی به جای مانده از آپولو این کار را به انجام رساند. در برهه کنونی کارخانجات یا ابزارهای لازم برای این منظور در اختیار نیست و تخصص کافی برای درک چگونگی ساز و کار این وسایل نیز موجود نخواهد بود و اگر هم موفق به ساخت چنین وسیله ای شویم دانش کافی برای فرستادن آن فضاپیما به ماه را نخواهیم داشت.

برای ساخت فضاپیما هم لازم است که مواد جدید جایگزین مواد قدیمی شوند و این کار، کلیت وسیله ای که با آن سر و کار خواهیم داشت را تحت تاثیر قرار می دهد. به این ترتیب حتی تعاملات و کارکردهای نادرست احتمالی هم تغییر خواهند کرد و دستگاه مجموعا توانمندی های تازه ای پیدا می کند.

با در نظر داشتن همین مسائل، لازم است که تخصص مورد نیاز برای ساخت چنین دستگاهی به دست بیاید و در ادامه تست و فرایندهای شبیه سازی تازه ای صورت بگیرد و حتی قوانین و فرایندهای لازم برای پرواز این دستگاه ها از نو نوشته شود و اصولا به همین خاطر است که بشر فعلا توانایی پرواز مجدد به ماه را ندارد.

خدمه اصلی و پشتیبان ناو کیهانی سایوز MS8 که قرار است نوروز ۱۳۹۷ رهسپار ایستگاه فضایی بین‌المللی شوند، در خلال برنامه آموزشی خود، فعالیت‌ها یک روز معمولی فضایی را روی زمین تمرین کردند.

به گزارش خبرآنلاین و به نقل از ایسنا، این تمرین در شبیه‌ساز ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام گرفت که در مرکز آموزشی گاگارین واقع در شهرک ستاره‌ها (شمال‌شرقی مسکو) واقع شده است.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

در طول برنامه آموزش فضانوردان، اعضای هر گروه پروازی ملزم هستند تقریبا تمامی حالات پیش‌بینی‌شده و نشده‌ای را که در فضا رخ خواهد داد، بارها و بارها تمرین کنند.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

دوربین‌های نصب‌شده در محل آموزش لحظه‌به‌لحظه از این تمرین‌ها فیلم‌برداری می‌کنند و تصاویر نه‌تنها برای بررسی‌های بعدی ذخیره می‌شوند، که به‌طور زنده در اتاق فرمان پخش می‌شوند تا کارشناسان مختلفی که آنجا حضور دارند، کارهای تک‌تک فضانوردان را زیر نظر بگیرند و اگر خطایی انجام گرفت، به آن‌ها در جهت اصلاح، تذکر دهند.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

تمرین روزهای معمولی پرواز تنها یکی از این آموزش‌های مهم است که اجازه می‌دهد کارشناسان ارزیابی کنند آیا اعضای گروه می‌توانند برای سفری طولانی به ایستگاه فضایی بین‌المللی با هم کار کنند یا خیر.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

روز کاری معمولی یا استاندارد در ایستگاه فضایی بین‌المللی شامل موارد زیر است:

بررسی دستگاه‌های بخش مرکزی ایستگاه (ماژول روسی)
تعمیر احتمالی سامانه‌های پایگاه
ارزیابی تجهیزات موجود و نگهداری داده‌ها
آزمایش‌های علمی و پزشکی
ورزش
ارتباط با مرکز هدایت پرواز
بررسی و تنظیم مجدد اطلاعات با زمین

تمرین یک روز فضایی روی زمین

البته در روند آموزش خدمه، برخی از شرایط اضطراری مانند قطع ارتباط یا بروز مشکل در سامانه‌های پشتیبانی از حیات گنجانده می‌شود تا کارشناسان، عکس‌العمل فضانوردان (یا آن‌طور که روس‌های می‌گویند، کیهان‌نوردان) را ارزیابی کنند.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

در طول تمرین روزهای معمول پرواز، همانند زندگی واقعی در مدار، از تمام امکانات ماژول روسی ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده می‌شود تا فضانوردان، ریتم کار در فضا را تجربه کنند.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

این کار هم‌چنین باعث تقویت مهارت‌های فعالیت روی برنامه کاری می‌شود. در پایان آموزش در شبیه‌ساز ماژول روسی، کمیسیونی ویژه، کار هر یک از خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی را ارزیابی می‌کند و به آن نمره می‌دهد.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

برنامه کاری ایستگاه دقیقا مشخص است و گروه کیهان‌نوردان طبق آن باید به انجام وظیفه بپردازند. در عرشه ایستگاه بین‌المللی فضایی، روزها ساعت ۴ بامداد به وقت گرینویچ (۷:۳۰ صبح به وقت ایران) آغاز می‌شود و ساعت ۱۹:۳۰ (۲۳:۰۰ به وقت ایران) پایان می‌یابد.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

ساعت ۱۹:۳۰ در واقع زمان خاموشی است. این همان زمانی است که فضانوردان فرصت استراحت و صحبت با هم را پیدا کنند، با اعضای خانواده خود تماس می‌گیرند یا فقط از پنجره بیرون را نگاه می‌کنند و از مناظر پیش چشمانشان شگفت‌زده می‌شوند.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

تمام کسانی که به فضا سفر کرده‌اند، گفته‌اند که دیدن سیاره مادری، احساسی مطبوعی از آرامش را به همراه دارد.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

ایستگاه هر ۹۰ دقیقه یک‌بار مدار خود را به دور زمین تکمیل می‌کند؛ بنابراین زمانی که از شب صحبت می‌کنیم گمان نکنید این شب همانند زمین است. خورشید در طول هر دور مداری، طلوع و غروب می‌کند و فضانوردان در هر شبانه‌روز زمینی ۳۲ بار طلوع و غروب خورشید را می‌بینند.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

در طول روز، هر یک از کیهان‌نوردان به‌شدت درگیر انجام مأموریت‌هایی است که از سوی مرکز هدایت پرواز در مسکو (روسیه) و هیوستون (تگزاس، ایالات‌متحده) به آن‌ها ابلاغ می‌شود. برنامه روزانه به همراه دستورالعمل‌های تخصصی موردنیاز فعالیت‌ها برای خدمه فرستاده می‌شود.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

هر روز ۲ جلسه تشکیل می‌شود؛ صبح‌ها برای بررسی و اطمینان از مرتب بودن همه موارد و پایان روز برای بررسی اینکه چه فرایندهایی در طول روز به انجام رسیده و برای روز بعد چه کارهایی باید انجام شود.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

حتی تعطیلات آخر هفته هم در ایستگاه تعطیل نیست؛ شاید حجم کارها اندکی کمتر باشد، اما باز هم برنامه‌های زیادی هست که باید انجام شود، برخی از دستگاه‌ها باید تعمیر شوند و برنامه‌های آموزشی باید کامل گردند.

تمرین یک روز فضایی روی زمین

خدمه اصلی و پشتیبان سایوز MS8 طی دیروز و امروز (۲۰ و ۲۱ فوریه ۲۰۱۸) درون شبیه‌ساز ماژول روسی ایستگاه فضایی بین‌المللی و سفینه سرنشین‌دار سایوز حضور داشته‌اند تا امتحان جامع عملی بسیار دشوار و پیچیده را پس بدهند. آن‌ها تنها در صورت داشتن نمره قبولی اجازه پرواز خواهند داشت.

لازم به ذکر است که خدمه اصلی ناو سایوز MS8 شامل کیهان‌نورد روس‌کاسموس «اولگ آرتمیف» و فضانوردان ناسا «اندرو فویستل» و «ریچارد آرنولد» هستند و کیهان‌نورد روس‌کاسموس «الکسی آوچینین» همراه با فضانورد ناسا «نیک هیگ» گروه پشتیبان را تشکیل می‌دهند.

پرتاب کپسول فضایی سایوز MS8 برای ۲۱ مارس ۲۰۱۸ (۱ فروردین ۱۳۹۷) برنامه‌ریزی‌شده است.

تصویری که می‌بینید، ربطی به جلوه‌های ویژه هالیوود ندارد. این خودنگاره را دوربین نصب‌شده در خودروی «تسلا رودستر» که بامداد ۱۸ بهمن سوار بر موشک «فالکن‌هوی» به فضا پرتاب شد، در برابر زمین ثبت کرده است.

مهندسان اسپیس‌ایکس لباس فضایی جدید خود را بر تن مانکنی پوشانده‌اند و آن را روی صندلی راننده محکم بسته‌اند تا رؤیای فضایی «ایلان ماسک»، مدیر اجرایی اسپیس‌ایکس با شکوه هرچه تمام‌تر به واقعیت بپیوندد. این راننده «Starman» نام دارد و نمایی که می‌بینید، آخرین تصویری است که از این فضاپیمای عجیب‌وغریب تبلیغاتی به زمین مخابره شده و خودرو و راننده‌اش را در برابر هلال زیبایی از زمین نمایش می‌دهد.

برای مشاهده عکس در ابعاد بزرگ، اینجا را کلیک کنید.

خودروی «تسلا رودستر» رهسپار کمربند سیارک‌ها (اجتماع سیارک‌ها بین مدار مریخ و مشتری) است. موفقیت موشک «فالکن‌هوی» در ارسال موفق محموله‌اش به فضا، آن را به قدرتمندترین موشک ماهواره‌بر جهان تبدیل کرده است و به رغم این موفقیت، «ایلان ماسک» اعلام کرده است که از «فالکن‌هوی» برای اعزام فضانوردان به مریخ استفاده نخواهد کرد و موشک جدیدی را خواهد ساخت.

دیود های نوری و یا همان LED ها انقلابی در معماری و نورپردازی به شمار می روند. این تکنولوژی بر خلاف لامپ های قدیمی می تواند تا چند صد ساعت بدون وقفه روشن بماند، مصرف انرژی شان ۹۰% کمتر از لامپ های معمولی بوده و در تولید آن از جیوه و یا مواد سمی دیگر استفاده نشده است. لامپ های LED در پایان عمر مفید خود ۱۰۰% قابل بازیافت هستند و تقریبا برای تمامی شرایط آب و هوایی قابل استفاده اند.
مهمتر از همه اینکه بسیاری از وسایل نورپردازی مجهز به لامپ های LED دارای تنطیمات نوری و شدت رنگ هستند، یعنی در حدود ۱۶ میلیون رنگ در طیف RGB. برای همین جای تعجب وجود ندارد که چرا این نوع لامپ ها در بین معماران و طراحان، بسیار پر طرفدار است.
این لامپ های منحصر به فرد نه تنها به زیبایی ساختمان کمک می کند، بلکه با ابعاد مناسبی که دارند، به نوعی با ساختار نمای بیرونی یکی شده و جزئی از آن می شود. در ادامه به ۵ ساختمان که نورپردازی ال ای دی آن ها نمای نهایی را خاص و متفاوت کرده است می پردازیم.

نورپردازی ال ای دی

ساختمان تجاری CHUNGHA




این ساختمان که در سئول قرار دارد قبل از نورپردازی با LED ، ظاهری بسیار معمولی و عادی داشت. ساختمانی با نمای سنگی به رنگ بژ که با آرم های تبلیغاتی پوشانده شده بود.
بابازسازی نما و به کار بردن لامپ های LED در نورپردازی اطراف پنجره ها، هر برند دارای قاب و رنگ خاص خود شده و نمایی متمایز از دیگر پنجره ها را از دید بیننده دارد.
این نمای متمایز کننده و در عین حال هماهنگ، در عین تناقض، یکپارچگی لازم را ایجاد کرده است. نمای بازسازی شده با موزاییک های کوچکتر ایجاد شده است که با ابعاد واحد های شیشه به کار رفته در پنجره ها در تناسب است.

پروژه نورپردازی موزه Städel 





این موزه تماما در زیر زمین قرار دارد و هدف از این کار، حفظ فضای سبز زمین مد نظر برای ساخت این موزه مدرن بوده است. همین امر، نورپردازی این فضا را به چالشی برای معماران آن مبدل کرده است.
راه حل معماران برای نورپردازی داخلی و بیرونی موزه، در نوع خود جالب و خلاقانه است.آن ها از ساختار دایره ای شکل برای نورپردازی در بین چمن های فضای سبز استفاده کردند و از همان الگو برای سقف موزه نیز بهره بردند. این شبکه نورپردازی پیچیده در آن واحد هم چمن ها و هم سقف زیر این لایه را با هم روشن می کند.

 

خانه مسکونی Mood Ring در آمریکا


مهمترین چالش نورپردازی این خانه مسکونی، تجربه حس روز و شب برای ساکنان آن با نورپردازی های متمایز و خاص بوده است.
نمای این ساختمان از جنس پنل های سیمانی و سقف آن از جنس ورقه های فولادی است.
نام خانه از اسم نوعی از لامپ های LED به نام … گرفته شده است.
این مدل .. ها در هنگام نصب، در زیر طاق و یا سقف قرار گرفته و به نوعی از بیرون دیده نمی شود و فقط نور آن ها دیده می شود.
این نورپردازی ال ای دی به گونه ای طراحی شده است که نورآن از طریق گوشی هوشمند قابل تغییر است و رنگ های خیره کننده ای را به نمایش می گذارد.

فروشگاه  تجاری در شانگهای


این ساختمان سه طبقه که به صورت نمادین با این هدف طراحی شده است که یادآور یک کوه یخی شناور باشد. تمام نمای بیرونی این ساختمان از بلوک های کوچک شیشه ای پوشانده شده است. این بلوک های سفارشی از جنش شیشه های مات ضد ضربه اند ولامپ های LED به کار رفته برای نورپردازی ال ای دی نما، در پشت آن ها جاسازی شده اند. نمای نهایی یک نور یکدست را می دهد که شدت نور آن قابل تنظیم است.

مرکز بین المللی شنا در چین

این مرکز شنا برای بازی های المپیک تابستانی در سال ۲۰۰۸ طراحی شده است.
ایده نمای ان برگرفته شده از مطالعات گسترده ای است که معماران آن در مورد اشکال مختلف آبزیان داشته اند.
این طراحی نهایتا به نمایی تبدیل شده است که خوشه های حبابی شکل را به ذهن بیننده می آورد.
این نما متشکل از قالب های فولادی است بر روی آن نمای بالشتک مانند نیمه شفاف نصب شده است. این ۴۰۰۰ قطعه اجازه می دهدنور طبیعی تا جای ممکن به داخل راه پیدا کند. این نمای خاص منجر به کاهش ۳۰% مصرف انرژی در بخش روشنایی شده است و نورپردازی مورد نیاز برای روز را نیز به ۵۵% کاهش داده است.
لامپ های به کار رفته در نورپردازی این مجموعه، طیف رنگی گسترده ای را در بر می گیرد وو نمایی پرجنب و جوش ایجاد کرده است.


نورپردازی

سفر انسان به مریخ

ظاهرا قرار است که نژاد بشری هم زمینی و هم مریخی باشد. ایلان ماسک (Elon Musk) به عنوان بنیان‌گذار اسپیس ایکس (SpaceX) از جزئیات سفر انسان به مریخ می‌گوید!

سفر انسان به مریخ دیگر محدود به داستان‌های علمی تخیلی نیست؛ چرا که ظاهرا این رویاهای دیرینه بشر قرار است به زودی محقق شود. امروزه به لطف پیشرفت‌های تکنولوژیکی، تصاویر متعددی توسط مریخ‌نوردها به کره زمین مخابره می‌شود. همین امر آینده بشر بر روی کره زمین را به چالش کشانده و رویای قدم نهادن بر سیاره سرخ را به بیشترین حد خود می‌رساند.

ناسا (NASA)، اسپیس ایکس (SpaceX) و مارس وان (Mars One) از جمله شرکت‌ها و آژانس‌های فضایی هستند که سعی دارند تا 15 سال آینده، انسان را به سیاره سرخ برسانند. البته هریک از آنان، زمان‌بندی خاص خود را داشته و برنامه متفاوتی را برای اجرای این ماموریت در نظر گرفته‌اند. در این مطلب چشم‌اندازی از برنامه سفر انسان به مریخ توسط کمپانی اسپیس ایکس را به نمایش خواهیم گذاشت.

ایلان ماسک در نظر دارد که برنامه سفر به مریخ را نهایتا تا 5 سال آینده با اجرا درآورد!

او در روز دوشنبه از پیشرفته‌های عمده در برنامه فضایی خود برای سفر انسان به مریخ سخن گفت. راکت‌های بی‌اف‌آر (BFR) قرار است که نقش عمده‌ای را در این ماموریت بزرگ بازی کرده و در اولین مرحله، تعداد 100 الی 200 انسان را به مریخ ببرند.

به طور دقیق‌تر، اسپیس ایکس قصد دارد حداقل 2 سفینه فضایی را در سال 2022 به مریخ ارسال کند تا به بررسی منابع آبی، خطرات محیطی، کارگذاری منابع تامین انرژی، معدن‌کاری و آماده‌سازی زیرساخت‌های زندگی برای انسان بپردازند.

تامین منابع آبی برای ایجاد نیروی محرکه مورد نیاز برای بازگرداندن مسافرین به کره زمین لازم و ضروری است.

در سال 2024، تعداد این سفینه‌ها به 4 عدد می‌رسد. 2 تای آنان برای حمل و نقل انسان و 2 تای دیگر برای منابع مورد استفاده قرار خواهند گرفت تا این ماموریت 3 ماهه به اجرا درآید.

علاوه بر آن، این ماموریت قرار است که تجهیزاتی مخصوص ایجاد یک منبع تولید نیروی محرکه، پنل‌های خورشیدی و … را نیز با خود به همراه داشته باشد تا آب آشامیدنی مورد نیاز برای انسان‌ها نیز تامین گردد. سپس این ماموریت شروع به رشد می‌کند و رفته رفته به تعداد سفینه‌های آن افزوده خواهد شد.

ایلان ماسک کره مریخ را به تسخیر انسان درمی‌آورد

سفر انسان به مریخ

در 15 سال اخیر، کمپانی اسپیس ایکس سرمایه بسیاری را صرف ساخت راکت‌های فضایی کرده تا در نهایت بتواند برنامه سفر انسان به مریخ را عملی سازد. او در سال 2016 و در یک کنفرانس مهم در مکزیک، از برنامه خود برای رسیدن به کره مریخ پرده‌برداری کرد.

اسپیس ایکس: کمپانی فضایی خصوصی که توسط ایلان ماسک تاسیس شد

سفر انسان به مریخ

راز موفقیت اسپیس ایکس، به‌کارگیری راکت‌هایی با قابلیت استفاده مجدد است که امکان سفرهایی فضایی با هزینه کمتر را ممکن می‌سازد. ایلان ماسک معتقد است که این راکت‌ها می‌توانند هزینه‌های دسترسی به نقاط مختلف فضا را کاهش داده و برنامه سفر انسان به مریخ را عملی سازند. هم‌اکنون که شما در حال خواندن این مطلب هستید، این کمپانی موفق شده 16 تقویت‌کننده اولیه موشک فالکون 9 را بازیابی کرده و راکت‌های پیشین خود را مجددا آزمایش کند. همچنین فناوری به کارگیری شده در دقت فرود این راکت‌ها را می‌توان در سایر ماموریت‌های فضایی نیز مورد استفاده قرار داد.

شهر مریخی، 2117

سفر انسان به مریخ

برنامه ایلان ماسک برای سفر انسان به مریخ بسیار بیرحمانه است! او در نظر دارد که در قرن آینده، رویای شهر مریخی خود را با جمعیت یک میلیون انسان در این سیاره عملی کند. او همچنین پیشنهاد کرده که به منظور تغییر دادن شرایط اقلیمی سیاره سرخ، لازم است که آن را با بمب‌های اتمی هدف قرار دهیم!

آشنایی با راکت بی‌اف‌آر برای سفر انسان به مریخ

سفر انسان به مریخ

نکته کلیدی در مورد برنامه کمپانی اسپیس ایکس برای سفر انسان به مریخ، راکت مخصوصی است که به گفته ایلان ماسک، تاکنون هیچ راکت قوی‌تری نسبت به آن ساخته نشده و حتی نسبت به راکت ساترن 5 (Saturn V) نیز تکنولوژی به روزتر و قدرت بیشتری دارد. ایلان ماسک می‌گوید که این راکت‌ها قادرند 4400 تُن وزن را با خود به مریخ حمل کنند!

گردش در مریخ

سفر انسان به مریخ

در سپتامبر 2017، ایلان ماسک از یک طرح جدید و کوچک‌تر برای حمل‌ونقل‌های بین سیاره‌ای اسپیس ایکس (SpaceX Interplanetary Transport) رونمایی کرد. این سفینه حتی بعد از جدایی از تقویت‌‌کننده راکت‌های خود نیز بزرگ بوده و می‌تواند راکت‌های کوچک‌تر و یا دسته‌ای بازدیدکنندگان مریخی را در خود جای دهد.

نمای برش خورده از راکت بی‌‌اف‌آر

سفر انسان به مریخ

در تصویر بالا، نمایی برش خورده از راکت BFR را ملاحظه می‌کنید که قسمت مربوط به تقویت‌کننده‌های این راکت بعد از راه‌اندازی جدا شده و برای سوخت‌گیری مجدد به زمین بازمی‌گردد.

مخزن سوخت

سفر انسان به مریخ

اسپیس ایکس برای راکت‌های بی‌اف‌آر ، یک مخزن سوخت در حجم و اندازه‌ای قابل ملاحظه را در نظر گرفته است. مقایسه آنان در کنار افرادی که در جلوی آن ایستاده‌اند، عظمت بسیار این مخزن سوخت را نشان می‌دهد.

خروج از زمین

سفر انسان به مریخ

هنگامی که ماموریت سفر انسان به مریخ آغاز شود، سفینه‌های مخصوص حمل‌و‌نقل بین سیاره‌ای، اتاق‌هایی را برای جای‌گیری 40 کابین تعبیه کرده‌اند.

بازگشت به ماه

سفر انسان به مریخ

ایلان ماسک همچنین اعتقاد دارد که با استفاده از رکت‌های BFR، می‌توان برای بازگشت مجدد به ماه استفاده کرد و کاربرد این راکت‌ها به برنامه سفر انسان به مریخ محدود نمی‌شود.

سفر انسان به مریخ در آینده نزدیک

سفر انسان به مریخ

ایلان ماسک امیدوار است که راکت‌های مذکور نهایتا تا 5 سال آینده راه سفر به مریخ را در پیش گرفته و زیرساخت‌های لازم برای قدم نهادن انسان بر سیاره سرخ را آماده کنند.

احساس حرارت در اتمسفر مریخ

سفر انسان به مریخ

یک طرح مفهومی جدید و جالب، راکت جدید اسپیس ایکس را در حین ورود به اتمسفر مریخ به نمایش گذاشته است.

مریخ به مکانی زیبا تبدیل می‌شود

سفر انسان به مریخ

بنیان‌گذار کمپانی اسپیس ایکس معتقد است که سیاره مریخ را باید به مکانی زیبا تبدیل کرد. البته این کار ممکن است زمان زیادی ببرد، اما تلاش‌های ایلان ماسک برای ساخت اقامتگاه‌های انسانی در سیاره سرخ متوفق نخواهد شد.

اقامتگاه‌های انسانی

سفر انسان به مریخ

علاوه بر توضیح در مورد نحوه اجرای این ماموریت، ایلان ماسک یک رندر از نمای اقامتگاه‌های انسانی را در فدراسیون بین‌المللی فضانوردی (International Astronautical Congress) به نمایش گذاشت.

 

سفر ناسا به مریخ

سفر انسان به مریخ

ناسا هیچ برنامه‌ای ندارد که میلیون‌ها نفر از جمعیت زمین را به مریخ ببرد! اما گفته می‌شود که ناسا سعی دارد تا 15 سال آینده، گروهی از فضانوردان را به مریخ ببرد. در طول دولت باراک اوباما، زمان رسیدن به این هدف تا سال 2030 تعیین شد و این تاریخ در دولت دونالد ترامپ به سال 2033 تغییر یافت.

اولین قدم‌ها برای ناسا

سفر انسان به مریخ

ناسا برای سفر به مریخ، مسیری طولانی شامل 3 قدم مختلف را پیش روی خود می‌بیند. مرحله اول که هم‌اکنون در حال انجام است، اجرای تحقیقات اساسی بر روی ایستگاه فضایی بین‌المللی است که نقشی مهم را در سفر انسان به مریخ بازی خواهد کرد. همکاری با شرکت‌هایی نظیر اسپیس ایکس نیز در دستور کار آژانس فضایی ناسا برای رسیدن به سیاره سرخ قرار دارد. اما هیجان‌انگیزترین کاری که همین حالا نیز در حال انجام است، تحقیق و توسعه بر روی سخت‌افزارهای جدید برای دست‌یابی به سفرهای فضایی دوردست است.

سیستم راه‌انداز فضایی اس‌ال‌اس (SLS)

سفر انسان به مریخ

انتقال دادن تجهیزات و لوازم مورد نیاز در طول این ماموریت، به مقدار زیادی انرژی لازم دارد. ناسا برای این نیاز، شاتل آمریکایی جدید اس‌ال‌اس را آماده می‌کند. اس‌ال‌اس نسل بعدی راکت‌های فضایی بوده که برای سفرهای فضایی دوردست در آینده طراحی شده است.

کپسول اوریون (Orion)

سفر انسان به مریخ

خوشبختانه ناسا در حال حاضر، به دستاورد‌های مناسبی برای سفر به مریخ رسیده است. کپسول اوریون مانند فضاپیمای آپولو از یک کپسول حامل فضانوردان تشکیل شده است که بر روی سیستم‌ اس‌ال‌اس نصب شده و فضانوردان را به سیاره سرخ می‌رساند.

قدم دوم ناسا

سفر انسان به مریخ

ناسا سعی دارد که با اجرای ماموریت‌های فضایی دیگر، شجاعت خود در به اجرا گذاشتن ماموریت سفر انسان به مریخ را به اثبات برساند. این احتمال نیز وجود دارد که سفرهای فضایی مذکور، شامل سفر مجدد به کره ماه باشند.

دروازه فضایی عمیق

سفر انسان به مریخ

ناسا در نظر دارد که ایستگاه فضایی جدیدی را تحت عنوان «دروازه فضایی عمیق» (Deep Space Gateway) در مدار ماه قرار دهد. جایی که خدمه بتوانند تکنولوژی‌های فضایی را به آزمایش گذاشته و برای سفر به مریخ آماده شوند.

اقامت در جایی شبیه به مریخ

سفر انسان به مریخ

آژانس فضایی ناسا در نظر دارد تمامی جنبه‌های مربوط به یک سفر فضایی این چنینی را مورد توجه قرار دهد. سفر طولانی و بلند مدت به مریخ، می‌بایست شرایط مناسبی را برای تامین امنیت و سلامت خدمه فراهم آورد. اقامتگاه‌های انسانی ناسا در مریخ، از همین حالا نیز در بیابانی به آزمایش گذاشته شده‌اند. ناسا امیدوار است که این زیستگاه‌ها را در ماموریت‌ سفر انسان به مریخ، بتواند به سیاره سرخ منتقل کند.

تعقیب سیارک بنو (Bennu)

سفر انسان به مریخ

اسیریس-رکس (OSIRIS-REx) در حال حاضر برای بررسی سیارک بنو و بازگردانی نمونه از آن در حرکت است. گفته می‌شود که تا سال 2023، این فضاپیما موفق خواهد شد نمونه‌های این سیارک را به زمین بازگرداند. طراحی این فضاپیما، بخشی از آزمایشات دانشمندان ناسا برای پیشنهاد نحوه کارکرد عملیات رباتیک در سطح مریخ بود.

قدم سوم ناسا

سفر انسان به مریخ

سومین قدم ناسا، شامل اتمام تمامی مقدمات سفر انسان به مریخ است و سرانجام ما را به رویای دیرینه قدم نهادن بر سطح سیاره سرخ خواهد رسید.

سفر انسان به مریخ با پروژه شرکت لاکهید مارتین

سفر انسان به مریخ

آخرین طرح مفهومی مربوط به زندگی بر روی مریخ از شرکت لاکهید مارتین (Lockheed Martin) پیشنهاد شده است. این شرکت نیز همانند اسپیس ایکس و ناسا قصد دارد برنامه سفر فضایی خود را جهت استقرار در مدار مریخ به مدت 10 الی 11 ماه به اجرا درآورد. ایستگاه فضایی مریخی قرار است که با کپسول اوریون ناسا ادغام‌سازی شده و برای ورود و خروج از سیاره مریخ مورد استفاده قرار گیرد.

سفر درون سیاره‌ای در مریخ

سفر انسان به مریخ

برنامه سفر به مریخ شرکت لاکیهد مارتین، حتی برای حمل و نقل بر سطح سیاره مریخ نیز برنامه دارد. وسلیه حمل و نقل مریخی (Mars Accent Descent Vehicle) به فضانوردان اجازه خواهد داد که در سطح سیاره سرخ به مدت 2 هفته به کاوش پرداخته و سپس به ایستگاه فضایی مریخی بازگردند.

موفقیت یا شکست؟

سفر انسان به مریخ

سرانجام بعد از دهه‌ها تحقیق، توسعه، آموزش و … قرار است که نهایتا در 15 سال آینده، انسان بر سطح مریخ قدم بگذارد. جدول زمانی فعلی ناسا، سفر انسان به مریخ را برای سال 2033 نشان می‌دهد، هرچند ممکن است که این زمان‌بندی باز هم دست‌خوش تغییراتی شود.

مارس وان

سفر انسان به مریخ

طرفداران سفر به مریخ، روز به روز در حال افزایش هستند. در واقع سیاره مریخ، دانشمندان و سازمان‌های فضایی مختلف را به یک رقابت سخت وارد کرده که برای اکتشافات فضایی در مریخ، با یکدیگر وارد یک مسابقه جذاب شده‌اند. رقابت جذاب مارس وان نیز برای جذب داوطلبان سفر بدون بازگشت به مریخ، سر و صدای بسیاری را به همراه داشت که تاکنون 100 فینالیست آن مشخص شده‌اند. برنامه زمانی شرکت مارس وان نیز برای رسیدن به سیاره سرخ، برای سال 2032 تنظیم شده است.

مریخ نشین شرکت مارس وان

سفر انسان به مریخ

مارس وان قصد دارد که برای توسعه فناوری مریخ نشین خود با کمپانی لاکیهد مارتین قراردادی را امضا کند.

آیا پروژه مارس وان عملی است؟

سفر انسان به مریخ

در سال‌های اخیر، ماموریت مارس وان با انتقادهای بسیاری همراه بوده و اعتقادها بر این است که برنامه سفر انسان به مریخ از سوی مارس وان عملی نخواهد بود. اما این شرکت نیز برای اجرای ماموریت ساخت اقامتگاه دائمی در مریخ، به تلاش خود ادامه می‌دهد. لازم به ذکر است که پروژه مارس وان برای سفر انسان به مریخ ، یک ماموریت یک‌طرفه بوده و مسافرین آن هرگز به زمین بازنخواهند گشت.

خط پایان؟

سفر انسان به مریخ

یک حقیقت همیشگی در مورد مریخ وجود دارد و آن این است که زمان‌بندی سازمان‌های فضایی همواره ثابت نبوده و گاها دست‌خوش تغییراتی می‌شوند. اسپیس ایکس و ناسا از جمله نامزدهای نخستین سفر به مریخ هستند؛ چرا که تکنولوژی مورد نیاز را هم‌اکنون نیز در اختیار دارد. اسپیس ایکس امیدوار است که حتی بتواند پروژه خود را زودتر از ناسا به اجرا در آورد، البته باید توجه داشت که آژانس فضایی ناسا تنها سازمانی‌ست که راکت مورد نظر خود را برای سفر انسان به مریخ به آزمایش گذاشته است. با این حال، گفته می‌شود که ایلان ماسک زودتر از ناسا مریخ‌ را به تصرف انسان درخواهد آورد.


نویسندگان

صفحات جانبی

نظرسنجی

    لطفاً نظرات خود را درمورد وبلاگ با اینجانب در میان بگذارید.(iman.sariri@yahoo.com)نتایج تاکنون15000مفید و 125غیرمفید. با سپاس


  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :